De heipaal zelf is niet het probleem, het is de communicatie rondom de heipaal

Er is dus helemaal geen heipalentekort. Terwijl daar wel over wordt geklaagd. Het vermeende heipalentekort schijnt al een tijdje het favoriete excuus van aannemers te zijn bij vertraagde bouwprojecten. Maar het ligt dus mooi niet aan de heipalen. Het probleem is, dat de aannemers niet meer gewend zijn om op tijd heipalen te bestellen. Tijdens de crisis waren de heipaalfabrikanten blij als er een bestelling kwam en ja, dan konden ze wel op stel en sprong heipalen leveren. Nu moeten de aannemers gewoon weer op tijd hun heipalen bestellen. Net als voor de crisis, toen niemand nog klaagde over een heipalentekort.

Mijn hart ging uit naar de heipaal. Die er allemaal niets aan kon doen. De heipaal zelf is niet het probleem, het is de communicatie rondom de heipaal. Maar de heipalen krijgen dus altijd de schuld. Want ja, een bouwproject begint met heipalen, je kan niks doen zonder heipalen. Maar door die hele hysterie rondom de heipaal bestellen sommige aannemers maar snel wat en dan bestellen ze de verkeerde heipaal en ligt het bij die heipalenfabrikant weer vol met heipalen waar niemand wat aan heeft, en je schuift ze ook niet zo even opzij en zo is er weer geen plek voor nieuwe heipalen. Bij Haitsma Beton in Friesland ligt verdomme 13 hectare aan heipalen.

Die arme heipalen, die grote niet te tillen gevaarten die maar in de weg liggen – of die node gemist worden, want zonder hen kunnen we niets beginnen. Het is juist hun grootte die ze zo kwetsbaar maakt. Ik denk dan aan lange vrouwen, die vaak zoveel minder beweeglijk zijn dan korte vrouwen, omdat ze zo weinig mogelijk ruimte proberen in te nemen, een beetje bedeesd over hun eigen aanwezigheid. Dat maakt lange vrouwen vaak zo ontroerend mooi. Lange mannen hebben dat ontroerende alleen in het theater. Hoe beschaamd ze dan gaan zitten vlak voor hun kortere medemens en hun best doen onderuit te zakken, als hun lange benen dat maar zouden toelaten. De zuchten van de korte mensen achter zich proberen ze niet te horen.

Leukemannentekort

Nadat ik in één krantenartikel 26 keer het woord heipaal had gelezen, had ik enorm met ze te doen. Als ze niet zo groot waren geweest was er nooit zo (onterecht!) over ze geklaagd. Wat de heipaal overkomt, zal paperclips niet snel overkomen. Die liggen altijd wel ergens in overvloed te veel te wezen en nog liggen ze niet in de weg.

Het heipalengedoe, dat minder over de heipaal zegt dan over de mens, deed me vermoeden dat we dit mechanisme op meerdere plekken kunnen terugvinden. De overtuiging dat er een tekort aan iets is, waardoor iedereen maar wat bestelt… maakt niet uit welk type, of welke maat…

Ik dacht aan het vermeende ‘leukemannentekort’. Als je als vrouw vrijgezel bent, is dat namelijk iets wat steeds tegen je wordt gezegd: er is een leukemannentekort. Of is dat gewoon een ‘zeurendevrouwenoverschot’? Het vermoeden van een tekort maakt de markt natuurlijk hysterisch. In plaats van dat je dan op je gemak de juiste heipaal zoekt, bestel je maar gewoon willekeurig wat. Terwijl er werkelijk enorme hectaren leuke mannen zijn, die bedeesd liggen te wachten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden