Chemische aanval Douma toont intellectuele bankroet van Trump-regime

Ander commentaar

De gifgasaanval in de Syrische stad Douma zet de internationale verhoudingen op scherp. De VS worden steeds meer gemarginaliseerd, schrijven commentatoren.

Een kind krijgt zuurstof toegediend na de aanval op Douma. Beeld AP

The Washington Post

‘Op 7 april 2017 vuurde het Amerikaanse leger 59 kruisraketten af op een Syrische luchtmachtbasis om Assad te straffen voor zijn gebruik van chemische wapens tegen zijn eigen burgers. De Syrische president vierde het 1-jarige jubileum hiervan met een nieuwe chemische aanval op zaterdag. (…)

‘Ook ik steunde destijds de tegenaanval van Trump, maar betwijfelde het effect ervan. Toen schreef ik: ‘Als Trump echt geïnteresseerd is in een ‘beslissende’ actie in Syrië, zal hij heel wat verder moeten gaan. Een uitgebreid diplomatiek-militair plan is nodig om een zes jaar durende burgeroorlog te beëindigen.’

‘Een dergelijk plan van de Trump-regering kwam er niet. De regering is in feite een zwart gat voor alle plannen. In plaats van strategie wordt het volledig bepaald door presidentiële spasmen. (...) Trump is de tweede president die een puinhoop van het beleid jegens Syrië heeft gemaakt. Het land is – volgens oud-generaal David Petraeus – een ‘geopolitiek Tsjernobyl’ geworden die vluchtelingen en terroristen levert. President Obama wilde Assad van de hand doen, maar deed niets om dat resultaat te bereiken. In 2013 trok Obama een ‘rode lijn’ tegen het gebruik van chemische wapens, maar weigerde die af te dwingen.

‘(...)Op zondag verweet Trump hem dat. Militaire vergelding zou gerechtvaardigd zijn, omdat het belangrijk is om een internationale norm te handhaven tegen massavernietigingswapens. Maar het is geen serieus Syrisch beleid. Het bes­te beleid voor de VS is, nu de meerderheid van de gematigde oppositie is verslagen, het ondersteunen van de Syrische democratische strijdkrachten, een Arabisch-Koerdische militie die ongeveer eenderde van het grondgebied van Syrië in bezit heeft. Maar dat vereist een betrokkenheid in het Midden-Oosten waar Trump allergisch voor is.

‘Op 29 maart zei de president: ‘We komen heel snel uit Syrië. Laat de andere mensen er nu voor zorgen.’ Dat is precies wat de ‘andere mensen’ aan het doen zijn. Het resultaat: een nog grotere aanval met chemische wapens die de barbaarsheid van de Russische, Iraanse en Syrische regimes onthult – en het morele en intellectuele bankroet van het Trump-regime.’

 Max Boot

The Guardian

‘Het opnieuw gebruiken van chemische wapens door Syrië tegen zijn eigen bevolking is barbaars en schaamteloos. (…) De opzettelijke aanvallen op de burgers tonen minachting voor de mensheid en het negeren van oorlogswetten.

‘(...)Assad gebruikt chemische wapens om twee redenen. Ten eerste omdat hij de middelen en wil heeft. Ten tweede omdat hij weet dat hij ermee wegkomt. Zijn misdaden zijn mogelijk gemaakt door het falen van effectieve juridische, diplomatieke en militaire sancties. (…) Het is geen verrassing dat Rusland een groot deel van de verantwoordelijkheid draagt. De Syrische luchtmacht kon Douma bombarderen omdat Rusland het westelijke luchtruim van Syrië controleert. De Russen bieden actieve militaire en diplomatieke dekking voor het gebruik van chemische wapens. Het onverbiddelijke Russische veto bij de VN over tegenmaatregelen heeft het Assad-regime groen licht gegeven om zijn eigen kinderen te doden.

‘Tegelijkertijd is het Amerikaanse beleid nauwelijks beter te verantwoorden. Het is nu ronduit chaotisch onder Trump. Een jaar geleden, nadat een chemische aanval door Syrië tientallen mensen in Khan Sheikhun had gedood, schoot hij 59 kruisraketten af op de Syrische luchtmachtbasis. Sindsdien is het Amerikaanse beleid inzake Syrië herhaaldelijk geflopt. In januari beloofde de toenmalige staatssecretaris Tillerson dat de Amerikaanse troepen in Syrië zouden blijven lang na een eventuele nederlaag van Islamitische Staat. Een week geleden was het volgens Trump ‘tijd’ om Amerikaanse troepen naar huis te sturen. Een dag later zei hij weer dat de troepen maanden zouden blijven. Het zou nauwelijks verrassend zijn geweest als het regime van Assad een kans zag. Op zondag dreigde Trump dat Assad een ‘hoge prijs’ zou betalen. Maar de waarheid is dat de VS steeds meer gemarginaliseerd worden.

‘De aanstaande val van Oost-Goutha betekent niet het einde van het Syrische conflict. Het lijkt eerder een nieuwe fase te markeren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.