ColumnLoes Reijmer

Corona discrimineert niet? Integendeel

Bij RTL Boulevard is het lexicon nu eenmaal beperkt. Als een bekende Nederlander op Instagram een prachtfoto van haar make-uploze prachthoofd deelt, of in een interview vertelt zich het lot van zwangere Spaanse zwerfhonden erg aan te trekken, of in een doldrieste bui toegeeft ook weleens ongedoucht naar de supermarkt te slenteren als de havermelk Barista Edition ’s ochtends op blijkt, dan heet dat bij de entertainmentrubriek al snel ‘openhartig’, of veel beter nog, ‘kwetsbaar’.

‘William Rutten legt bekend Nederland kwetsbaar vast op beeld’, aldus het nieuwtje van deze week. De ‘celebrity photographer’, tevens vriend van de show, legt in de coronacrisis BN’ers vast in hun quarantainehabitat, van achter glas. Met de fotoserie wil Rutten Nederlanders aansporen zo veel mogelijk thuis te blijven.

Het doel is nobel, de premisse wat minder. ‘Corona treft ons allen’, schrijft de fotograaf op Instagram, ‘het discrimineert niet.’ Klapstuk in de serie is het gezin Gerschtanowitz, poserend in zorgvuldig uitgekozen quarantaine-uniform, niet het smoezelige joggingpak dat wij normale stervelingen dezer dagen dragen, eerder iets nautisch.

RTL Boulevard mag het kwetsbaar vinden, op het gezicht van Renate Gerschtanowitz-Verbaan meen ik vooral een ongemakkelijk lachje te zien. Wat zitten we hier in godsnaam te doen? In onze zelfontworpen, vrijstaande villa in het Gooi, op een vensterbank waarvan de totaaloppervlakte groter is dan de flatjes waarin minder bedeelde Nederlanders hun quarantaine uitzitten?

Althans, ik hoop dat ze dat dacht.

Eerlijk is eerlijk, bij mij is de quarantaine-cafémening dat ‘corona niet discrimineert’ ook even door het hoofd geschoten. Toen Tom Hanks en zijn vrouw ziek bleken te zijn. Dat zoiets verbazing wekt, zelfs als een kleine opsteker kan voelen, niet omdat mensen ziek zijn, maar omdat er eindelijk eens iets is dat niet ongelijk verdeeld is, zegt wel wat over de wereld waarin we leven. Maar dat was twee weken geleden, toen er nog minder aandacht was voor de vluchtelingen op Lesbos die weerloos zijn als het virus daar toeslaat, voor rijke Russen die in plaats van wc-papier gretig beademingsapparatuur hamsteren en voor mensen, vrouwen en kinderen vooral, voor wie thuis niet een veilige plek is, maar een gevaarlijke.

In China meldde de politie in februari al een grote toename van meldingen van huiselijk geweld. Hulpverleners in Italië krijgen momenteel juist minder telefoontjes, wat hun dan weer grote zorgen baart. Normaal gesproken bellen vrouwen als hun agressieve man aan het werk is, of als ze het huis even kunnen verlaten voor een boodschap, vertelde een Italiaanse hulpverlener in NRC. ‘Nu zitten ze thuis met hun cipier.’

Isolement kan problemen in gezinnen verergeren, zeggen ook Nederlandse deskundigen. Tel daarbij de onzekerheid op die deze crisis met zich meebrengt, het verlies van structuur en mogelijk verlies van inkomen. Voor de 76 duizend vrouwen en 13 duizend mannen die een gewelddadige (ex-)partner hebben en de 100 duizend minderjarigen die slachtoffer zijn van kindermishandeling, allemaal voorzichtige schattingen, moet dit een angstaanjagende tijd zijn.

‘School was voor mij de enige plek waar het rustig en veilig was’, zei tv-persoonlijkheid Olcay Gulsen, die opgroeide met een agressieve vader, op NPO Radio 1. Probeer ondanks de coronamaatregelen toch op een veilige manier contact te zoeken met zo’n gezin, raadt ze buren, docenten en anderen uit de omgeving aan. ‘Dat kan met een simpele vraag: hoe gaat het met je?’

Terwijl ik dit schrijf, stuurt een van de kleuterjuffen een boodschap via het ouderportaal van de basisschool. Zo zijn er de afgelopen twee weken al veel berichtjes van docenten binnengekomen, met opdrachten en vermaak. Mijn geprivilegieerde hoofd interpreteerde ze als handvatten om mijn geprivilegieerde dochter niet te laten vergroeien met de bank en Netflix, maar nu lees ik ze anders. ‘Hoe is het met jullie?’, vraagt de juf allereerst, misschien in de wetenschap dat de kwetsbaarste kinderen het bericht nooit te zien krijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden