Dat ik weleens 'hashtag lifegoals' denk is positief, want dat betekent dat ik een levensdoel heb bereikt

Het is misschien niet heel intelligent om over je leven te denken in termen van hashtags en wellicht word je op die manier ook makkelijker afgeluisterd, maar toch zijn er momenten dat ik in de innerlijkste krochten van mijn ziel ‘hashtag lifegoals’ denk.

Het is nogal wat om dat toe te geven, maar tegelijkertijd vind ik het positief dat ik hashtag lifegoals denk, want dat betekent dat ik een levensdoel heb bereikt. Ik geloof dat mensen vroeger dan keihard ‘een mijlpaal!’ tegen elkaar riepen. Ook suf.

Dit weekend was ik met mijn 7-jarige dochter in Parijs, en dan vooral in het park, want met kinderen moet je geen grote steden doorkruisen, die moet je bij de Monoprix trakteren op een Franse vulpen en dan gauw aftaaien naar een park, met name naar de crêpekiosk.

In dat park, de Jardin du Luxembourg, had ik nog een bijbedoeling naast de crêpes, en dat was om met mijn dochter een klein houten zeilbootje te huren bij de ronde vijver.

Iedereen die ooit in Parijs is geweest, heeft die ronde vijver gezien, met dat sympathieke mannetje ernaast, ook alweer in het bezit van een kiosk, maar dan met houten zeilbootjes. Een kind kan daar een zeilbootje huren voor 4 euro, waarmee het de goedkoopste activiteit is van Parijs en omstreken. Je mag het bootje loslaten in de vijver, die op de een of andere manier is voorzien van stromingen die ervoor zorgen dat het bootje nooit te ver afdrijft. Af en toe kun je je bootje een por geven met de houten stok.

Nou, dat was mijn hashtag lifegoals. Dat ik een kind zou hebben – dat was sowieso mijn hashtag lifegoals. Dat ik met dat kind naar Parijs zou gaan. Kon ik ook afvinken. Dat we naar de Jardin du Luxembourg zouden gaan. En dat ze daar met een stok een houten zeilbootje zou voortduwen in de ronde vijver.

En nu gebeurde het gewoon voor mijn ogen; mijn dochter had een bootje met de Spaanse vlag, de zon scheen, ze droeg een roze pet, ze duwde dat bootje met dat stokje en ik maakte er driehonderdachtennegentig foto’s van. Hashtag lifegoals, dacht ik almaar, hashtag lifegoals.

Na een kwartier vond ze het saai, want het ís ook saai, met een stok een bootje voortduwen. We zagen wat pony’s voorbijkomen, rekenden weer een schertsbedrag af en zij maakte op een pony een rondje door het park. Volstrekt gelukzalig, want mijn dochter heeft zoals alle meisjes een zwakke plek voor alles wat manen heeft. 

Terwijl ze haar neus verliefd in de mottige manen duwde waar alle kleine toeristjes van Parijs hun neus al in hadden geduwd zag ik het bij haar: hashtag lifegoals. 

Dat is het goeie van kinderen, dat hun hashtag lifegoals ook automatisch jouw hashtag lifegoals zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden