ColumnSheila Sitalsing

Daar was Corendon al, met een waterdicht plan voor de zomervakantie

Sheila Sitalsing artikel columnBeeld .

In nood leert men zijn grootste behoeften kennen en in coronanood blijken die behoeften groot en veelvormig te zijn. De kapper schijnt ertoe te behoren, de nagelsalon, wc-papier, heel veel wc-papier, de straat op gaan, grootouders zien en aanraken, sowieso aanraken, elkaar, praten over gezwets met elkaar, alles met elkaar. En toerisme.

De eerste kindjes van de basisschool waren maandag in halve klasjes de met waarschuwingssignalen afgeplakte drempels van het schoolgebouw nog niet over, of Corendon kwam al met een waterdicht plan voor de zomervakantie. Citaat uit de Volkskrant: ‘De eerste vlucht staat gepland voor 26 juni, naar de Turkse badplaats Antalya. Reizigers ondergaan een coronatest in het Corendon Village-hotel nabij Schiphol, en bij een negatieve test op covid-19 begint een vorm van groepsisolatie: coronavrije reizigers gaan van het Corendon-hotel in een Corendon-bus naar het Corendon-vliegtuig, en in Turkije met een Corendon-bus naar het Corendon-resort. Dat mogen ze tijdens de vakantie niet verlaten.’

Heel lang geleden was reizen alleen voor rijke mensen. Zoals eigenlijk alles wat naar comfort en naar zelfontplooiing en naar leuke dingen neigt vooral weggelegd was voor de mensen die niet hoefden te zwoegen in fabrieken of op rijstvelden.

Gelukkig democratiseerde ook het plezierreisje snel en op wat historici later misschien het absolute hoogtepunt van het moderne massatoerisme zullen noemen regende het klachten. Over Europese binnensteden die waren gedegenereerd tot helse holen vol Nutellawinkels en internationale vrijgezellenfeesten. Over hoe Giethoorn en Florence en Dubrovnik openluchtmusea waren geworden, overlopen door legers met selfiesticks. De mensenhaters onder ons zagen er de nieuwe wereldverhoudingen in weerspiegeld: uitgerangeerd Europa waar niks van belang meer gebeurt als pretpark voor ondernemende Aziaten die tegenwoordig het geld verdienen.

Het was het type kritiek kortom, dat je altijd krijgt wanneer gewone mensen ook eindelijk eens een verzetje hebben. De critici zelf gaan ook op vakantie, maar dat is natuurlijk anders, verantwoord en nooit ordinair.

Onlangs waren op tv oude beelden te zien van inwoners van Venetië; ze protesteerden tegen de cruiseschepen die in een niet aflatende stroom van langzaam rijdend verkeer langs hun huizen voeren. De inwoners lieten hun broek zakken en schreeuwden ‘Ga weg! Hoepel op!’ tegen de schepen.

Dat komt nooit meer terug, dacht ik.

Dat was buiten de mens gerekend. Het vakantiereisje is een onvervreemdbaar recht geworden. En heel veel gezinnen eten er goed van: bij mij in het dorp wemelt het van de wanhopende winkeliers die het leeuwendeel van hun omzet uit toerisme halen.

Dus zijn er al plannen voor ‘corridors’ naar coronavrije gebieden. Daar worden geen voedselhulp of wapens door aangevoerd, maar toeristen – soms lijkt toerisme net oorlog. En dus zijn er serieuze plannen voor vrijwillige lockdowns in coronavrije Corendon-resorts, terwijl de schadeclaim tegen de autoriteiten van Tirol wegens het openhouden van skigebieden nog loopt.

Het is inventief, en het is mooi dat een branche zoveel veerkracht vertoont. Toch bleef ik maar denken aan een songtekst waar een hele generatie lang en serieus over heeft geboomd. Plotseling wist ik wat Kurt Cobain écht bedoeld moet hebben met Here we are now, entertain us, I feel stupid and contagious.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden