Column De Twaalfde man

Crisis? Welke crisis? Koemans kids gaan voor goud

Na een kort verblijf in het buitenland bladerde ik vrijdagochtend de oude kranten door, net zoals vroeger. Tijdens de vakantie was het voetbalnieuws spaarzaam tot me doorgedrongen: een paar uitslagen, namen van doelpuntenmakers.

Hongerig Oranje bluft verzadigde Duitsers af, stond maandag boven het verslag van Nederland – Duitsland. Op woensdag werd gemeld dat een ‘opgeleefd Oranje’ de nummer één van de wereldranglijst, België, op 1-1 had gehouden. Op donderdag volgde de samenvatting van de twee wedstrijden, met de woorden ‘Oranjes wederopstanding’.

Ik had de stukken amper gelezen toen Voetbal International werd bezorgd, twee dagen te laat. De redactie had besloten om België – Nederland af te wachten. Zo groot was de euforie afgelopen week kennelijk.

De horizon is jong en Oranje, is de tekst op de cover. (Met horizon wordt toekomst bedoeld.) Op de foto staan zeven jonge voetballers. Ik herken er vier. Binnenin gaat het over ‘Koemans kids’ en wordt, eveneens met grote opluchting, gemeld dat de ‘generatie middelmaat’ niet meer bestaat.

Hoera! De voetbalcrisis is voorbij. Dat had ik even niet zien aankomen. Niet lang geleden zaten we er nog middenin en deugde er maar weinig van het Nederlandse voetbal.

Iedere voetbaljournalist ging op zoek naar de oorzaken van het spectaculaire verval. De NOS onderzocht in De Staat van Oranje wat er moest worden gedaan om uit de crisis te geraken. De Volkskrant deed in een lange reeks verhalen een poging de weg uit de misère’ te vinden.

Leuk geprobeerd allemaal, maar het glas bleef half leeg en die crisis, zo wist iedereen, zou nog járen gaan duren. De diepste voetbalcrisis ooit, schreef Trouw nog geen twee maanden geleden.

Het Algemeen Dagblad had de vraag hoe groot het probleem was, eerder beantwoord met een lange opsomming. De jeugd- en de trainersopleiding deugden niet, het Nederlands elftal was stuurloos, het ‘Nederlandse voetballandschap met al zijn meningen, belangetjes en hyperdemocratie’ was verdeeld en tactisch en technisch was de boot gemist. Tot slot was er ook nog dat huiveringwekkende woord, die moderne, niet uit te roeien plaag die die hele fucking crisis zo’n beetje samenvatte: kunstgras.

Maar kijk ons nu eens. Ajax en PSV doen leuk mee in de Champions League, Oranje heeft de generatie middelmaat af kunnen danken en gaat de komende jaren nog heel veel plezier beleven aan Koemans kids. Het is voorbij, we doen weer mee.

Nu zou het natuurlijk zo kunnen zijn dat al die beschouwingen in de kranten en de tijdschriften en op tv, met al die adviezen, ervoor hebben gezorgd dat de crisis voorbij is; dat de clubs en hun trainers en opleiders al die raadgevingen ter harte hebben genomen. Het zou betekenen dat aan de oplossing van de crisis en de daaropvolgende wederopbouw een briljant en allesomvattend masterplan ten grondslag heeft gelegen.

Dat is niet zo. Het is allemaal toeval. De doorbraak van een half dozijn jonge voetballers, toptalenten, plus een paar aankopen die goed uitpakken bij de clubs, en het glas is alweer halfvol.

Halverwege zijn stuk over de wederopstanding van Oranje (en de benoeming van Memphis Depay tot talisman, ja, hij is die jongen die iedereen een nietsnut vond toen hij een hoed opzette) stelde Willem Vissers in de Volkskrant de vraag hoe dat kan, zulke goede prestaties na zulke slechte jaren. Het korte antwoord was kort en eenvoudig, en ook waar, vermoed ik nu.

Door de cultuur en de traditie heeft het Nederlandse voetbal een stabiele ondergrens. Als talenten zich aandienen, is de weg omhoog snel gevonden, zoals nu het geval is. Het aanbod van talent is een golfbeweging. Soms is er veel, soms weinig. Ingewikkelder dan dat is het niet. Toeval is, naast kundige opleiders, de allesbepalende factor.

Hebben we ons daar nou al die tijd druk over gemaakt. Over twee jaar is het volgende EK. Koemans kids gaan voor goud.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.