Column Peters leest voetbal

De effectieve donderspeech richt zich op de tegenstander

Arjan Peters volgt het WK Voetbal en doet daar dagelijks verslag van. Hij kijkt alle wedstrijden en in de rust leest hij een boek. Vandaag aflevering 23: de donderspeechende coach bestaat, maar voor het juiste effect is de richting allesbepalend. 

De nog altijd voetballende Jesaja Swart, zeg maar Sjaak, 80 jaar en geëerd met een foliant, deed in mei mee aan het WK Wandelvoetbal in Bristol. Daar maakte hij de scheidsrechter in onvervalst Mokums uit voor hangjas. Dat vond ik leuk: Jopie Hangjas, zo heette mijn oudtante! Ze vertelde vaak dat haar moeder ‘het oudste beroep ter wereld’ uitoefende en in Haarlem bekendheid genoot onder de naam Sneeuwwit. Bijzonder vond ik dat, boerin zijn en Sneeuwwit heten.

In Sjaak Swart 80 las ik dat trainer Rinus Michels hard was, maar rechtvaardig. Nooit gaf hij de opdracht er een tegenstander van af te schoppen. Op één keer na: Real Madrid-uit in de Europa Cup, 1967. Real had één ster, Amancio. Voorafgaand aan de return sprak Michels tot Ajax-verdediger Velibor Vasovic: ‘A-mán-cio, die wil ik vandaag dus niet zien.’ Swart: ‘We waren nog geen vijf minuten bezig of die Amancio lag stomverbaasd om zich heen te kijken. Alsof er een bom was afgegaan. Vasco was even bovenop op ’m geknald. Geen last meer van gehad.’

De donderspeech bestaat. Die aimabele Didier Deschamps, coach van Frankrijk, heeft misschien al gezegd dat hij dinsdagavond Romelu Lukaku niet wil zien. En Gareth Southgate, de Engelse coach met dat giletje, kan de opdracht hebben verstrekt woensdagavond bovenop Modric te knallen.

De effectieve donderspeech richt zich op de tegenstander. Pas op met het uitkafferen van eigen spelers. Dat kan contraproductief zijn. In mei 1944 was het Olympisch Stadion in Amsterdam gevuld met 40 duizend man, om de kraker De Volewijckers-VUC te zien. VUC-spits Bertus de Harder, bijgenaamd ‘de Goddelijke Kale’, oud-international, had even tevoren een uitbrander gekregen. Overdonderd kwam hij het veld op. Hij speelde als een krant. Schoot zelfs op eigen doel. De Volewijckers wonnen 5-1 en werden in dat boze jaar landskampioen.

En bedenk: Michels deed het maar één keer. Laat dat een waarschuwing zijn aan coaches die zelf duchtig lijken te trainen voor donderprekende bullebak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden