Columnbert wagendorp

De gevolgen van het eenzijdige virologenbeleid worden langzamerhand duidelijk

null Beeld

Dinsdagavond zat viroloog Ab Osterhaus weer bij Op1 – hij krijgt binnenkort een lintje omdat hij 1001 keer is aangeschoven. Ook aanwezig was Marli Huijer, de filosoof die nog weleens een afwijkende mening wil ventileren over het coronabeleid. We zijn zo langzamerhand aanbeland in de evaluatiefase: wat hebben we geleerd van de afgelopen anderhalf jaar? Huijer zei dat één ding duidelijk was: dat we het beleid de volgende keer niet alleen maar moeten laten bepalen door virologen, epidemiologen en modellenmakers. In het OMT, zei Huijer, moeten mensen uit meer disciplines vertegenwoordigd zijn, zoals sociologen, pedagogen en economen. Hierop schudde Ab Osterhaus meewarig het hoofd.

Osterhaus vindt dat een pandemie in de eerste plaats bestreden moet worden door specialisten, zoals hijzelf. Eerst een superstrenge lockdown – de lockdowns die we hebben gehad waren lang niet streng genoeg, vond Ab –, dan heb je het virus er snel onder en zijn die andere wetenschappers helemaal niet nodig. Kijk maar naar Denemarken – Denemarken is het lichtend voorbeeld, nu ze daar alles onder controle hebben.

Een typisch geval van kokervisie.

Gisteren kwam Kidsrights, een door de voormalige kinderombudsman Marc Dullaert opgerichte organisatie die toeziet op de internationale naleving van Kinderrechten, met zijn jaarlijkse rapport. Nederland stond er goed op en was op Index gestegen van 6 naar 5, vier plaatsen hoger dan Denemarken. Er was één maar: in het coronabeleid hadden de belangen van kinderen geen enkele prioriteit, met name bij het sluiten van de scholen. Nederland, aldus Kidsright, vormde daarmee ‘een uniek negatief voorbeeld in de wereld’. De belangen en rechten van kinderen hadden moeten worden meegewogen, ‘en dat is hier niet gebeurd.’ Integendeel, kinderen werden gebruikt om andere belangen te dienen: ze fungeerden als enkelband. Doordat zij thuis moesten blijven, zagen ouders zich gedwongen hetzelfde te doen.

Nederland heeft onvoldoende gedaan om de scholen veilig open te houden. Dat leidde tot leerachterstanden en een sterk negatieve impact op de geestelijke gezondheid van kinderen.

De kennis was er wel, maar die werd te weinig gehoord. De virologen voerden het hoogste woord en het kabinet danste naar hun pijpen, want dat wist het ook niet. Pedagogen en onderwijsdeskundigen hadden voor tegenwicht moeten zorgen. Maar als ze iets zeiden over de desastreuze gevolgen van de maatregelen, werden ze overruled: contactmomenten, R-getal, ic-bezetting en de Grieks-Romeinse variant. Nederland zal volgens Dullaert de komende jaren flink gaan zakken op de Index, vanwege het nalatige coronabeleid voor kinderen, dat nog lang zal naijlen.

En dat is nog maar één rapport, er komen er nog veel meer. Over de gevolgen voor cultuur, sport, horeca, bijvoorbeeld. Over wat het heeft opgeleverd en vooral over wat het heeft gekost. Over de vragen die al meteen bij het begin van de crisis werden gesteld, door mensen die werden weggehoond.

Er zijn de afgelopen vijftien maanden veel besluiten genomen op basis van kennis uit één bron. Dat valt de virologen niet kwalijk te nemen: er werd hun wat gevraagd en daarop gaven ze antwoord. Maar er werd hun een soort alwetendheid toebedacht. Die bestaat niet en het is voor een samenleving niet gezond één groep wetenschappers zo sterk te laten bepalen wat er tijdens een crisis dient te gebeuren.

Wat weet een viroloog van economie, psychologie, pedagogie, sociologie? Van communicatie? Helemaal niks.

Dat moet Ab Osterhaus toch ook begrijpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden