Lezersbrieven 9 maart

De extra ecologische voetafdruk van Jesse maakt GroenLinks minder geloofwaardig

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 9 maart.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: geloofwaardigheid GroenLinks

Jesse Klaver verwacht een derde kind (Volkskrant Magazine, 2 maart 2019). Ik gun Jesse Klaver, zijn vrouw en kinderen alle geluk van de wereld.

Als voorvechter van het ­klimaat en tegenstander van de klimaatverandering zet hij zo wel een extra ecologische voetafdruk op deze toch al overvolle wereld.

GroenLinks vindt het een fundamenteel recht om kinderen te krijgen en familieplanning een recht van mensen zelf. Er zijn meer fundamentele rechten zoals het recht op een gezonde, schone en veilige leefomgeving.

Als de verhouding tussen fundamentele rechten in het geding komt zoals nu (de bevolking in in elk geval Nederland neemt vooralsnog alleen maar toe en in Azië en Afrika explosief) heeft de overheid een rol te spelen. Die rol kan liggen in het geven van voorlichting over gezinsplanning tot het beperken van de kinderbijslag tot maximaal twee kinderen, ­beperken van de kinder­opvangtoeslag enzovoorts. Of het onderbrengen van voorbehoedmiddelen in het basispakket. Of het stellen van voorwaarden aan de ontwikkelingshulp, et cetera, et cetera.

Niets van dat alles vind ik terug in het verkiezingsprogramma van GroenLinks. Dat maakt de voorgestelde maatregelen van GroenLinks voor het tegengaan van klimaatverandering toch een stuk minder geloofwaardig.

Karin Bleeker, Rijswijk

Supermutsen

8 maart, Vrouwendag, is niet mijn dag, terwijl ik toch een vrouw ben. Als ik de krant opensla of de radio aanzet, wordt mij verteld dat ik een muts ben. Een Ubermuts (volgens ­Marianne Zwagerman) die door haar gebrek aan ambitie andere vrouwen van topposities houdt (volgens Heleen Mees).

Twee interessante vrouwen met topbanen en lekker onmutsig. Maar ze praten over mij, en ik heb steeds het gevoel dat ik mijn bestaansrecht tegenover hen moet verdedigen.

Mijn man en ik hadden allebei een baan en kleine kinderen. En kinderen moeten verzorgd worden, dus daar betaalden wij andere mensen voor. En we betaalden iemand om schoon te maken, iemand om de boodschappen te bezorgen, iemand om de groente te snijden en in plastic zakjes te stoppen. Voor mijn vader in een rolstoel werden mensen betaald om hem rond te rijden, en een schoonmoeder ver weg, daarvoor heb je ‘Saar aan huis’. Ik ben opgehouden met mijn kantoorbaan, en ben zelf voor de kinderen/ het huis/ mijn vader gaan zorgen en had zelfs tijd voor mijn schoonmoeder. Geen topbaan, wel werk, zeker onmisbaar.

Ze bestaan, superouders met topbanen. Of superouders met sappelbanen. Zij hebben superkrachten. De meeste mensen hebben dat niet. Dus dan wordt het schipperen met parttimebanen om de wereld, niet alleen het gezin, draaiende te houden. Als mannen zich dat nou ook eens aantrekken en een beetje mutsiger worden, kunnen vrouwen, die kunnen en willen, misschien makkelijker naar topposities. Maar geef mij niet meer de schuld.

J. Bakker, Haarlem

Droom van een heilstaat

De column van Asha ten Broeke (O&D, 8 maart) is me uit het hart gegrepen. Waarom word je alleen als succesvol ­gezien als je fulltime op een zo hoog mogelijke carrièretrede staat? Geld en consumptie zijn niet het hoogste doel in ieders leven. De overheid geeft in dat opzicht gemengde signalen af.

Kwetsbare mensen moeten hun broek zelf ophouden met hulp uit het eigen netwerk. We moeten mantelzorg leveren, onze kinderen liefdevol opvoeden én natuurlijk carrière maken.

Maar waar vind je de mantelzorgers en mensen die je ondersteunen bij het liefdevol opvoeden van je kinderen als iedereen tot zijn 67e of langer fulltime een succesvolle loopbaan nastreeft?

Je kunt kinderopvang en zorg volledig professionaliseren maar of dat leidt tot verbondenheid en samenhang tussen mensen betwijfel ik. Ieder mens heeft mensen nodig die er voor hem zíjn en die niet alleen voor hem werken uit professioneel of financieel oogpunt. Er zijn gelukkig nog mensen die er zíjn voor een ander belangrijker vinden dan status en vermogen

Maria Friedrich, Amstenrade

Vrouwen aan de top

De discussie over quota om vrouwen aan de top te krijgen is een interessante (O&D, 8 maart), maar ook een beperkte omdat deze alleen gaat over bedrijven die vallen onder de Wet streefcijfer evenwichtige zetelverdeling M/V in bestuur, die vanaf 13 april (weer) van kracht is. Deze wet betreft namelijk alleen grote nv’s en bv’s.

Hoeveel vrouwen zitten er niet aan de top van (grote) (branche)verenigingen, stichtingen, semi-publieke organisaties, bij de overheid, bij mbk-bedrijven? Of hun raden van toezicht? Laten we daar vooral ook eens naar kijken. Ik ken er ­genoeg! Deze banen zijn minstens zo ­interessant en leveren maatschappelijk net zoveel invloed op.

Anne-Marike van Arkel, Rotterdam

Vrouwenleed

Op nota bene Internationale Vrouwendag was het naar mijn idee beter geweest om de foto van de afstraffing van een vrouw in Indonesië schokkend groot te brengen in plaats van die foto van een keeper (Uitgelicht, 8 maart). Voetbal is tenslotte hoogstens werk, sport of vermaak.

Het in het openbaar straffen van een, zogenaamd overspelige, vrouw is in ieder geval zeker geen vermaak, al doen alle filmende en zelfs glimlachende mannen anders vermoeden.

Om te benadrukken dat steun voor al die vrouwen wereldwijd die nog dagelijks te maken hebben met onderdrukking, geweld en het structureel achtergesteld worden helaas nog steeds noodzakelijk is, was het m.i. passender geweest om genoemde foto juist groot te publiceren.

Gert Jan Kluin, Zutphen

Debatteren

Dat er donderdagavond in de Rode Hoed werd gedebatteerd over het Sinterklaasfeest en de jaarwisseling (Ten eerste, 8 maart), geeft aan dat er óf geen kalender hangt op de RTL-redactie, óf dat het dusdanig slecht gesteld is met de Nederlandse tradities dat niemand meer weet wanneer we ze eigenlijk horen te vieren.

Thomas van der Meer (16), Amersfoort

Lekker racen

Mooi ingezonden stuk over de Formule 1 op Zandvoort en de gevolgen daarvan voor het milieu (O&D, 8 maart). Wat zal de betreffende prins Bernard blij zijn dat zijn oom Claus er niet meer is en hem niet kan lastigvalIen over z’n schandelijk gedrag.

Naast de opsomming van milieuschade in het stuk, zou ik nog op twee zaken de aandacht willen vestigen. Hoeveel autobanden verdwijnen er per raceweekend niet in de prullenbak? (Alleen al minimaal twee tijdens de race zelf.) Waar ik ook nog op wil wijzen is dat het team van Max Verstappen alleen maar bestaat dankzij de promotie die ze maken voor een van de slechtste frisdrankjes die er bestaan. Er zijn scholen die het drankje (naast drugs) verbieden omdat de kinderen door de klas stuiteren vanwege de suiker.

Benne Holwerda, Groningen

Dag verplegers

In mijn donderdag-ochtendwerkgroep besprak ik de hoopgevende initiatieven (Ten eerste, 7 maart) om de uitstroom van verpleegkundigen uit het vak te stoppen. Opmerkelijk waren de reacties van mijn (deeltijd)studenten, waarvan het merendeel al jaren in het vak zit. Veel cynisme en ongeloof, veel voorbeelden van cosmetische maatregelen van hun werkgevers. Veel vertrouwen in meer zeggenschap over het vak sprak daar niet uit. Een dag eerder brak Diederik Samsom op opinie een lans voor ‘de helden van de publieke sector’.

Die zouden het meer voor het zeggen moeten krijgen en (veel) meer moeten verdienen dan hun managers. Zou het de oplossing zijn voor het torenhoge probleem wat op ons afkomt, het tekort aan werkers in de publieke sector? De moeite waard om eens mee te experimenteren lijkt me. Ik stel voor dat er in elke provincie minimaal één experiment begint waarbij een grote zorginstelling een verpleegkundige in de directie krijgt en het personeel een fikse loonsverhoging, bekostigd vanuit de managementlaag.

Peter Bakens, docent ­verpleegkunde, Den Haag

Ruimdenkend

Mijn vrouw heeft enige jaren als kleuterleidster in Duitsland gewerkt. Op grond daarvan had zij recht op een Duits pensioen. Na haar overlijden wordt nu aan mij een nabestaandenpensioen uitgekeerd. Om dubbele belastingheffing te voorkomen betaal ik hierover niet in Nederland, maar in Duitsland inkomstenbelasting.

De daden van de mannen die in de oorlog dienst hebben genomen bij de Waffen-SS zijn door de Bijzondere Rechtspleging onderzocht en bestraft. Het recht op een Duits (nabestaanden)pensioen staat daar volledig los van. Het getuigt niet van ruimdenkendheid om zelfs hoogbejaarde weduwen dat recht te willen ontnemen. Laat men zich liever druk maken over de frauduleuze uitkeringen die het UWV zonder enige controle overmaakt.

Leo Verhoef, Brummen

Beeld Bas van der Schot

Monsterwinsten

Nu de provinciale verkiezingen en klimaatmars in hun nek hijgen hebben de grootvervuilers ineens een buitengewoon grote belangstelling voor klimaat, energie en CO2-reductie. Ik zou ze van harte willen adviseren de extra kosten te betalen uit de monsterwinsten die Shell en Tata Steel de afgelopen ­jaren vervaardigd hebben, of met de winstbelasting die ze niet of nauwelijks betalen, of met de EU-subsidies die ze ontvangen.

Aangezien ze het ook zo goed voorhebben met de werknemers wordt het misschien ook tijd toch te investeren in de pensioenfondsen, en is het een keer fijn om niet continu naastgelegen dorpen onder te strooien met grafiet. Al deze 17 mannen nodig ik uit om niet ­hypocriet te zijn en écht een keer iets te gaan ondernemen.

Pieta Verhoeven (22), Rotterdam

Nederlanders en IS

Grappig dat Philip van Tijn, in zijn reactie op het stuk van Ulli d’Oliveira (O&D, 8 maart), in feite verkondigt dat de Nederlandse wet- en regelgeving, inclusief internationale verdragen met de kracht van wet niet gelden voor álle Nederlanders.

Leo Jacobs, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.