Column Bert Wagendorp

De door schandalen geteisterde katholieke kerk wordt geregeerd door homofobe homo’s, een verbijsterende paradox

Vaticaanstad is de gay capital of the world. Het vermoeden bestond al langer, maar in een boek van de Franse socioloog en journalist Frédéric Martel, Sodoma, het geheim van het Vaticaan, wordt een en ander nader belicht. Martel deed vier jaar lang onderzoek, sprak over de hele wereld met kardinalen, bisschoppen, nuntiussen, priesters en escortjongens en kwam tot de conclusie dat het door schandalen geteisterde instituut wordt geregeerd door homofobe homo’s.

Dat er veel homoseksuele priesters zijn in de rk-kerk is niet zo verrassend, een religieuze carrière vormde voor jonge homoseksuele katholieke mannen lang een respectabele levensweg. Hoefden ze niet te trouwen en met een beetje vindingrijkheid en dichte gordijnen was een homoseksuele relatie mogelijk. Het boek was ook niet nieuwswaardig geweest, wanneer de kerk een tolerante gemeenschap vormde waarin seksuele geaardheid geen rol speelt. Maar dat is niet het geval. Ondanks de relatieve vrijzinnigheid van de huidige paus Franciscus (‘Wie ben ik om te oordelen?’) is het instituut sterk homofoob en zijn de meeste van haar werknemers hoeders van een bekrompen moraal – luister naar het gluiperige gelispel van kardinaal Eijk.

Het boek draait om een vreemde paradox. De rooms-katholieke kerk wordt gedomineerd door homoseksuele mannen die een sterk homofobe boodschap uitdragen. Volgens Martel doen ze dat omdat ze hun geheime dubbelleven alleen kunnen voortzetten door een fanatieke anti-homoboodschap uit te dragen.

‘Hij is van de parochie’, zegt een bisschop tegen Martel. ‘De parochie’, dat is de homoseksuele gemeenschap in Vaticaanstad waarvan volgens de auteur zeker de helft van alle kardinalen deel uitmaken, maar misschien ook wel 70 of 80 procent. En die zijn vaak horny as hell. Zelfs leden van de Zwitserse garde blijven niet gevrijwaard van de avances van geile kerkdienaren. De auteur zelf ook niet: de seksuele honger onder vertegenwoordigers van de kerk is groot.

Martel formuleert een aantal ‘wetten van Sodom’. Een daarvan luidt: ‘hoe hoger je komt in de kerkelijke hiërarchie, hoe meer gays’. Veel van de weerstand tegen de in hun ogen te liberale paus Franciscus is afkomstig van hooggeplaatste gays; hij bedreigt de comfortabele status quo. Een andere wetmatigheid: juist de meest uitgesproken homoseksuele hoogwaardigheidsbekleders behoren tot de meest homofobe. Paus Franciscus: ‘Achter rigiditeit zit altijd iets verborgen en in veel gevallen is dat een dubbelleven.’

Die rigiditeit leidde er in het begin van deze eeuw toe, dat de kerk gebruik van condooms als middel tegen hiv-besmetting afwees. Dat gebeurde door de Colombiaanse kardinaal Alfonso López Trujillo, tevens voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin. Volgens Trujillo zetten condooms alleen maar aan tot promiscuïteit en bovendien ging volgens hem het hiv-virus dwars erdoorheen. Hoeveel onnodige aidsdoden die onzin tot gevolg heeft gehad weet alleen de baas van de Paus. Trujillo is in het boek de belichaming van de hypocriete houding jegens homoseksualiteit.

In de zoektocht naar de ware Trujillo wordt Sodoma een soort thriller à la de Da Vinci Code. De puissant rijke en radicaal homofobe curiekardinaal Trujillo, een extreemrechtse relatie van drugsbaron Pablo Escobar, vatte zelfs het plan op een ‘Lexicon voor dubbelzinnige woorden voor het gezin’ samen te stellen, met als doel woorden als ‘safe seks’, ‘gendertheorie’ en ‘gezinsplanning’ voorgoed uit te bannen. Wanneer Martel voor onderzoek naar Bogota afreist, treft hij daar talloze getuigen van Trujillo’s gewelddadige seksuele roofdierengedrag: de latere Vaticaanse homohater dwong seminaristen (liefst blond met blauwe ogen) het bed met hem te delen en gaf kapitalen uit aan jongens-prostitués.

In Martels verbijsterende boek tart de schizofrene Vaticaanse werkelijkheid elke verbeelding. Hij beschrijft een oorlog van heimelijke homo’s tegen openlijke gays. Zijn Italiaanse uitgever waarschuwt hem voor hij aan het boek begint: ‘Ze zullen je niet geloven.’

‘Dit is de sleutel om het functioneren en de ideologie van de kerk te begrijpen’, zegt Martel in zijn proloog.

Rot als een mispel, is de kortste samenvatting.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden