Column Sheila Sitalsing

Dat er in Venetië een ongeluk zou gebeuren met een cruiseschip stond in de sterren geschreven

In de copywritertaal die verkopers van goedkope stedentrips hanteren en waarin het cliché met overgave wordt omarmd, is Venetië ‘de stad van de romantiek’. Er is sprake van ‘zingende gondeliers die met overgave o sole mio ten gehore brengen’, en nooit wordt erbij vermeld dat áls er een keer gezongen wordt er heus geen overgave klinkt in de stemmen maar tegenzin en doffe berusting.

Er wordt melding gemaakt van basilieken en paleizen die ‘u kunt aanschouwen’, en nooit wordt erbij vermeld dat er vooral ruggen van andere toeristen aanschouwd zullen worden in drommen en in rijen.

Er is de belofte van ‘het echte Venetië’, ‘in de kleine straatjes, weg van de toeristische attracties’, en nooit wordt erbij vermeld dat die kleine straatjes net zo goed een toeristenattractie zijn, dat de mensen die daar doorheen lopen allemáál op stedentrip zijn, met zijn 20 miljoenen per jaar. Dat de ziel van ‘het echte Venetië’ allang met onbestemde bestemming is vertrokken, terwijl de toeristen elkaar weg staan te ellebogen om een glimp op te kunnen vangen van de Brug der Zuchten – een bruggetje dat je veel beter kunt zien op de plaatjes op Google, of op televisie, maar vertel dat maar aan die 20 miljoen.

Dat er in Venetië een ongeluk zou gebeuren met een cruiseschip, zoals dit weekend toen de MSC Opera (capaciteit 2.700 passagiers) in het Giudecca-kanaal kennelijk op hol sloeg en luid toeterend en in volle vaart de kade ramde en een toeristenboot aanvoer, stond in de sterren geschreven. En in de krantenkoppen, al een eeuwigheid lang.

Een greep uit het archief. Zomer 2012: er wordt nagedacht over een wet om grote cruiseschepen te bannen uit het San Marco-bassin en het kanaal van Giudecca. Want het kanaal is te smal, de boeggolven zijn schadelijk voor de stad, net als de rook die de schepen uitblazen, het kanaal is veel te druk, het stadsbeeld wordt verpest, die schepen braken veel te veel toeristen tegelijk uit, het is ronduit gevaarlijk. 2013: inwoners van Venetië vormen een levende ketting in het water in een wanhopige poging cruiseschepen tegen te houden. Een halfjaar later: Vanaf januari 2014 zal het aantal grote cruiseschepen dat de stad aandoet ‘worden beperkt’. Weer even later: de wet wordt teruggedraaid. September 2016: tweeduizend woedende Venetianen gaan het water op om de grote cruiseschepen, die blíjven komen, tegen te houden. November 2017: Venetië gaat een nieuwe poging wagen om de helleboten die rakelings langs het oude centrum varen te weren uit het straatbeeld. Et cetera, enzovoorts. Want geld.

Na de aanvaring dit weekend klonk uiteraard weer de taal van de politici die de daadkracht hebben hervonden: het is nu écht afgelopen met die schepen, verkondigde de minister van Infrastructuur en Transport. Voor de zoveelste keer, maar dan écht.

Krantenkoppen uit de toekomst. 2019: tot waanzin gedreven Venetianen werpen toeristen in het kanaal en duwen ze kopje onder. 2020: De allerlaatste inwoner verlaat het gebied. 2021: Venetië wordt omheind en krijgt een kaartjesloket en tourniquets, net als de Efteling. (Of nee, dat laatste is al zo: vorig jaar meldde de NOS dat Venetië tijdelijk metalen toegangspoortjes had geplaatst om de toeristenstroom enigszins te reguleren). 2022: Venetië? Wat was dat?

Vier mensen zijn zondag gewond geraakt toen een cruiseschip in Venetië een toeristenboot en een kade ramde. Het schip, de MSC Opera, schampte langs de kade toen het door het Giudecca-kanaal voer dat naar het beroemde San Marcoplein leidt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden