Lezersbrieven Maandag 10 december

De blinde vlek van onze klimaatbelasting

Brief van de dag

Toeristen bekijken een olifant en haar jong in een reservaat in Zuid-Afrika. Beeld Getty Images

‘Als ik 80 word, wil ik mijn kinderen en kleinkinderen meenemen naar Zuid-Afrika. Dat wordt een herinnering voor hun leven.’ De buurvrouw (79) kijkt heel blij. Ik reageer uiteraard gepast. Hoofdschudden doe ik van binnen. Haar (klein)kinderen moeten nog wel even door op deze planeet als zij er niet meer is. Bovendien is met zijn allen in een bus in de file staan om een olifant te bekijken helemaal niet zo life changing als mensen denken.

Mijn collega neemt haar kinderen dit jaar mee op een natuurreis naar Colombia. Met gids de jungle in op zoek naar de groene kikker. Hij leeft nog. Een collega van mijn zus gaat met haar kinderen naar een ‘echte’ sloppenwijk ergens aan de andere kant van de wereld. Zo ontwikkelen ze maatschappelijk bewustzijn en weten ze wat armoede is. Dat kun je ook aan je oma in Zaandam vragen, want die is in de hongerwinter bijna omgekomen. Wel een stuk minder epic.

De klimaattop in Polen is begonnen. We weten allemaal wat we moeten doen. Gewoon minder consumeren. Het is net als met afvallen. Je kunt de idiootste diëten ontwikkelen, maar je moet gewoon minder eten. GroenLinks stemmen of je geld op ASN zetten, is niet genoeg. Je moet de Azoren laten schieten en creatiever leren koken.

Het probleem is dat je geen invloed hebt op de rest. En de wereld redden, kun je niet alleen. Terwijl jij je hoofd breekt over lekker vegetarisch koken, houdt je vriendin een winterbarbecue op haar verwarmde lounge- terras. Terwijl jij bewust niet meer wilt vliegen, neemt de buurvrouw de hele familie mee.

Als je de blinde vlek niet hebt, begrijp je het gewoon niet.

Catheleyne van der Laan, psychotherapeut, Bodegraven. 

Geel hesje 
Als ik in mijn gele hesje met autopech in de berm sta te wachten, wie komt dan het eerst ? De fotojournalist, de politie of de wegenwacht ? Ik hoop toch wel de laatste.

Wim Blomsma, Roden

Gotspe
Mark Rutte (‘we hebben allemaal een geel hesje aan’, wat een gotspe!) wilde eerst 1,5 miljard euro cadeau doen aan buitenlandse aandeelhouders, zelfs toen bleek dat 87 procent van de Nederlanders daar tegen was. Nu wordt dat geld gebruikt om de lasten van het bedrijfsleven te verlichten, terwijl grote bedrijven als Shell en Google al een godsvermogen verdienen en hier nauwelijks belasting betalen.

Intussen moet ik de alsmaar stijgende kosten van huur, zorgverzekering, energie en levensmiddelen maar zien te betalen van de 4 euro netto die ik er per maand bij heb gekregen. Bedankt, Mark!

Ruud Bläcker, Nijmegen

Beter op tijd kappen
De brief van de dag van Han Bijlholt (O&D, 7 december) laat zien dat ‘CO2-neutraal’ vaak niet gesnapt wordt. Zo ook in deze brief. De bomen die gekapt worden zijn aan het eind van hun groeiperiode, meestal zo’n dertig tot veertig jaar. Als ze niet gekapt worden vallen ze om van ouderdom. Daarna rotten ze weg en daarbij komt alle CO2 weer in de atmosfeer.

Het is dus beter om op tijd deze bomen te kappen, planken van te zagen, en het resthout tot korrels te verwerken. Daarna komen op dezelfde plaats weer nieuwe bomen die dezelfde hoeveelheid CO2 uit de lucht halen: ziedaar de kringloop.

Frank Siegmund, (ex-houtzager), Etten-Leur

Ekster heeft mijn sympathie
Zoals de jager de vos de schuld geeft van het verdwijnen van de weidevogel, krijgt van Lou Muijtjens (U, 8 december), de ekster de schuld van het verdwijnen van de stadsvogels zoals de mus en de merel. Nou ben ik een grote fan van alle vogels, maar de ekster heeft zeker mijn sympathie, al was het maar voor zijn slimheid en grote vermogen tot aanpassing, net zoiets als de vos eigenlijk.

Overigens is de merelstand al een aantal jaren gedecimeerd door het usutuvirus. En verder verdwijnen ze net als de mus, vink en kauw door de verstening en bebouwing van onze omgeving, waardoor voedsel en nestgelegenheid ontbreekt.

Dat kan ik goed merken. Als bijna de enige in mijn wijk zijnde met een met struiken en bomen begroeide voor- en achtertuin, is het hier met een eigen mussenkolonie en zo ongeveer alle zangvogeltjes die je maar kunt bedenken, en ja zeker ook eksters, een walhalla. Alles in evenwicht. Jaar in jaar uit, zelfs de sperwer ontbreekt niet.

Gerda Verbeke, Enschede

Einstein en God
Over Einstein (U, 8 december) doet het verhaal de ronde dat hij, na het bijwonen van een recital van Bach-sonates van de destijds nog zeer jonge Yehudi Menuhin spontaan uitriep: ‘Now I believe there is a God’...

Patrick Warren, Amsterdam

Oprechte mensen
Er zijn van die momenten dat je ineens heel erg blij wordt omdat je ziet dat ze bestaan: oprechte mensen die op een normale manier vertellen over hun bestaan en er niet voor schromen om hun zwakheden, althans wat zij zelf hun zwakheden vinden, te tonen. Niets geen dikdoenerij en opgeklopte zaken, wat een verademing naast zo veel interviews waar mensen alleen maar willen laten zien hoe geweldig, leuk en slim zij zijn. Martine de Jong (Magazine, 8 december), bedankt.

Yolanda Derksen, Amersfoort

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.