Column De betrouwbare mannetjes

De betrouwbare mannetjes nabeschouwen nog maar even na

De betrouwbare mannetjes.

In de naweeën van een overwinningsmaal, opgediend door de goden, een jongensboek geschreven met de nauwelijks volgroeide voeten van piepjonge genieën, bleek het publiek onverzadigbaar. Nog een toetje, nog een kaasplankje, een laatste glaasje port wellicht, een druifje, wat van dat vijgenbrood en vooruit, mogen wij de dessertkaart nog een keertje zien?

Vanuit ‘de voetbalhemel’ had ‘Johan’ opnieuw zijn zegen laten neerdalen op de Amsterdammers en zo het sprookje dat in zijn eigen Arena zijn einde leek te hebben gevonden een nieuw hoofdstuk geschonken. Ajax. Ons Ajax. Ons aller Ajax. Slapen ging dinsdag al lastig, van werken kwam de volgende dagen nog minder terecht. Er waren cijfers te geven en te lezen, verslagen en analyses door te spitten, en buitenlandse complimenten in ontvangst te nemen. Er was de stortvloed aan nabeschouwingen, waarin bakken hoogdravende bijvoeglijke naamwoorden aan zelfstandige naamwoorden werden gekoppeld of aan nog hoogdravender bijvoeglijke naamwoorden waarmee het zelfs bijwoorden werden.

De overwinning had bij de dienaren van de machtige sportpen een vuur opgeroepen dat in geen twintig jaar zo hevig aan het branden was gebracht. Een vuur waar voetbalsupporters en liefhebbers van metaforen en gezwollen taalgebruik gelardeerd met vette repen pathetiek zich nog dagen aan konden warmen. ‘Wat brult hij daar die geweldige Italiaanse avond in, zo kort na het eindsignaal?’ schreef Maarten Moll op de met verder slechts een foto van een juichende Matthijs de Ligt gevulde voorpagina van het Parool. De Ligt, ‘de vertegenwoordiger van de klas die na het eindexamen uiteenvalt’ schreeuwde ‘de leuzen van de anarchist die het grootkapitaal heeft bedwongen’. Na de thuiswedstrijd in Amsterdam had Willem Vissers David Neres al fraai vergeleken met de ‘straatjongen die de roep van zijn moeder om naar binnen te komen negeerde’. Süleyman Öztürk van Voetbal International had het over Frenkie de Jong gehad, die ‘voetbalt alsof hij elk moment naar binnen kan worden geroepen door zijn moeder’. Nu was het Jan van Halst die de ploeg van Ten Hag woensdagavond bij Margriet van der Linden, zeer treffend, vergeleek met jongens op een pleintje ‘die voetballen tot hun moeder ze roept voor het eten’.

Inmiddels was het donderdag en nog steeds werden we in deze krant verwend met vier pagina’s over ‘de scènes van jongens op hun schoolreis’ en ‘de aanstekelijke jongenssfeer’ van de (jonge) ploeg van Erik ten Hag. Dagenlang loftuitingen voor de Amsterdamse branie, ronkende analyses en bloemrijk proza door en voor volwassen kerels die bij God en Johan niet meer wisten wat ze met hun emoties aan moeten. Jongensboek. Jongens. Johan. Jochies. Kereltjes. ‘Bravoureboys’. De Betrouwbare Mannetjes vraten het met een onstilbare gulzigheid zonder er ook maar een moment misselijk van te worden. De Oude Dame, vakkundig haar goedgevulde portefeuille ontfutseld door de brutale straatschoffies die tegen de wetten van het moderne topvoetbal weigerden met hun voetbalsnorfiets van het fietspad naar de rijbaan te verhuizen. Ajax. Ons Ajax. Ons aller Ajax. Met De Ligt en Blind als het onbreekbare centrale verdedigingsduo dat na het alras om zich heen grijpende vuur dat Juve in de eerste helft had ontstoken uiteindelijk fier overeind bleef, als de torens van de Notre-Dame.

Nee, het was een glorieuze, ongeëvenaarde prestatie. En het is nog niet voorbij. Ook dit weekend zullen de kranten er nog vol van staan. Niemand mag dan weten waar de tocht naar de Olympus precies gaat eindigen, maar wij willen dat het nooit stopt. Mogen ze allemaal nog even hun grandioze vorm vasthouden en doorgaan met analyseren, met terugblikken. Als jongetjes die nabeschouwen alsof ze elk moment door hun moeder naar binnen geroepen kunnen worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.