ColumnBert Wagendorp

Daar is-ie dan, de George Clooney van Het Binnenhof

null Beeld

Wopke Hoekstra had nog maar amper gezegd dat hij van Liselot lijsttrekker van het CDA mocht worden, of Maurice de Hond, die sneller peilt dan God kan stemmen, had de electorale gevolgen al gemeten: twee zetels erbij voor het CDA. Bovendien dacht opeens 22 procent van de ondervraagden na over een eventuele stem op de christen-democraten – 8 procent meer dan een week eerder.

Nadat Hugo de Jonge donderdagavond aankondigde dat zijn dubbelfunctie hem te veel was geworden, haastte elke CDA’er zich te verklaren hoeveel respect dat besluit verdiende. Op de radio hoorde ik zelfs Mona Keijzer een doorleefd betoog houden over Hugo’s opofferingsgezindheid. Het was codetaal voor ‘blij dat-ie is opgehoepeld’ – Mona omdat ze in al haar zelfoverschatting weer een piepklein kansje zag, de rest omdat nu de weg vrij was voor Wopke, de kickbokser uit Bussum, de woest aantrekkelijke George Clooney van Het Binnenhof, the Chosen.

‘Dit kun je niet weigeren, dit moet je doen’, zei Liselot ­tegen haar verloofde toen die haar op de hoogte bracht van het verzoek van de partijleiding. Hoekstra omzeilde daarmee knap de vraag waarom hij nu wel, en een half jaar geleden nog geen partijleider wilde worden. Het moest van Liselot en dan wist je wel hoe laat het was.

Hoekstra vindt zichzelf meer bestuurder dan politicus, maar als ook politicus valt hij niet onderschatten. Hij is een gehaaid strateeg. Eerst geduldig de verwarring en ­verdeeldheid in zijn partij aanschouwen en dan rustig wachten op de smeekbede van zijn partijvoorzitter: red ons, Wopke, of we gaan ten onder. Geen betere manier om in één klap het hele kippenhok aan je te onderwerpen.

De kracht van Hoekstra is dat hij ook prima lijsttrekker van de VVD zou kunnen zijn, of van de ChristenUnie. Hij zou goed kunnen doorgaan voor de wat rechtse leider van de PvdA. Bij D66 zouden ze Sigrid Kaag blind voor hem ­inruilen en als hij even zijn best zou doen kon Jesse Klaver (GL) ook wel inpakken. Zelfs de SGP is niet veilig.

Je zou dat als een teken van kleurloosheid kunnen zien, en dat is het ook wel een beetje, maar het betekent tevens dat Hoekstra van al die partijen stemmen gaat afpakken. Nederland is een land van het midden, van kleine politieke marges en opgeklopte verschillen. En in dat vlakke landschap verschijnt opeens een Wopke, die eens te meer zal bewijzen dat het in verkiezingen vooral draait om de man en minder om de partij of het programma.

Wopke Hoekstra, die heel goed op de centen kan passen en die het geld ook met verve over de balk kan smijten als het moet, die de nuffige Fransen van AirFrance-KLM een loer draaide en de Italiaanse uitvreters op oud-Hollands lompe wijze de les leerde: zo maak je je in dit land mateloos populair onder kiezers van alle gezindten.

In september 2019 formuleerde hij in de H.J. Schoo-­lezing zijn politieke filosofie. Het meest opvallend waren zijn scherpe standpunten over immigratie en integratie – daarmee pakt hij ook nog wat zetels van de PVV en vist hij er een paar uit de bruine puinhopen van Baudet.

Wopke Hoekstra, die vindt dat we in de coronacrisis ­mogelijk iets te veel nadruk op de gezondheid leggen en iets te weinig op de economie – wat hem straks in de ­debatten met Mark Rutte nog goed van pas kan komen.

Hoekstra is twee meter gamechanger. Hij heeft nog drie maanden om van de verkiezingen een premiersgevecht met Rutte te maken, ook een garantie voor veel zetels.

Hij wil er dertig – nog verdomd bescheiden ook, Wopke.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden