CommentaarTurks-Grieks conflict

De EU moet heldere, rode lijnen trekken voor Erdogan

In het snel oplopende Turks-Griekse conflict vraagt Athene terecht om Europese solidariteit. 

Tot nu toe wordt Erdogan onvoldoende duidelijk gemaakt dat er rode lijnen zijn. Beeld AP

Terwijl Europese denktanks hoogdravende discussies voeren over nut en noodzaak van toekomstige ‘strategische autonomie’, is in de echte wereld de toekomst al begonnen. EU-landen worden in het water geduwd voordat ze hun zwemdiploma hebben kunnen halen. En dat leidt tot enig gespartel.

Acuut is de Turks-Griekse crisis over gasboringen en botsende claims omtrent grenzen van economische zones. En een Turks-Franse crisis, die deze zomer bijna tot een militaire botsing leidde toen een Frans schip de Turken betrapte op het schenden van het wapenembargo tegen Libië.

Wat ons brengt op de voor de EU onfortuinlijk Libië-crisis. Daarin bleven EU-landen, wier humanitaire interventie in 2011 de basis legde voor de huidige anarchie, lang verdeeld. Dankzij Parijs, dat krijgsheer Haftar steunde.

De houding van het Turkije van Erdogan vraagt om een helder Europees antwoord. De mensenrechtenschendingen van Erdogans bewind, ook nadat de EU met hem een vluchtelingendeal had gesloten, liegen er niet om. Zijn militaire invallen in Syrië tegen Koerdische bondgenoten van het Westen in de strijd tegen IS wekten verontwaardiging.

Hetzelfde geldt voor de koerswending in zijn buitenlands beleid. In alles behalve naam, heeft Erdogan zijn westerse bondgenoten ingeruild voor een nieuwe vriend: Vladimir Poetin. Zijn aankoop van een Russisch lucht­afweersysteem leidde tot bevriezing van de levering van ­

F-35 jachtvliegtuigen. Niettemin geeft president Trump de sterke mannen in Ankara en Moskou liefst schouderklopjes; de EU staat er dus grotendeels alleen voor.

Gelukkig is Duitsland tijdelijk voorzitter van de EU. Het doet naarstig pogingen de Turks-Griekse crisis te bezweren, te beginnen met dringende oproepen te stoppen met het militair vertoon. Erdogan roept op tot ‘neutrale bemiddeling’, maar ­Griekenland vraagt terecht om Europese solidariteit. Er is ruimte voor diplomatie en onderhandelingen, maar EU-landen moeten Erdogan duidelijk maken dat er rode lijnen zijn, vluchtelingendeal of niet. Tot nu toe gebeurt dat onvoldoende. Als Amerika geen grenzen meer stelt aan ­Erdogans avonturen, moeten de Europeanen het zelf doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden