Huh?!George van Hal

De computer die een half jaar op de energie van blauwalgen draaide

George van Hal Huh?! artikel Beeld Volkskrant
George van Hal Huh?! artikelBeeld Volkskrant
George van Hal

Eén kilojoule. Zoveel energie kost, volgens sommige schattingen, een enkel keertje iets opzoeken op zoekmachine Google. Dat is niet veel. Ter vergelijking: een bruine boterham levert een mens, na verwerking in onze interne energiefabriek (ons spijsverteringssysteem) ongeveer duizendmaal zoveel op.

Maar de zoekmachine van het internetbedrijf verwerkt ongeveer 8,5 miljard zoektochten per dag, en dat 365 dagen per jaar. En dan wordt het plots een stuk meer.

Elke dag klotst er door ons stroomnet een reusachtige rivier van energie, simpelweg om in de menselijke ict-behoeften te kunnen voorzien. Denk aan alle streamingsdiensten die films en televisieserie uitserveren. Aan de eindeloze parade van opladende smartphones, tablets en laptops. Aan de rekenboerderijen vol specialistische processoren die bitcoins staan te mijnen. Het begint vaak bescheiden, maar alles bij elkaar is het overweldigend veel.

Natuurlijk proberen we onze energie niet meer te halen uit de eindige voorraden verkoold voormalig leven dat we eufemistisch ‘fossiele brandstoffen’ hebben gedoopt. En de beste opties daarvoor – wind, zon – worden bovendien steeds beter.

Maar kijk uit een raam, in een tuin, of naar de bladeren van een potplant in de vensterbank en je ziet dat er nóg een manier is om energie te vangen. Inderdaad: fotosynthese, waarbij het ‘bladgroen’ van een plant het zonlicht transformeert tot bruikbare energie.

De 'blauwalgbatterij' waarop de computer draaide. 
 Beeld P. Bombelli
De 'blauwalgbatterij' waarop de computer draaide.Beeld P. Bombelli

En wat blijkt? Die inherent biologische manier van energie opwekken, kun je zelfs gebruiken om een van onze minst biologische technologieën – computers – van stroom te voorzien. In het vakblad Energy & Environmental Science beschrijven onderzoekers deze maand namelijk hoe ze een computer een half jaar hebben laten draaien op niets meer dan fotosynthese.

Dat deden ze overigens niet door een stekker in de dichtstbijzijnde boomstronk te steken, maar door de hulp in te roepen van een heel ander soort organisme dat fotosynthese gebruikt: cyanobacterie ‘Synechocystis sp. PCC 6803’, zoals het in de biologische vakliteratuur heet. Of, hoe wij het beter kennen: een blauwalg.

De onderzoekers bouwden een huisje van aluminium en doorzichtig plastic, grofweg zo groot als een AA-batterij, waarin ze een kolonie van die blauwalgen stopten. De behuizing plaatsten ze in de vensterbank van een van de onderzoekers, waar hij tijdens een coronalockdown in 2021 zes maanden lang bleef staan, van februari tot augustus.

In die periode leverde de blauwalgbatterij de stroom voor een bescheiden computer. Zijn microprocessor bleef gedurende het experiment zonder onderbrekingen werken. Omdat de blauwalgen via fotosynthese bovendien hun eigen voedsel produceren, en daarvan een voorraadje opbouwen, rekende de computer zelfs in de avond en nacht door.

Doei batterijen, doei fossiele brandstoffen, hallo blauwalgeneconomie? Nou, zo’n vaart loopt het ook weer niet. De stap van kleine beetjes stroom naar, pak ’m beet, de energievoorziening van een heel huishouden, is groot en fundamenteel lastig, waarschuwen de onderzoekers.

Voorlopig toch nog maar even die energierivier indammen door op je stroomgebruik te blijven letten, dus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden