Opinie Lezersbrieven

De buiken van onze regering zitten vol, maar wij hebben honger

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 3 oktober.

Twee arbeiders leggen dakbedekking op een huis in Sint Maarten. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Brief van de dag: Wij zijn blijkbaar geen mensen

Na het volgen van de debatten in de Tweede Kamer rond de onwil om een sociaal minimum vast te stellen in Caribisch Nederland, is weinig twijfel mogelijk: onze status is er een van tweederangs burgers.

Het zou volgens dit kabinet niet mogelijk zijn om een sociaal minimum vast te stellen omdat de prijzen op onze drie eilanden te veel van elkaar verschillen. Hoe geriefelijk dat een land dat zichzelf beschouwt als een van de wereldleiders in financiën, en dat bovendien ooit de beurs oprichtte, ineens vergeten is hoe zijn rekenmachine ook alweer werkt. Hoe opvallend dat drie partijen (D66, CDA en CU) die twee jaar geleden, toen zij zitting hadden in de oppositie, een sociaal minimum wilden vaststellen, nu vanuit het kabinet ons de rug toekeren. In de woorden van GroenLinks: dit is een kwestie van mensenrechten. Maar helaas lijkt dat er niet toe te doen. Voor jullie zijn wij blijkbaar geen mensen.

Hoe kan de nationale overheid claimen armoede te willen bestrijden wanneer zij weigert vast te stellen waar de armoedegrens daadwerkelijk ligt? Het minimumloon en de AOW zijn de laatste jaren dan wel met 5 procent gestegen, maar hoe verhoudt zich dat tot mijn moeders elektriciteitsrekening die alleen al tijdens het afgelopen jaar 50 procent duurder is geworden? Hoe helpt dat de velen die boven het minimumloon werken, maar zich alsnog slechts water en brood kunnen veroorloven aan het eind van de week? Hoe kun je zo stoutmoedig zijn te claimen dat je iets om de eilanden geeft en tegelijkertijd duizenden veroordelen tot een leven in toenemende armoede, terwijl het nationale bruto binnenlands product stabiel groeit? De buiken van onze regering zitten vol, maar wij hebben honger.

Dit is hoe neokolonialisme eruit ziet.

Dimetri Whitfield, Berlijn

Enge buurten

Mercedes wil haar gebruikers informatie geven over de autodiefstalcijfers in enge buurten (Ten eerste, 3 ­oktober). Als fietser wil ik graag informatie over enge auto’s. Zodat ik een gezonde route kan plannen met zo weinig mogelijk kans om een diesel van Mercedes tegen te komen.

Rinus Scheele, De Bilt

Overflexibel

We hebben waardering voor het journalistieke werk van Teun van de Keuken. Maar zijn opinie sloeg de plank flink mis (Economie, 1 oktober). De publieke omroep is al overgeflexibiliseerd. Bij Van de Keukens eigen omroep KRONCRV heeft ruim 40 procent nu geen vast contract en bepaald geen presentatorensalaris.

Ga eens met die tijdelijke medewerkers praten. Hun hoogste doel is niet per se een vast contract, maar waardering voor inzet, zekerheid om rond te komen en niet uitsluitend van omroep of politieke grillen afhankelijk te zijn. Die zekerheid kun je ook organiseren als freelancer, maar niet met de tarieven die nu gebruikelijk zijn. Om betere programma’s te maken, is juist geen stress over werk en inkomen nodig. Zodat je je vol kunt inzetten voor een onafhankelijk geluid en kwaliteit. Daarom is het beter om omroepmedewerkers te waarderen dan te flexibiliseren.

Wais Shirbaz (NVJ), Martin Kothman (FNV), Amsterdam

Klein maar fijn

U noemt het Zuid-Italiaanse dorp ­Riace een gehucht (Ten eerste, 3 oktober). Er wonen echter circa 2.800 mensen, er staan dan ook veel huizen en een aantal kerken. Klein is het wel, maar een gehucht is het niet.

Wim van der Lee, Amersfoort

Zwoele avonden

Als we dan toch weer teruggaan naar een tijd, mag het dan alsjeblieft de wintertijd zijn? Men voorspelt immers steeds warmere zomers, dus lange hete avonden. Wanneer koelt het dan voldoende af om te kunnen slapen?

Gezien Reinders, Utrecht

Zingen en dementie

Fijn dat de krant (Ten eerste, 3 oktober) een paginabrede reportage besteedt aan het plezier dat mensen met dementie beleven aan zingen. Wat wordt er vanuit de wetenschappelijke wereld met dedain aangekeken tegen deze prachtige interventie. Het betreft geen ‘therapie’, en komt dus niet in aanmerking voor onderzoekssubsidie, aldus onder meer Alzheimer Nederland (AN).

Wat een armoede. Alsof plezier hebben niets betekent voor je kwaliteit van leven. Alsof effecten op kwaliteit van leven niet wetenschappelijk aangetoond kunnen worden.

Ik overweeg niet langer mijn maandelijkse donatie aan AN te stoppen als ze dit onzinnige standpunt intrekt.

Peter Bakens, Den Haag redacteur Denkbeeld, vaktijdschrift voor dementie

Bloklandstraat 108

Bert Wagendorp refereert naar het Volkskrant-artikel van 1 oktober over ‘het rijtjeshuis dat niet meer in een rijtje stond’ en verzucht dat we een gewoonte moeten maken van het bewaren van een huis in een gerenoveerde straat (Ten eerste, 2 oktober). Ik zag onlangs een fotoboek – Groeten uit Rotterdam – waarin de hele stad Rotterdam opnieuw is gefotografeerd op basis van honderd jaar oude archieffoto’s. Daar staan nogal wat alleenstaande gebouwen tussen de nieuwbouw in, die de ‘sloopkogels vanuit de lucht’ in 1940 hebben overleefd. Een mooi voorbeeld is de Admiraliteitskade en natuurlijk het Witte Huis, het Schielandshuis, de Laurenskerk en ga maar door. In die context is de Bloklandstraat 108 zometeen heel gewoon voor de Rotterdammers.

Robert Mulder, Groningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.