Column

De G20 gaat over China en de VS - niet over Europa

Op de plek die even de navel van de wereld is (nee, dat was niet de studio van VPRO's Zomergasten, de navel ligt oostelijker dezer dagen), beleefden we zaterdag een rode-loperincident waar de internationale pers minimaal 24 uur smullend mee in de weer is geweest.

De Amerikaanse president Barack Obama en zijn Chinese collega Xi Jinping. Beeld reuters

Wat gebeurde was dit: Barack Obama, president van de Verenigde Staten en misschien nog altijd 's werelds machtigste man - of wellicht is hij dat niet meer, maar weten we dat hier in het Westen nog niet, of willen we dat hier in het Westen liever nog niet weten - landde zaterdag in Hangzou, een Chinese stad nabij Sjanghai, voor de ontmoeting tussen de 20 wereldleiders die ertoe doen. De Chinese gastheren van de G20 rolden de ene rode loper na de andere uit. Voor François Hollande, voor Angela Merkel, voor Theresa May - niets was te goed voor de vertegenwoordigers van het zieltogende Europese continent. Maar toen Obama landde: geen rode loper, een kaal trapje en korzeligheid in diens gevolg.

Dat was expres natuurlijk, schreven de kranten op basis van rap opgeduikelde anonieme diplomaten die niet te beroerd waren de gang van de Amerikaanse president over het kale vliegtuigtrapje geopolitiek te duiden. Bewuste vernedering, pesterij van de machtigste door de uitdager - de verklaringen werden gretig opgeschreven en rondverteld.

Niet uit te sluiten valt dat een beambte aan Chinese zijde een foutje had gemaakt, zich in een vliegtuig had vergist en de Airforce One had aangezien voor een vliegtuig met onbelangrijke entourage, maar dat is een minder leuk verhaal. Bovendien sluit de eerste verklaring - boze opzet, bewuste kleinering - beter aan bij een opvatting die je in het Westen nog met enige regelmaat tegenkomt, namelijk dat de Chinees met reserves en wantrouwen tegemoet dient te worden gekomen. Met zijn aanhoudende pogingen tot landjepik in de Zuid-Chinese Zee. Met zijn niet aflatende provocaties jegens de Japanners en de Filippino's. Met zijn voortschrijdende neo-kolonisatie van grondstofrijke edoch behoeftige Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen die geld, asfaltwegen en imposante gebouwen cadeau krijgen in ruil voor bauxiet, goud en hout.

President Obama komt aan in Hangzou voor de G20-top. Beeld epa

Over Europa gaat het tot dusver weinig op de G20 in Hangzou. De zaken die er waarlijk toe doen worden gedaan door de anderen. Door China en de Verenigde Staten, het vliegtuigtrapvoorval ten spijt, waar Obama zelf overigens veel minder aan leek te tillen dan de meegereisde journalisten: Xi en Obama zetten gezamenlijk de ratificatie van het klimaatverdrag van Parijs in gang. Door de Verenigde Staten en Rusland: hun ministers van buitenlandse zaken spreken samen over Syrië.

Als het al over Europa gaat in Hangzou, is dat op zorgelijke toon. Meewarigheid en waarschuwingen over een Brexit vielen Theresa May al ten deel. Als de Britten niet tot inkeer komen, verhuizen Hitachi, Fujitsu en Nissan hun hoofdkwartier naar een land dat zich niet wentelt in splendid isolation maar wel volwaardig meedoet met de wereldeconomie, waarschuwden de Japanners alvast.

Op de plek die even de navel van de wereld is, wordt het andermaal duidelijk hoezeer Europa uit het centrum van de macht is weggegleden. En wij maar navelstaren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.