De week van de hoofdredacteurPieter Klok

De affaire-Grapperhaus is een bron van journalistiek ongemak

Als we over tien jaar terugkijken op deze periode, zullen we ons ongetwijfeld verbazen over de minister die bijna moest aftreden en tranen plengde in de Tweede Kamer omdat hij tijdens zijn huwelijk een arm om zijn schoonmoeder heen had geslagen en naar verluidt ook een hand van een van de aanwezigen had geschud.  

De affaire-Grapperhaus leidde vanaf het begin tot veel journalistiek ongemak. Een huwelijk is een privézaak waar wij in principe niet over berichten. Maar in de anderhalvemetersamenleving is de grens tussen publiek en privé opnieuw getrokken. Wat privé was, is ineens publiek. Het is de vraag hoe media hadden gereageerd als fotograaf Ferry de Kok minister Grapperhaus in een parkeergarage zou hebben betrapt met een vrouw die overduidelijk niet tot zijn familie behoorde. In het verleden zouden we het negeren, in de anderhalvemetersamenleving vrees ik niet.  

Er was meer ongemak. Het verhaal over de bruiloft werd volledig gedomineerd door een fotograaf die er niet zozeer op uit is om de werkelijkheid zo goed mogelijk in beeld te brengen, maar vooral om mensen te betrappen. We hadden geen verslaggever ter plekke die had kunnen constateren dat – tenminste als we weekblad Privé mogen geloven – de anderhalve meter over het algemeen consciëntieus werd nageleefd en slechts op een paar onbewaakte ogenblikken werd overtreden.  

Minister Grapperhaus en premier Rutte onderweg naar de Tweede Kamer. Beeld Jiri Büller

Toen woensdag de beelden opdoken van Grapperhaus en zijn schoonmoeder, liep de opwinding onder journalisten snel op. Moesten we niet alvast anticiperen op zijn aftreden, vroeg ik me af. Raoul du Pré, chef van onze parlementaire redactie, die onder alle omstandigheden het hoofd koel houdt, maande mij tot kalmte.  ‘Laten we niet meedoen aan kluitjesvoetbal.’

Het gevaar van het ter discussie stellen van iemands geloofwaardigheid is dat je een werkelijkheid creëert in plaats van haar te beschrijven. Als iedereen roept dat iemands geloofwaardigheid ter discussie staat, dan wordt dat vanzelf waar. Geloofwaardigheid is een zacht begrip dat zich moeilijk met feiten laat onderbouwen en daarom moet je er als journalist voorzichtig mee omgaan. 

Uiteindelijk is het aan het democratisch gekozen parlement en de minister zelf om in te schatten of hij of zij nog geloofwaardig kan functioneren. Om die reden zijn we ook terughoudend om in hoofdredactionele commentaren ministers op te roepen om af te treden.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden