De clichés over vrouwen die auto's kopen zijn waar

Over het nut van vrouwelijke autoverkopers die het cliché niet schuwen

Vivienne van der Veen bezoekt drie autobedrijven per week en weet hoe ze daar serieus wordt genomen. Ze werkt sinds haar zeventiende in de auto-onderdelen, bij haar vader. Nu is ze in te huren als ‘carsultant’: als je een tweedehands auto wil kopen, gaat zij op zoek gaat naar de goede.

Vivienne belt autoshowrooms altijd even tevoren om de auto die ze op de website heeft gespot klaar te laten zetten. Niet voor de deur, zegt Vivienne dan: op de brug graag. Eenmaal aangekomen loopt ze daar eerst eens inspectiegewijs met een monteurslamp onderdoor. Dan zijn ze wel onder de indruk.

De zusjes Mariëlle en Janita Hurkmans, dochters van een autoverkoper uit Heeswijk-Dinther, begonnen twee jaar geleden in Den Bosch de eerste garage ‘voor en door vrouwen’ van Nederland: ‘De Dames van Hurkmans’. Voor het interieur vroegen ze hun vader om zijn langgekoesterde collectie oude auto-onderdelen. Konden ze die aan een muur hangen. Dat deden ze. Daarna spoten de zusjes alles roze.

Promotiefoto De Dames van Hurkmans Foto RV

Aan een gezellige houten tafel naast die muur kunnen klanten van De Dames van Hurkmans nu hun nagels lakken. Er staat een hele plank met kleurtjes voor u klaar. Dit terwijl de vrouwelijke lakspuiter bijvoorbeeld de zoveelste kras - paaltje! - wegwerkt. Zonder lachen.

Nederland heeft te weinig vrouwelijke autoverkopers en monteurs. Van het totale aantal werknemers in de automarkt is 15 procent vrouw en die zitten dan nog vaak de telefoon op te nemen. Het bracht autofabrikant Opel (180 autoverkopers in Nederland, waarvan 7 vrouw) vorige maand tot een opvallende wervingscampagne: twee vacature-advertenties met dezelfde tekst. Boven de één stond ‘fulltime verkoopadviseur’ bij Opel, boven de ander ‘fulltime verkoopadviseur’ bij ‘Jade’, zogenaamd een bedrijf in lifestyle en design. Op Jade reageerden 41 vrouwen en 15 mannen. Op Opel 8 vrouwen en 76 mannen. Opel zei, met feilloos gevoel voor ethische operette en de diversiteitsmode, tegemoet te willen komen ‘aan een veranderende klantbehoefte’.

In gewone vrouwentaal: 50 procent van de auto’s wordt gekocht door vrouwen en die hebben er genoeg van daarbij als ontoerekeningsvatbaar te worden toegesproken door een man uit de vorige eeuw. Of door mannen als mijn garagehouder, een enthousiast beoefenaar van het decolleté-spotten.

Vrouwenautootje Foto RV

Aan de andere kant: waarom moet een vrouwengarage er nu weer meteen uitzien als een vrouwenglossy?

Omdat vrouwen dat léuk vinden, zeggen de dames Hurkmans, die alle clichés over vrouwen slim verwerkten in een marketingidee. En voilà, zegt Mariëlle: toen zíj onlangs een advertentie plaatsten voor een verkoper, kregen ze meteen veertig reacties van vrouwen.

Of praat er even met de 19-jarige stagiair Jonieke van den Oort. Kan met paardenstaart en al zo in een meisjesboek van Cissy van Marxveldt én hoort bij de slechts 5 procent vrouwen op de businessschool voor de autohandel IVA. Die opleiding is zo zwaar dat ze je vanzelf serieus nemen als je er eenmaal op zit, zegt Jonieke zorgeloos: ‘En auto’s interesseren mij echt superveel!’ Bij het afscheid krijg ik een nagelvijl met het bedrijfslogo.

Vivienne van der Veen, 'carsulant' Foto RV

De meeste autobedrijven denken als ‘dinosauriërs’, zegt carsultant Vivienne van der Veen. Ze ontmoedigen vrouwen te solliciteren door alleen maar fulltime banen aan te bieden: ‘82 procent van alle banen in de auto- en truckbranche is voltijds.’ Het argument luidt dat autoverkopers ‘een band moeten opbouwen’ met de klant. Totale onzin, zegt Vivienne: ‘De meeste klanten wandelen eens in de drie jaar binnen. En intussen is het verloop onder het personeel groot.’

Vivienne richt zich niet eens speciaal op vrouwen, haar website oogt neutraal, maar ze weten haar te vinden. En als we bij haar thuis in Renkum over klanten praten, blijken tussen de regels dus álle stereotypen over vrouwen te kloppen:

Vrouwen durven geen knoop door te hakken (‘Ik bied ze een stukje besluitvaardigheid.’)

Vrouwen kunnen niet onderhandelen (‘Nooit zeggen dat je ‘nog een krasje’ zag maar gewoon: ‘Die auto is te duur.’ Dát begrijpen mannen’).

Vrouwen denken vooral langdurig na over de kleur van een auto (‘Tegen mij mag je gewoon zeggen dat je een babyblauwe auto wil’).

Vrouwen willen ‘een mooi binnenkantje’. En ‘niet te veel knopjes’.

Vrouwen kopen bijna altijd kleine autootjes (‘Lekker makkelijk inparkeren’).

En daarbij: ook geëmancipeerde vrouwen willen dus nooit meer hoeven doen alsof ze verstand hebben van auto’s om serieus genomen te worden.

Want we hebben geen verstand van auto’s. We hebben wel wat beters te doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.