Paulien CornelisseIn 150 woorden

De clown begon aan zijn eerste nummer: woedend jongleren met knotsen

Dat je bij het maken van een groepsfoto per ongeluk te dicht bij elkaar staat: dat snap ik eigenlijk wel, dat gaat gedachteloos.

Dat je mensen op je feest de hand gaat schudden, snap ik minder. Een handdruk is een besluit.

Op vakantie bezocht ik een Frans familiecircusje bestaande uit een clown, zijn zoon, en een geit. De zoon was qua karakter verre van clownesk, je zou hem eerder als seriemoordenaar casten. Toch moest hij in het kader van het familiebedrijf joviaal doen. Bij aanvang van de voorstelling gaf hij daarom iedereen in het kleine publiek een hand. Toen hij bij mij aankwam, zwaaide ik zo’n beetje met mijn elleboog, terwijl ik dacht aan alle mensen die ik thuis al maanden niet had aangeraakt, terwijl ik dat graag had gewild. De clown-zonder-clownskarakter reageerde gepikeerd en begon aan zijn eerste nummer: woedend jongleren met knotsen.

Pas toen de geit op een krukje ging staan ontdooide de stemming enigszins.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden