ColumnJean-Pierre Geelen

De EU-top: dagenlang ging het vooral over de sfeer en de grafstemming

Misschien zijn ze eruit, als u dit leest. Mogelijk ook niet. Drie dagen en nachten hadden de leiders van de 27 EU-staten in Brussel onderhandeld over een herstelfonds om de klappen van corona op te vangen. Het vlotte niet erg. Maandagmorgen om 6 uur kwamen ze naar buiten. ’s Middags zouden ze verder gaan; eerst om 2 uur, toen om 4 uur, al gauw werd het ‘op z’n vroegst 6 uur’. Het ANP: ‘Betrokkenen rekenen op minstens nog een nacht doorhalen.’

De journalistieke correspondenten waren weer niet te benijden met hun waakhondenbaan: ze stonden erbij, al die dagen en nachten. De vraag bleef: waar keken ze naar? Bij de vergaderingen en talloze suboverlegjes mogen ze niet aanwezig zijn.

Frustrerend. Het nieuws ontrolt zich achter gesloten deuren, de waakhonden moesten het doen in de bekende wandelgangen, waar hopelijk een politicus op weg naar het toilet ze een botje toewerpt. Dagenlang ging het vooral over de sfeer. De grafstemming.

De emoties aan de eettafel van voorzitter Charles Michel waren hoog opgelopen. Het ging ‘van korzelig naar kribbig’, schetste de EU-correspondent van deze krant de stemmingswisselingen in zijn regio.

Er waren ‘irritaties’, er was een ‘escalatie’, schreven andere media. ‘Een platte machtsstrijd’ zou zijn uitgebroken. Onze Mark Rutte was de topaap onder een groepje onwillenden die voorwaarden wilden aan subsidies en leningen. Deze krant sprak van ‘de zuinige vier’. Fraaier vond ik ‘de vrekkige vier’ van sommige andere media. Inmiddels waren dat er trouwens vijf, wat gelukkig nog net zo lekker allitereert.

Als aanvoerder was Rutte ‘de kop van Jut’, volgens het AD. Volgens De Stentor was hij ‘meer dan ooit de boksbal van Europa’. ‘Bad guy’, schreef het Eindhovens Dagblad op gezag van onder meer The Economist. Volgens Trouw stond hij de afgelopen jaren internationaal al bekend als ‘Mr. No’. Persbureau Reuters sprak echter diplomaten die het inmiddels hadden over ‘Mister No, No, No’. Dat verwees naar het befaamde ‘No, no, no’ van de Britse oud-premier Margaret Thatcher tegen verdere Europese integratie, legde Trouw uit.

Franse waakhonden hadden dan weer opgegraven dat hun premier Macron tijdens de onderhandelingen ‘meermaals woedend met zijn vuist op tafel had geslagen’ en Mark Rutte had vergeleken met de Britse ex-premier David Cameron. Macron viel trouwens ook uit tegen de ‘zuinige’ bondgenoot Sebastian Kurz van Oostenrijk. Die had voor een telefoontje even de tafel verlaten. De hork.

Alleen premier Orbán van Hongarije kon zich Marks naam even niet herinneren. Hij sprak van die ‘Dutch guy’, die oud-communistische spelletjes speelde.

In zijn woede zou Macron volgens de NRC hebben geroepen dat als de vier of vijf ‘zuinigen’ geen concessies zouden doen, Frankrijk en Duitsland het plan zouden betalen. Dat vrekkenkoning Rutte die kans heeft laten lopen, kan hem nog duur komen te staan.

En zo werd het tegels lichten eerder het schedellichten van een patiënt dan een zuiver journalistieke operatie op een bestuursorgaan.

Op de radio gaf econoom Sweder van Wijnbergen commentaar. ‘Ik weet niet of ze elkaar echt de koppen inslaan’, zei hij. Hij was er niet bij geweest. Wat hij wel wist: ‘Het is allemaal theater’.

Ik heb weleens een betere voorstelling gezien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden