Opinie

David Millar: 'Beste Rabobank, jullie maken ontelbare dromen kapot'

'Walgelijk', noemde de Schotse wielrenner en ex-dopingzondaar David Millar op Twitter de terugtrekking van de Rabobank uit de wielersport. 'Jullie waren onderdeel van het probleem. Hoe durven jullie weg te lopen van de jonge, schone renners die onderdeel van de oplossing zijn?' In een open brief geeft hij een toelichting.

David Millar na het winnen van de twaalfde etappe van de Tour de France, juli 2012 Beeld ANP

Graag licht ik in deze brief toe waarom ik het volgende schreef op Twitter, toen ik net had gehoord dat jullie stoppen met het sponsoren van de professionele wielerploeg: 'Beste Rabobank, jullie waren onderdeel van het probleem. Hoe durven jullie nu weg te lopen van jullie jonge, schone renners, die deel zijn van de oplossing? Het is walgelijk.'

Maar voor ik dit uitleg, wil ik vertellen wat Rabobank voor mij betekent, als renner en als Brit. Rabobank vertegenwoordigt Nederland, van de oranje gereedschapskist tot de nationale steun van de mannen en vrouwenploegen, van de basis tot de top. Nederland is het land van fietsers, zo zien wij jullie. Het leek zo toepasselijk dat een nationale bank bereid was om de wielerhoop van de natie onder zijn hoede te nemen.

Ik ben altijd een beetje jaloers geweest op Nederlanders. Ik had geen sportieve ladder naar de top, van fietsende schooljongen tot deelnemer aan de Tour de France, in een nationale ploeg. Pas sinds kort hebben wij ook zo'n ploeg, Team Sky, met een sponsor die investeert in de basis en de top. Een sponsor die landgenoten inspireert om renner te worden, zoals Rabobank bij jullie heeft gedaan.

Ik heb tegen Raborenners gereden sinds ik professional werd in 1997. Het is altijd een sterke ploeg geweest, waarop anderen jaloers waren vanwege het ruime budget, de goede ondersteuning en de nationale verwantschap. Net als ik, en vele anderen, is het team de weg kwijtgeraakt. Het kwam zelfs zover dat ploegleider Theo de Rooij tolereerde dat er doping werd gebruikt in het team.

Wijdverbreid
De waarheid is dat in die tijd doping in de hele wielersport in zekere mate werd getolereerd. De val van Lance Armstrong heeft de ogen van de buitenwereld geopend voor wat de meesten uit de wielersport al wisten: gedurende een bepaalde periode was het onmogelijk om zonder doping de Tour de France en veel andere grote koersen te winnen. Natuurlijk, er zijn ritten gewonnen door schone renners. Maar het kwam erop neer dat dopinggebruik wijdverbreid was, en noodzakelijk om de beste te zijn.

Wie is hiervoor verantwoordelijk? Dat waren de meesten van ons in deze sport. Het werd een manier van leven. Ik had gehoopt dat de Festina-affaire dat zou veranderen. Maar het probleem was te diepgeworteld.

Er waren meerdere veranderingen nodig. Dopingcontroles werden beter, waardoor middelen op te sporen waren die eerder onvindbaar leken. In allerlei Europese landen is doping een misdrijf geworden. Dat maakte diepgravend onderzoek mogelijk, want de politie heeft veel meer bevoegdheden. Renners moeten hun whereabouts bekendmaken, waardoor antidopingorganisaties voor het eerst de mogelijkheid hebben effectief te controleren buiten wedstrijden om. Juist dan wordt de meeste dope gebruikt.

Door al deze veranderingen werden meer renners en ploegen geconfronteerd met dopingschandalen. Met als gevolg dat sponsors vragen stelden of simpelweg besloten zich terug te trekken. Sommigen hebben stevig ingegrepen. Marc Madiot en La Française Des Jeux zijn een duidelijk voorbeeld van een manager en sponsor die eind jaren negentig besloten doping in hun eigen ploeg uit te roeien. Ze hadden daar niemand anders voor nodig, dat deden ze zelf.

Enorm veel schoner
Daar komt mijn kritiek op jullie vandaan. Deze sport is de laatste vijf jaar enorm veel schoner geworden. Mijn team en onze sponsors zijn erin gestapt met de bedoeling om een honderd procent schone ploeg op te zetten. We wisten hoe het werkt in deze wereld: teammanager Jonathan Vaughters is een ex-dopinggebruiker en ik ben dat ook. Onze sponsors kennen de mores, we hebben ze er alles over verteld. Zij delen onze intentie om de toekomst van de sport te veranderen door van dag tot dag juiste beslissingen te nemen.

De Raboploeg is een instituut. Het aantal dromen dat door jullie besluit is kapotgemaakt is niet te tellen. Jullie hebben een aantal van de geweldigste atleten. Marianne Vos en Robert Gesink zijn de beroemdste, maar er zijn er nog veel meer. Zij verdienen het niet te boeten voor fouten uit het verleden.

Jullie hebben de ploeg gesteund tijdens schandalen, dat moet ik jullie nageven. Maar hebben jullie echt genoeg je best gedaan om die schandalen te voorkomen? Ik denk het niet. Is jullie ploeg nu schoon? Dat geloof ik wel. Mogen jullie trots zijn op je ploeg en wat die vertegenwoordigt? Ja, absoluut.

In plaats daarvan trekken jullie je terug, met deze opmerkelijke verklaring: 'Wij zijn niet meer overtuigd dat de internationale professionele wielerwereld in staat is een schone en eerlijke sport mogelijk te maken. Wij hebben niet het vertrouwen dat dit op afzienbare termijn zal veranderen.'

Jullie vergissen je.

De laatste jaren is heel veel veranderd. Ik WEET dat het nu mogelijk is de grootste koersen schoon te winnen. Ik heb begrip voor jullie gedesillusioneerde gevoel, maar alsjeblieft, kleineer niet al het werk dat we hebben verricht. Jullie verspelen de kans om deel uit te maken van de toekomst van een, in jullie woorden 'mooie sport'.

Ik bewonder jullie besluit de ploeg niet meteen op te heffen en renners volgend jaar in merkloze tenues te laten rijden. Veel andere sponsors zouden er in zo'n situatie vandoor gaan. Misschien moeten jullie jezelf wat tijd gunnen om de sport te begrijpen, en te denken over een manier om deel uit te maken van de voortdurende veranderingen. Iedereen die deel heeft uitgemaakt van de recente historie van de sport moet erkennen dat we fouten hebben gemaakt, en die nu herstellen.

Dat is ethisch gezien juist, en misschien wel belangrijker, het is onze plicht.

Acht jaar geleden werd David Millar (35) betrapt op het gebruik van doping. Hij keerde terug in het peloton als prediker van 'schoon' koersen en won dit jaar een Tourrit. Hij schreef een indrukwekkend boek over zijn ervaringen: Racing through the dark.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden