Column Max Pam

De anus is een verwaarloosd lichaamsdeel

Als oudere leer ik graag van jongere generaties – het omgekeerde staat tegenwoordig minder hoog in aanzien – en daarom las ik afgelopen zaterdag met belangstelling de column van mijn Volkskrant-collega Lisa Bouyeure. Zij schrijft hierin over het verschijnsel van het ­perineum sunning, dat in het ­Nederlands vertaald kan worden als: anuszonnen.

De lezer van deze krant is ongetwijfeld bekend met dit fenomeen en wellicht heeft hij of zij het al ­beoefend op dakterras of gewoon in de tuin, maar ik had er nog nooit van gehoord. Ook de betekenis van het woord ‘swaffelen’ in het bericht over de uitspattingen bij de Luchtmobiele Brigade te Schaarsbergen drong niet onmiddellijk tot mij door. Swaffelen blijkt het met ‘de penis aantikken van voorwerpen of van andermans lichaamsdelen’.

Het zwabberen van het mannelijk geslachtsdeel voor wang, mond of knie moet ook worden aangemerkt als swaffelen. In 2008 is swaffelen zelfs uitgeroepen tot Het Woord van het Jaar. Dat was me ook ontgaan en zo zie je maar: als je even niet oplet, loop je achter.

Des te meer reden kennis te nemen van anuszonnen. De persoon in kwestie gaat daarbij naakt op zijn (of haar) rug liggen, trekt de knieën op als in een omgekeerd zwaantje en laat vervolgens het zonlicht weldadig indalen tussen de benen, en dan met name op de anus. Ik wil niet zeggen dat de anus ten opzichte van de andere menselijke lichaamsopeningen enigszins in een kwade reuk staat – de bal voor open doel altijd naar binnen swaffelen – maar het mag een feit heten dat de anus een plek is waar het licht maar zelden doordringt. Het anuszonnen brengt daarin verandering en werkt zodoende heilzaam op de fysieke en mentale staat.

Helaas zijn niet alle artsen even enthousiast. Er wordt aangeraden zich op de bewuste plek goed in te smeren met ten minste factor 50. Ook zou je ter vervanging vitamine D kunnen innemen, maar ik geef toe dat je daarvan geen egaal bruine huid krijgt. Hoe snel de tijden veranderen, blijkt wel uit het feit dat nog niet eens zo lang geleden porno-acteurs juist deden aan anus bleken. Op internet wordt een dergelijke behandeling nog voor 750 euro aangeboden door ­LiteScan van Diana Gabriels – ‘sinds 1989’. Kortom, diversiteit heeft inmiddels ook het terrein van de anus bereikt.

Lisa Bouyeure ben ik dankbaar dat zij voor mij de laatste trends bijhoudt, maar helemaal nieuw is de aandacht voor de anus niet. De Franse schrijver Montaigne (1533-1592) voelde dagelijks per vinger aan zijn rectum en in potten verzamelde hij zijn ontlasting van die week. Ook wijs ik op De Avonden van Gerard Reve, waarin de hoofdpersoon Frits van Egters zichzelf naakt een paar maal in de spiegel bekijkt.

Wie is trouwens nooit met de rug naar de spiegel gaan staan om, gebukt, door de eigen benen naar zichzelf te kijken? In Kakafonie, een ode op het anale, schrijft Gerrit Komrij dat ‘alle wetenschap en kunst onveranderlijk zijn ontstaan op halve meter van een hoop stront’. Het kunstenaarsduo Gilbert & George, dat hun uitwerpselen tentoonstelde, zal het daar ongetwijfeld mee eens zijn.

Doorgaans loopt niemand met zijn anus te koop, al heb je vreemde kostgangers. Zo stuurt de overheid per brief aan ouderen een buisje waarin zij een stukje van hun drol kunnen doen. Dat kun je vervolgens opsturen naar een laboratorium, waar zij hopen al of niet darmkanker op te sporen. Om de een of andere reden kan ik er maar niet toe komen om met een lepel in mijn eigen bolus te roeren – dom natuurlijk, want straks kom ik er te laat achter. De overheid zou er op de sociale media een hype van moeten maken om alle aangeschrevenen zover te krijgen dat zij meedoen aan het onderzoek.

De anus is een verwaarloosd ­lichaamsdeel en vanuit dat ­perspectief lijkt anuszonnen geen onsympathieke bezigheid. Voor ­alles wat als smerig en gemeen wordt ervaren, ligt onmiddellijk een associatie met de anus klaar, en dat is jammer en onterecht. Wie het heeft gezegd, weet ik niet meer, maar ik herinner mij een uitspraak van een kwaaie echtgenoot: ‘Vanaf de dag dat ik gescheiden was, veranderde mij ex-vrouw in een monster dat was uitgespuwd door de anus van de duivel. Maar vanwege een juridische clausule moest ik haar Kate blijven noemen.’

In de anus kun je ook van alles smokkelen, van cocaïnebolletjes tot kleine handwapens. Antwerpse diamantairs lieten via de anus van bijstandstrekkers partijen ruwe diamanten vervoeren. Je ziet dat vaak in het nieuws langskomen, maar toch ben je je niet altijd bewust van het belang van de anus. Dankzij Lisa Bouyeure ben ik weer bij en voel ik mij weer helemaal ­iemand van deze tijd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden