VerslaggeverscolumnMichel Maas in Utrecht

De ‘grijze druk’ schuift als een onweer dichterbij

In het zaaltje hangt een licht opstandige stemming van serieuze mensen die niet serieus genomen worden. De aanwezigen zijn wat ouder en dat betekent dan toch automatisch dat er weinig macht is, zegt Jaap Zwart, die zich voorstelt als de voorzitter. De mensen in het zaaltje vormen de kern van de Adviescommissie Ouderenbeleid, onafhankelijk adviesorgaan van de gemeente Utrecht. Allemaal vrijwillig, ‘zoals al die vrijwilligers die het verenigingsleven in Nederland op de been houden’, zegt Zwart. ‘En vergeet de oppas-opa’s en -oma’s niet’, vult Marianne Coopmans, secretaris, aan.

Maar vrijwillig advies is gratis en luisteren is niet verplicht, dus ‘de actieradius is niet enorm’, erkent de voorzitter.

Toch hebben ze het over wezenlijke zaken. De vergrijzing, waarover al decennia wordt gesproken, is een tijdbom die op het punt staat te exploderen. Het CBS spreekt al dreigend over ‘grijze druk’: over twintig jaar zijn er in Nederland bijna 5 miljoen 65-plussers en is er daarbovenop ook nog eens de dubbele vergrijzing van 80-plussers. Al dat grijs klinkt als een dreigend onweer, en dat is het ook.

De minder mobiele mens in Utrecht.

Hun eigen stad Utrecht zal straks 100 duizend ouderen tellen, 22 procent van de bevolking. De stad heeft daarvoor wel al een masterplan gemaakt, maar dat plan staat nog veel te vol met langebaanzinnetjes als: ‘We zijn van plan’ en ‘We gaan in overleg’, zegt Coopmans. Nee, dan Rotterdam. Daar hebben ze twee portefeuillehouders voor ouderen en ze hebben een stevig actieplan met echte budgetten. Ze zijn daar ‘heel concreet’, zegt Coopmans en dat blijkt, want niet veel later maakt Rotterdam bekend dat het de komende vijf jaar 10 duizend woningen gaat bouwen voor de ouderen. Zo kunnen die tot op hoge leeftijd in hun wijk blijven wonen en krijg je toch doorstroming.

Ook Utrecht bouwt. In de Kanaalzone, in Zuilen en op het Jaarbeursterrein komen duizenden nieuwe woningen – maar die zijn niet bestemd voor de ‘minder mobiele mens’, zoals ze hier wel zeggen. ‘Je kunt ook in hoogbouw een hofje plannen, zegt Coopmans: ‘Het gaat vaak om heel kleine, heel concrete dingen.’

Maar de stad schiet niet op. Daarom zijn ze bij de commissie op het idee gekomen een eigen ‘ouderenburgemeester’ te kiezen. Misschien dat zo iemand wat meer druk kan uitoefenen. De burgemeester heet Corrie Huiding. Corrie is met 67 jaar een jonkie. Ze spettert van energie en ze heeft een overvolle agenda, dus kan er nu meteen vergaderd worden? En kan de journalist volgende week naar mij thuis komen?

Dat kan.

Corrie Huiding naast de laatste prullenbak van haar buurt. Een mager resultaat.

‘Thuis’ is een met veel liefde onderhouden huis in Wijk C. In een kast met glazen deurtjes staat Corries Hummelcollectie, aan de muur hangt haar ingelijste koninklijke onderscheiding (‘Lid in de Orde van Oranje Nassau in het zilver’) en aan tafel zit man Ad zijn verzameling foto’s uit de Tweede Wereldoorlog te sorteren. Zelfs in dit rustgevende decor stopt Corrie nooit met praten. ‘Je moet je babbel hebben. En je merkt het wel: als ik een keer begin...’

‘Ik ben al 42 jaar actief’, zegt ze fier. Destijds was het de sloop van Wijk C, waartegen ze vocht. Sindsdien heeft ze actie na actie gevoerd, in werkgroepen gezeten, petities opgesteld. Ze heeft gevochten toen de gemeente de prullenbakken langs de straten weghaalde, omdat het te duur werd die te legen. Ze heeft één prullenbak kunnen redden. Die staat bijna ongebruikt in de stille binnentuin van de buurt. Een mager resultaat, geeft ze zelf toe.

Nu is ze ‘seniorenburgemeester’. Ze wordt al op straat herkend en mensen bellen haar om hulp. ‘Ik heb er mijn handen vol aan en ik ben nog maar net begonnen.’ Huiding heeft zelfs een ambtsketen: een zware ketting van echt metaal, ‘gekocht bij zo’n feestwinkel waar ze ook carnavalsspullen verkopen’. Ze draagt de keten nooit, maar ze gaat hem wel omdoen op een basisschool in Leidsche Rijn. Daar hebben kinderen geld ingezameld voor ouderen. ‘Ongelooflijk, dat kinderen van die leeftijd aan ouderen denken, zo schattig.’ Dus ‘dan doe ik die ketting om en een nette broek aan en speel ik het hele spelletje mee. Voor die kinderen’.

De ambtsketen en de Hummels.

Ze heeft weliswaar geen macht, maar als ‘burgemeester’ komt ze wel makkelijker overal binnen om te lobbyen. Dus dat gaat ze doen, en dan maar hopen dat ze ook luisteren, de ambtenaren en politici, en het ook begrijpen, want, zegt Huiding, ‘ze hebben in hun leven nog niks meegemaakt. Mijn vader zei altijd: ‘die mensen hebben het stro van hun wiegje nog achter de oren’.’

Ze kunnen hun borst natmaken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden