column Jean-Pierre Geelen

‘Cokeschaamte’ – er is alle reden toe, maar ik zie het niet ‘trending’ worden

Je kon moeilijk héél verrast zijn door dat rapport De achterkant van Amsterdam, over de drugscriminaliteit die hoofdstad en land geselt met z’n miljardencircuit. Veel feiten komen uit andere rapporten en media, al zijn ze opnieuw verbijsterend. Maar de ‘verkenning’ van Pieter Tops en Jan Tromp met advies (pak de geldstromen aan) leest als een politieroman.

Het lekkerst ging ik op de kruimels. Zoals over de ‘ingevoerde politieman’, die de ceo’s van de drugswereld plaatste in een oer-Hollandse traditie: ‘Wat we vroeger deden met kaneel en specerijen, doen we nu met drugs. Het is bekwame handelsgeest.’

Noem me naïef, maar ik wist niet dat een ingehuurde joego of mocro al voor een luizige vijf mille je lastige buurman kan ‘laten slapen’, zoals deze krant schreef. Een prikkie, al wacht ik even af of de koersen nog verder dalen.

De vraag blijft: wat te doen? Oplossingen dienen zich aan. Legale wiet in tien gemeenten, onder meer Breda, Zaanstad en Hellevoetsluis. Het klonk alsof ze in de race waren voor het Eurovisie Songfestival.

Vincent Karremans, voorzitter van de VVD-fractie in Rotterdam (dé Europese doorvoerhaven voor coke), had ook iets bedacht: billboards op festivals met ‘confronterende beelden’ van liquidaties. Om pillenslikkers erop te wijzen wat ze op de koop toe slikken. Typisch VVD: lief voor de ondernemer, de verantwoordelijkheid bij het individu.

Iemand op de radio vond dat je beter ‘met die mensen in gesprek kon gaan’, onvervalst hulpverlenersjargon uit de hippietijd. Ze zien de party pooper aankomen, de hipsterknotjes met hun glazige ogen en hemelse blik.

Ik beken: even vond ik het een goed idee. Zie die andere criminele sector, de bio-industrie. Dierenleed zal sommigen aan hun vleesreet roesten, maar de gestaag groeiende groep van vega’s, vegans en flexi’s illustreert het effect van burgerverzet: in de koelvakken van de Appie en de Jumbo liggen steeds meer alternatieven. Het is tenminste iets.

Hoe snel gedrag en imago kunnen veranderen, toont het roken. Aan de lobbypraktijken van de misdadige industrie heeft het niet gelegen, maar de roker transformeerde binnen een paar jaar van stoere cowboy tot sneue paria, veroordeeld tot de schandpaal op het treinperron of een beslagen bushokje in de kantoortuin.

Ga gerust met pilletjesslikkers ‘in gesprek’, maar plakken tegen pillen helpt niet. Richt je tot de koele kruideniers van de P.C. Hooft, waar je zonder morren je vuile duizendjes contant mag dumpen. Timmer ze dicht, die vage wafelwinkels, kapsalonnetjes en nagelstudio’s waar de witwasmachine volop draait. Op Nutellawafels met discospikkels kan sowieso niet streng genoeg worden gehandhaafd.

Natuurlijk kan de burger óók iets doen tegen criminaliteit. Maar drugs zitten in ons bloed. ‘Pijnbestrijding is een mensenrecht’, zei een hoogleraar op de radio. Dat ging over steeds sterkere pijnstillers die steeds meer doden tot gevolg hebben. Met een beetje gevoel voor poëzie zie je drugs als panacee voor de pijn van het hele bestaan. Lang hadden we god en gebed voor verlossing. Maar al vóór Christus schreef Epicurus (wie heeft hem niet op z’n nachtkastje liggen) dat je geluk bereikt door genot na te streven en pijn te vermijden. Daar begon het gelazer. Had de denker nu geleefd, dan zweefde hij over de modder van Lowlands, met z’n mik vol sossa, ket en sjampies – als het geen gestampte Stophoest of vermalen tl-buis is.

‘Cokeschaamte’ – er is alle reden toe, maar ik zie het niet trending’ worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden