WK-Column Davaj, Willem Vissers

De grote, snelle, sterke spits, die geen aangelengde melk meer hoeft te drinken

Van sommige spelers vergeet je nooit wanneer je ze voor het eerst live zag voetballen. Romelu Lukaku, op 17 december 2009, tijdens Ajax – Anderlecht, 1-3. Ajax was al geplaatst voor de volgende Europese ronde en speelde ‘lapzwansenvoetbal’, volgens mij dan, en bij Anderlecht waren twee doelpunten van Lukaku te bewonderen, ‘een jongen van 16 die woont in het lichaam van een volwassen kerel.’ Als toevoeging, destijds: hij is 1.92 meter.

Hij was toen al sterk. Snel. Groot. Zijn naam klonk zo mooi. Romelu Lukaku. Ik fantaseerde dat hij in één voorhoede zou spelen met Jody Lukoki van Ajax. Voorzet Lukoki, afgerond Lukaku. Bijna een gedicht, zo’n naam. Lukaku loopt inmiddels al jaren mee in de top, terwijl hij pas 25 jaar is. Maandag scoorde hij twee keer voor de Belgen tegen Panama. Met het hoofd na een schitterende pass van Kevin De Bruyne met diens buitenkant van de voet, na een handig wippertje met links op aangeven van Eden Hazard.

Op het moment dat de Belgen de Panamezen oprolden, had ik net een fantastisch, veel gedeeld verhaal over Lukaku gelezen op het digitale podium Theplayerstribune. Een levensverhaal in tekst en beeld. Meeslepend en in zekere zin droevig, maar ook motiverend voor wie het hoogste wil bereiken. Lukaku besloot als kind topvoetballer te worden.

Romelu Lukaku viert zijn tweede goal tegen Panama tijdens het WK voetbal in Rusland Foto AFP

Sleutelmoment is een ontdekking: hij vertelt dat hij als zesjarige tijdens de lunch zag dat zijn moeder de melk aanlengde met water, omdat het geld op was in huize Lukaku. Vader Roger was dan wel prof geweest, alles was op. Hij beloofde zijn moeder dat hij ‘ging voetballen voor Anderlecht. We gaan het goed krijgen.’

Hij kon jarenlang geen Champions League zien, omdat de aansluiting op de kabel-tv was opgezegd. Hij herinnerde zich ook een gesprek met opa, toen hij twaalf was. Terwijl hij trots vertelde dat hij ongekend veel doelpunten had gemaakt in het juist afgelopen seizoen, onderbrak opa hem met de opmerking: ‘Beloof je dat je een beetje op mijn dochter past.' Hij begreep niets van die opmerking, totdat zijn opa kort daarna stierf.

Romelu Lukaku heeft een schitterende loopbaan. Hij vertrok afgelopen zomer voor 85 miljoen euro naar Manchester United en speelt al zijn tweede WK. In België krijgt hij desondanks vaak hevige kritiek. Waarom eigenlijk? Dat is moeilijk te zeggen. Zijn aannames zijn niet altijd goed. Hij lijkt soms een beetje afwezig. Hij is wat verongelijkt misschien. Maar kom op: hij scoorde 38 keer in 70 interlands, hij is topschutter aller tijden van de Belgen. Op zijn 25ste. Lukaku’s relatie met de pers is weerbarstig. Hij vraagt zich af waarom ze hem een Belg noemen als hij vaak scoort en een Belg van Congolese afkomst als het misgaat.

Op het einde van het verhaal praat hij met zijn overleden opa: ‘Zie je wel. Je dochter maakt het goed. Er lopen geen ratten meer door haar appartement. Ze hoeft niet meer op de grond te slapen.’ Zaterdag in Moskou zit ik bij België – Tunesië. Kijken naar die grote, sterke, snelle spits, die geen aangelengde melk meer hoeft te drinken.

Meer over