BRIEVEN

De aarde verandert

De aarde verandert inderdaad, de heer Everwijn geeft als voorbeeld het schuiven van hele werelddelen in en over elkaar van één groot continent (pangea) naar uiteindelijk de werelddelen zoals we ze nu kennen. Het teletijdmachine-grapje gebruikt hij om het inzichtelijk te maken. Wat hij voor het gemak even vergeet is de tijdschaal waarop die veranderingen plaatsvonden. Van pangea naar 'losse stukken' duurde miljoenen jaren.

Om bij de teletijdmachine te blijven: ga eens vijftig jaar terug in de tijd, een fractie van een miljoen jaar, en kijk dan eens om je heen. De sneeuwgrens in Oostenrijk, de gemiddelde temperatuur, neerslag in bepaalde gebieden en het aantal mensen op aarde; zeer grote verschillen. In slechts vijftig jaar! Inderdaad verandert de aarde continu maar met de hulp van ons mensen gaan die veranderingen wel heel erg snel.

Ik raad iedereen aan eens voor zichzelf te bedenken wat dit soort veranderingen voor gevolgen zouden kunnen hebben en daarna bedenken of de geruststellende woorden van de heer Everwijn hen lekker rustig laten slapen 's nachts. Ik denk dat we bepaalde gedragingen écht zo snel mogelijk moeten aanpassen om hele vervelende veranderingen voor te blijven. De aarde draait inderdaad wel door maar ik zie dat graag gebeuren met mijn kinderen in goede gezondheid op die aarde.

Hans Vullers, Eindhoven

De aarde verandert (2)

De ingezonden brief van Wim Everwijn, over de (vermeende) invloed van de mens (nietig mensje) op de aarde, (O&D, 4 oktober) deed me denken aan een prachtige volzin van Willem Frederik Hermans in zijn boek Nooit meer slapen. Professor Nummedal beantwoordt daarin de vraag: Wat is wetenschap? 'Wetenschap is de titanische poging van het menselijk intellect zich uit zijn kosmische isolement te verlossen door te begrijpen!' Dat is ook een ongemakkelijke waarheid.

Lijnie van Wijk, Meerssen

De aarde verandert (3)

Onze planeet verandert over miljoenen jaren voortdurend zonder menselijk toedoen, schrijft Wim Everwijn in antwoord op bezorgde milieumensen. De aarde bekommert zich echt niet om ons mensen (4 okt.). Deze gebrekkige benadering, modieus in zakenkringen, werd ook nog redactioneel versterkt met een achtergrondkleurtje. Hoe zit het echt? Over onze planeet heeft zich een dunne schil gevormd door een samenspel van het evoluerende leven en de zon. Die schil werd ons kostbare huis, met de aarde 'slechts' als ondersteunende drager. Een van de kenmerken van dat proces is de vermindering van koolstof uit de atmosfeer ten gunste van vrije zuurstof. Andere kenmerken: vermindering van radioactiviteit, u.v. straling en van temperatuurschommelingen. Natuurkundig gesproken: het leven ging steeds meer doen met de gevangen zonne-energie: vermindering van energie- en materiaalverval en dus van entropie. De voedselkringloop is het bekendste onderdeel. Helaas is de moderne, aan fossiele brandtoffen verslaafde mens dat evolutieproces aan het terugdraaien, met alle schade van dien.

Maar die mens, door hersens en bewustzijn momenteel vooroplopend in het spannende levensproces, wordt zich daarvan bewust en dat is een hoopvol teken. Als ik de aarde was, zou ik trots zijn op mijn levensschil.

Willem Hoogendijk, Stichting Aarde Utrecht

De aarde verandert (4)

Hoe vaak laten jullie Wim Everwijn zijn stokpaardje nog berijden?

Frans Kok

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden