Dagboek Richard Nixon

Dagboekfragment: De Polen zijn dol op Richard Nixon

Richard Nixon, president van de Verenigde Staten. Beeld ANP

Warschau, 31 mei 1972

Het bezoek aan Poland verliep zonder incidenten. De ontvangst was minder overweldigend dan we hadden verwacht, maar wel met een enorme massa op straat, die verrassend dichtbij mocht komen.

Het was minder emotioneel dan in 1959 het geval moet zijn geweest, maar heel vriendelijk, iedereen zwaaide en de autorit via de uitgestippelde route naar het graf van de onbekende soldaat liep gesmeerd. De president nam daar afscheid van de premier, liep naar zijn eigen auto, keerde zich staande naar de massa en trok alle aandacht naar zich toe.

Hij stapte uit en werd aan alle kanten door Polen ingesloten.

Ze scandeerden niek-son, niek-son, niek-son en zongen dat hij honderd jaar mocht worden. Het werd bijzonder emotioneel en indrukwekkend.

Tegen middernacht enige woorden met de president, toen we na het diner de toespraak evalueerden. Hij wil dat ik uitzoek hoe het kan dat in het orkest dat in Iran tijdens ons diner speelde, een dwarsfluitiste uit het Peace Corps zat. Hij vindt dat een idiote verspilling van de Peace Corps-financiën.

Al eerder vanochtend, toen we naar het graf van de shah reden, had hij opgemerkt dat er te veel stafleden meereizen, waar ik hem gelijk in gaf.

Het punt is, zei hij, als je te veel speerdragers hebt, krijg je vroeg of laat een speer in je reet.

H.R. ‘Bob’ Haldeman (1926-1993), stafchef van het Witte Huis. Ingekort fragment uit The Haldeman Diaries – Inside the Nixon White House. Putnam, 1994. 

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.