ColumnSheila Sitalsing

Daar stond de Duitse minister alweer serviel te knipmessen in Qatar

null Beeld
Sheila Sitalsing

In Davos sprak Jens Stoltenberg deze week de machtigen en vermogenden der aarde toe. Hij repte van vrijheid die boven vrijhandel zou moeten gaan en van waarden die boven winst zouden moeten gaan, waarschuwde voor de Russen en voor de Chinezen, en refereerde aan de nogal hardnekkige koopmansneiging in het Westen om zich met huid en haar uit te leveren aan elke langswandelende autocraat zolang er iets te halen of te verdienen valt.

Het is geen nieuwe waarschuwing. In haar boek Gronings Goud, over de macht van het gas en de rol van Rusland, herinnert journalist Wendelmoet Boersema – Groninger én Ruslandkenner – eraan hoe ze in de Verenigde Staten veertig jaar geleden al verbijsterd toekeken hoe West-Europa gewillig aan het Russische gasinfuus ging liggen. Op de rug, pootjes omhoog en pompen maar. Nederland werd het verdeelstation van dit hoekje van de wereld, bedrijven en de staat werden er schathemeltjerijk van. ‘Wat doen we eigenlijk in die Navo als zij ondertussen deals sluiten met Moskou, zeiden ze in Washington’, zo tekent Boersema op.

Stoltenberg heeft natuurlijk gelijk dat er kwesties zijn die boven handel, geld verdienen en comfort voor je eigen kiezers organiseren uitstijgen. Humanitaire belangen bijvoorbeeld, de internationale rechtsorde, mensenrechten, de omgang met de aarde, moraal, fatsoen en bescherming tegen losgeslagen mogendheden die onze belangen of veiligheid bedreigen.

Stoltenberg weet uiteraard ook dat ‘vrijheid boven vrijhandel en waarden boven winst’ een volstrekt theoretisch leerstuk is. Maandag zond Nieuwsuur een inzichtelijk filmpje uit dat de Duitse minister van Economische Zaken in Qatar had opgenomen. Hij was daar op bedeltocht, nu gas uit Rusland écht niet meer kan na de bezetting van Oekraïne, de oorlogsmisdaden, de inbreuk op internationale afspraken, en de poging tot vernietiging van een onschuldig land.

Qatar is een politiestaat waar vrouwen onderhorig zijn aan hun mannelijke voogd, gastarbeiders als lijfeigenen worden behandeld en homoseksualiteit strafbaar is. Qatar is ook een immense gasbel en nu wil íedereen daar op audiëntie. Dus liep de Duitse minister knipmessend de Qatarese autoriteiten af, hij hinnikte er serviel bij en verklaarde in een zelfopgenomen filmpje dat het tegenwoordig hartstikke goed gaat met de arbeidersrechten. Nieuwsuur checkte dat van die arbeidsrechten voor de zekerheid bij iemand van Amnesty. Flauwekul, zei die.

Stoltenberg besteedde veel woorden aan China als veiligheidsrisico. Het Westen moet geen cruciale technologische kennis weggeven en de Chinezen niet de macht geven over onze 5G-netwerken. Hij zei erbij dat hij uiteraard ‘niet pleit tegen handel met China’.

Een dag later stonden duizenden Oeigoeren ons aan te kijken vanaf foto’s die de buitenwereld niet had mogen zien. Politiedocumenten bevestigen andermaal de gruwel van de genocide die daar plaatsvindt: de Chinese overheid heeft concentratiekampen ingericht om mensen weg te stoppen, aan vernederingen te onderwerpen, te ‘heropvoeden’, te laten assimileren, te vernietigen wie ze zijn.

Toch blijft de Chinese meuk de haven van Rotterdam binnenstromen, blijven de westerse fabrieken daar draaien, worden alom Chinese ‘vriendschapsinstituten’ getolereerd van waaruit de diaspora wordt bespioneerd, en staan de mensen in Ouwehands Dierenpark blijmoedig te zwaaien naar het pandajong Fan Xing. En pas als er weer een sportwedstrijd in die regionen is, begint het gejank dat we daar ‘niet heen moeten’. Terwijl: we zijn er al. Allang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden