BrievenMaandag 9 maart

Dat slachtoffers partij zijn in de rechtszaak is maatschappelijke winst

De lezersbrieven van maandag 9 maart 2020.

Nelleke Stolk, advocaat van de nabestaanden, komt aan bij de rechtbank voorafgaand aan de inhoudelijke behandeling de moord op de 16-jarige scholiere Humeyra op een schoolplein in Rotterdam-West. Beeld ANP

Brief van de dag: spreekrecht

Op 1 januari 2011 trad de wet Versterking Positie Slachtoffers, na jaren van strijd door Slachtofferhulp Nederland en lotgenotenorganisaties, in werking. De belangrijkste argumenten die tegen het spreekrecht van nabestaanden en slachtoffers werden opgeworpen kom ik nu, acht jaar na de inwerkingtreding van de wet in de Volkskrant tegen. Allereerst: de emotionele inbreng van de slachtoffers verstoort het objectieve oordeel van de rechtsgang. Ten tweede lopen we het risico dat slachtoffers of nabestaanden worden gekwetst door respectloze daders.

Maar dat slachtoffers nu partij zijn in de rechtszaak is maatschappelijke winst. Men hoort rechtstreeks uit de mond van de nabestaanden hoe ingrijpend een misdrijf is geweest en wat de levenslange gevolgen voor hen zijn. Uit gesprekken die ik met vele nabestaanden heb gevoerd, bleek telkens hoe groot de voldoening van het spreekrecht was, ondanks dat men er tegenop had gezien. Ik ben een sterk voorstander van uitbreiding van het spreekrecht, zelfs tot verlengingszittingen tbs, waar nabestaanden het spreekrecht nu nog niet hebben.

Wij moeten slachtoffers leren zien als zelfstandige mensen die ondanks wat hun is aangedaan, eventueel met hulp, in staat zijn voor zichzelf op te komen. Het kan een eerste stap zijn, in een lange weg naar herstel, om de dader tijdens de rechtszaak te confronteren met wat hij jou heeft aangedaan. Zonder dat het hem is gelukt je te breken. Mijn bewondering geldt dan ook de slachtoffers en nabestaanden die een krachtig geluid lieten horen bij de zaak van Gökmen T.. Ik geloof dat, ondanks de pijn en het stuitende optreden van de dader, de slachtoffers na afloop hierdoor tevredenheid voelden.

Jan Boumangepensioneerd psycholoog bij Ministerie van Justitie en Veiligheid, Zeist

Eus

Bij onze boekhandel in Oosterbeek is een groot bord buitengezet met de tekst: ‘Eus. De enige echte rebel van de Nederlandse letteren’. Dat is de beste grap van de Boekenweek. Eus is toch dezelfde Akyol die we bijna dagelijks op tv zien, op de radio horen en die nu volgens Arjan Peters in zijn essay Generaal zonder leger ‘vrolijk’ tegen de Jan Salie-geest in de huidige literatuur aanschopt? Het begrip rebel lijkt me aan herziening toe. Ik denk aan: Gemankeerd schrijver met uitnemend gevoel voor pr.

Alfons Lammers, Otterlo

Sommer

Ik weet waarom sommige Volkskrant-lezers zich ergeren aan de stukken van Martin Sommer. Dat komt omdat zijn analyses moeilijk te weerleggen zijn, en dat is voor met name links georiënteerde lezers niet altijd fijn. Als hij terecht zegt dat elektrische auto’s alleen zin hebben als de elektriciteit duurzaam is verkregen, zit daar iets van een ongemakkelijke waarheid in. Hetzelfde geldt voor de samenwerking op links. Sommer stelt terecht dat de partijen die zeggen op te komen voor de onderkant van de samenleving helemaal niet gesteund worden door dat deel van de samenleving. Ook weer een waarheid gelijk een koe. Als ik hoor dat lezers zich aan Sommer ergeren moet ik terugdenken aan wat een leidinggevende eens tegen mij zei: ‘Waarom kom je nou weer zeuren, het ging net zo lekker.’ Martin, ga vooral door met je bijdrages.

Gerard JensenCapelle aan den IJssel

Kalshoven

Frank Kalshoven houdt in zijn column een pleidooi voor de op handen zijnde verplichte aov voor zzp’ers. De kern van zijn redenering is dat de premie betaalbaar is, want aftrekbaar, en de vergoeding bij langdurige ziekte realistisch. Dat zzp’ers regie over keuzes krijgen, ziet Kalshoven ook als voordeel. Echter, hij gaat voorbij aan de realiteit van de meeste zzp’ers.

De aov levert als aftrekpost pas anderhalf jaar later iets op, als de belastingaangiftes zijn verwerkt. Zzp’ers betalen maandelijks alles bruto, ook hun hypotheek. Een groter probleem bij de verplichte aov is het overbruggen van de tijd dat bij ziekte tot uitkering wordt overgegaan. Kalshoven lost dit op met de suggestie dat zzp’ers zich daarvoor bij een broodfonds kunnen aansluiten. Dat daar ook een premie voor moet worden betaald, neemt Kalshoven in zijn berekening niet mee. Premies voor een Broodfonds zijn overigens fiscaal niet aftrekbaar. De suggestie dat bemiddelde zzp’er de periode voor de uitkering van de aov zélf kan overbruggen, is ironisch. De noodzaak van een verplichte aov is er juist omdat zzp’ers nauwelijks reserves kúnnen opbouwen. Om die reden lopen zij veel te grote risico’s bij langdurige ziekte. De verplichte aov spant het paard achter de wagen. Niet ervoor.

Niek Vink, Den Helder

Opland

‘Plezier op de dansvloer tijdens het Boekenbal van 1965’, luidde het fotobijschrift bij een stuk van Eline Krijns . De vrolijke anonymus die omringd door danslustigen op zijn op zijn rug op de vloer ligt is Rob Wout (1928-2001), decennialang als Opland dé politieke tekenaar van de Volkskrant. Het ontbreken van zijn naam deed me denken aan een anekdote van Wim Ruigrok, tientallen jaren fotograaf van de krant, over een overzichtstentoonstelling van Opland, een jaar na zijn dood. Het organiserende museum in Bergen op Zoom vroeg Personeelszaken om informatie en werd een dag later teruggebeld met de mededeling: ‘We hebben het even uitgezocht, maar er heeft nooit ene Opland bij ons gewerkt.’

Adriaan de Boer, Bussum

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden