Commentaar: vuurwerkverbod is taboe op het binnenhof

Commentaar

Wie echt wat wil doen aan de sfeer in de Oudejaarsnacht, ontkomt niet aan het vuurwerkdebat.

Borden die aangeven waar de vuurwerkvrije zone begint en eindigt in het centrum van Hilversum. Beeld anp

In veel gemeenten wordt nog geïnventariseerd, maar voorlopig staat de teller van de Oudejaarsnacht op 344 arrestaties, meer dan bij de vorige jaarwisseling. In 98 gevallen gaat het om geweld tegen agenten, ambulancemedewerkers en brandweerlieden. In tien van de 25 brandweerregio's werden hulpverleners gehinderd door een spervuur van lawinepijlen en illegaal vuurwerk. Hier en daar werd de brandweer zelfs in een 'hinderlaag' gelokt met een bewust aangestoken container.

Die al bijna vertrouwde stroom van berichten bracht in de eerste dagen van 2017 een net zo voorspelbaar ritueel op gang: politievakbonden, burgemeesters en politici die over elkaar heen buitelen om te verkondigen dat het zo niet langer kan. 'Harder optreden, strenger straffen', is de gemene deler in de reacties. Alsof dat de afgelopen tien jaar niet al is gebeurd. We kregen al supersnelrecht, verhoogde strafeisen voor geweld tegen hulpverleners, publiekscampagnes en nu ook hogere strafeisen bij misdragingen onder invloed van alcohol- of drugsgebruik. Maar de rust keerde niet terug.

Dat is niet verwonderlijk, want één aspect van de Oudejaarsnacht blijft zich onttrekken aan de politieke bemoeienis: het consumentenvuurwerk. De hypernerveuze, agressieve, onaangename sfeer waar hulpverleners in de nieuwjaarsnacht zo onder lijden, wordt in hoge mate bepaald door het alles-mag-vannachtgevoel dat het vuurwerk met zich meebrengt. Juist in de anarchie van de kruitdampen onderscheidt de jaarwisseling zich van andere massaal gevierde feestdagen zoals Koningsdag.

Niettemin is een serieus offensief tegen het vrije vuurwerk een van de laatste taboes op het Binnenhof. Hoewel nu al pakweg de helft van de bevolking voor een verbod is, blijft de steun in de Tweede Kamer beperkt tot een klein deel van de linkerflank. De rest durft het vooralsnog niet aan, bang voor de toorn van liefhebbers wier jaarlijkse pleziertje wordt afgepakt.

Dat mag, maar veel van de partijen die nu weer zo gretig hun afschuw uiten over het lot van de belaagde hulpverleners, hebben daarmee wel minder recht van spreken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.