ColumnSheila Sitalsing

De CoronaMelder? Natuurlijk is die vrijwillig

Dat het arbeidsrecht niet voor niets is uitgevonden, bleek onlangs weer toen Het Financieele Dagblad een opiniestuk afdrukte van een directeur van een vastgoedfonds. Het ging over CoronaMelder, de opsporingsapp van minister De Jonge, die binnenkort landelijk gaat werken. De vastgoed-ceo schrijft dat ‘iedere Nederlander de morele plicht heeft de app te installeren’, dat werkgevers dit van hun personeel moeten eisen en dat wie dit weigert en zo ‘bewust de onderneming in gevaar brengt’ wat hem betreft wordt ontslagen.

Het leek me een typisch voorbeeld van de dronkemanspraat die je in sommige hogere-managementkringen af en toe per ongeluk hoort, en die doorgaat voor visie, over hoeveel beter dit land zou zijn als arbeidersrechten ondergeschikt waren aan de bottomline en Nederland werd gerund als een onderneming. Gewoon negeren, dacht ik.

In de Tweede Kamer wordt doorgaans wél langer dan 4 seconden nagedacht over burgerlijke vrijheden. Daar weten ze dat er mensen zijn die niet door zo’n app gedirigeerd willen worden. Of die de technologie en/of de overheid wantrouwen. Of die niet het risico willen lopen dat ze hun telefoon verplicht moeten overhandigen aan een vreemde in een uniform danwel aan bovenvermelde overjarige lullo uit het FD. Of die het simpelweg niet interesseert. Of die niet in corona ‘geloven’. Of die hun oude Nokia koesteren – je komt ze in de hoogste regeringskringen tegen. En dat een fatsoenlijke overheid zulke mensen beschermt.

Dus dwong het parlement vorige week bij Hugo de Jonge af dat hij erop gaat toezien dat geen horeca-uitbater, werkgever, hockeytrainer, gezelligheidsvereniging, school of overheid dwang of drang mag uitoefenen op ons, de kleine mensen, om de corona-app te installeren. Of om eventuele meldingen te delen met de groep. Uiteraard, zei de minister. Goed geregeld, dacht ik.

Dinsdagavond meldde NRC Handelsblad dat de ‘manager partnerships coronavirus-app’ op het ministerie van De Jonge een overenthousiast mailtje heeft gestuurd naar de vereniging van maaltijdbezorgers, met daarin de zin: ‘Ik zou jullie willen vragen of jullie ons willen helpen om de corona-app onder de aandacht te brengen, bijvoorbeeld als een van de coronamaatregelen die jullie vanuit de vereniging treffen om zo ‘veilig’ mogelijk te werken en om jullie bezorgers ook te vragen de app te downloaden, zodat zij onbewuste besmetting voorkomen.’

Een verontrustend bericht, en niet alleen vanwege de onthulling dat het ministerie een ‘manager partnerships coronavirus-apps’ herbergt – sinds de ‘appathon’ van De Jonge denken ze op het ministerie dat je niet meer ‘partnerschappen’ mag zeggen. Nog verontrustender: klaarblijkelijk kun je als hoogste orgaan in de democratie ­uitentreuren hameren op géén informele druk uitoefenen, terwijl ondertussen vanuit het ministerie doodleuk dwingende mailtjes worden verstuurd aan Jan en alleman met het verzoek de onder hen gestelden die app op te dringen. Ook ziekenhuizen, scholen en sportbonden zouden dergelijke verzoeken hebben gehad.

Foutje, gaf het ministerie toe. Er had bij moeten staan dat alles uiteraard vrijwillig is.

Terwijl het zo simpel is: de app kan een handig hulpmiddel zijn bij het bron- en contactonderzoek, hij is ­bovendien veilig en privacybestendig bevonden en als ­iemand hem tegen je wil hinderlijk aan je probeert op te dringen, meld dat onverwijld bij toezichthouder, vakbond of volksvertegenwoordiging. Beter nog: bij Hugo de Jonge zelve.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden