Column Peters leest voetbal

De duurste plekjes in het stadion zijn voor het skyboxgajes

Arjan Peters volgt het WK Voetbal en doet daar dagelijks verslag van. Hij kijkt alle wedstrijden en in de rust leest hij een boek. Vandaag aflevering 25: Ze zijn er altijd, de vriendjes die op ereplaatsen de champoepel laten aanrukken. 

Aan gindse overzijde zijn de duurste plaatsen, wees de gids die me rondleidde door Stamford Bridge, het stadion van Chelsea. ‘Ze blijven vaak leeg.’ Gereserveerd voor oliemiljardair Abramovitsj en zijn maten. ‘Als onze eigenaar in Londen is, wil hij een beetje knap zitten.’ Onder het understatement voelde ik woede gloeien.

Je zou om minder anarchist worden. Geen club zonder geldschieter en vriendjes, het skyboxgajes dat vroeger onder de gleufhoed een bolknak in de bolle kop stak, en tegenwoordig, verstoken van rokertjes, de oesters en champoepel laat aanrukken terwijl beneden de jongens over de akker draven. Ook Russische camera’s zijn verzot op bobo’s. Officials, voorzitters, bestuursleden met privileges, presidenten die vijf keer in beeld komen. Daarom zijn ze er. Alles, stadion, spelers, soms ook de uitslag, is van hen. Tot de dag dat ze eruit vliegen omdat eigendom toch diefstal blijkt te zijn, houden ze op de ereplaatsen hun smoezelige seances met veel bubbels, boertjes en bretels.

In het verhaal Geukie de voetballer (1964) van Gerrit Krol gaat het goed zolang Geukie speelt. Maar hij kan geen nee zeggen. Daarom splitsen bestuur en voorzitter van de club De Indische Buurt hem de juniorentraining in de maag, en maken hem penningmeester. Fanatiek wil hij achterstallige betalingen aanpakken en brengt manende stencils rond. ‘Hij had zich laten gelden.’ Hola. Dát vinden de donateurs vervelend. In een giftige vergadering wordt Geukie afgezet.

Een ‘glundere voorzitter’ die zich bij het zien van ‘z’n stelletje’ handenwrijvend op de tribune zet – als ik zoiets lees, in Het bruine monster (ca. 1935) van Han Hollander, word ik al kregel. Niet zo opkijken! ’t Is maar een voorzitter!

In de oorlog vond de Joodse Hollander, onze eerste radio-sportverslaggever, het niet nodig onder te duiken. In 1936 had hij in Berlijn een oorkonde gekregen, ondertekend door Hitler. Als de Duitsers komen, laat ik gewoon die oorkonde zien. Dat zei Han Hollander, geboren Deventer, 5 oktober 1886 – gestorven Sobibor, 9 juli 1943.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.