Dat zal ze leren!

Ik wilde iets kopen, maar de supermarkt ontplofte. Alle mandjes waren weg, er stonden rijen tot in de broodafdeling en de sigarettenbalie werd belegerd door mensen die uit hun ogen keken alsof het oorlog was, wat aardig leek te kloppen met de keiharde explosies die op straat klonken. Iedereen was compleet gek geworden, zoals eigenlijk altijd op oudjaarsdag.

Omdat de combinatie van deze gekte met de overmatige inname van bubbeltjeswijn vaak tot grote ellende leidt, neemt minister Opstelten rond Oud en Nieuw altijd speciale maatregelen. Hij instrueert het Openbaar Ministerie bijvoorbeeld om extra hoge straffen te eisen voor misdrijven die concreet met de jaarwisseling te maken hebben, en zorgt dat eenvoudige zaken al binnen een paar dagen voor de rechter komen. Supersnelrecht, heet dat.

Volgens Opstelten gaat er een 'helder signaal' van de maatregelen uit, maar in feite krijgen deze raddraaiers dus extra service: ze komen als eerste aan de beurt, de 'gewone' verdachten moeten maar even wachten. 'Lik op stuk', noemen ze dat bij het OM, wat afschrikwekkend moet klinken, maar deelname is ook nog eens geheel vrijwillig: wie geen zin heeft om het allemaal lekker snel achter de rug te hebben, kan alsnog voor een reguliere rechtszaak kiezen. Dat zal ze leren!

Ook het rendement van supersnelrecht staat in schril contrast met de stoere taal van Opstelten: RTL ontdekte dat van de negentien (!) mensen die na de vorige jaarwisseling supersnel werden berecht, slechts zeven uiteindelijk de straf kregen die het OM had geëist. Twee keer kwam het zelfs tot vrijspraak - best vreemd, want volgens Opstelten zouden alleen de allersimpelste, panklare zaakjes in aanmerking komen voor supersnelrecht. Dit jaar zijn dat er trouwens pas acht.

De zwaarste supersnelstraf van vorig jaar was voor iemand die een bierflesje naar agenten zou hebben gegooid. Hij kreeg tien maanden cel, waarvan drie voorwaardelijk. Maar juist deze man bleek onschuldig: er doken beelden op van een 'bodycam' van de politie, die uitwezen dat hij het flesje helemaal niet naar de agenten had gegooid. De man zat toen al drieënhalve maand in de cel, was zijn baan kwijt en had flinke schulden opgebouwd. Je zou kunnen zeggen dat supersnelrecht zijn leven heeft verwoest.

Opeens stel ik mij voor hoe Ivo Opstelten het zou doen als filiaalhouder van mijn Albert Heijn. Best goed, denk ik: zodra de oudejaarsgekte losbarst, maakt hij met veel bombarie een 'supersnelkassa' vrij, waar je onmiddellijk wordt geholpen. Helaas kun je er alleen terecht als je niets anders dan champagne en oliebollen in je mandje hebt, wat in de praktijk maar voor negentien mensen blijkt te gelden. De caissière van de supersnelkassa vraagt belachelijk hoge prijzen - een helder signaal - maar uiteindelijk betaalt bijna niemand die. En o ja: ieder jaar wordt van tenminste één onschuldige klant het leven verwoest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.