Caspar loopt Zuid-Limburg

Caspar vergaapt zich aan de plaatselijke pracht van Zuid-Limburg

Aan zijn krijt heeft Zuid-Limburg diersoorten te danken die elders niet of nauwelijks (meer) voorkomen

Ik beklim de Vaalserberg, het begin van een lange loopdag. De samenhang van het landschap – Wat is er achter de volgende heuvel? Is het gebied groot of klein? – is lastig in te schatten in Zuid-Limburg. Rustig is het niet, al is het maar vanwege al die mensen die hier rust zoeken. Of vertier, in de vorm van motorrijden en fietsen, of Pinkpop. De zorg over de krimpende bevolking, dat snap ik nooit, in een landschap dat de drukte nauwelijks aan lijkt te kunnen.

De berg op, een pad langs de Nederlands-Duitse grens. Het drielandenpunt, er is een soort pretpark, de eerste honderden bezoekers op deze maandagochtend zijn al gearriveerd met de auto. Ik kijk even uit over België, waar het landschap direct indrukwekkend buitenlands aandoet. Maar het toerisme houdt blijkbaar op bij de grens.

Verder door hellingbossen, over smalle paden, door kalkgraslandjes, de bruine en oranje zandoogjes vliegen voor me uit. Door het Vijlenerbos, dan weer een donkere holle weg die metersdiep is uitgesleten door karrensporen en water. Het is natuurgebied waar ik loop, soms kleinschalig boerenland, of een hakhoutbosje dat in ere wordt gehouden, het cultuurlandschap en het krijt waaraan Zuid-Limburg diersoorten te danken heeft die elders niet of nauwelijks (meer) voorkomen: de vuursalamander, de geelbuikvuurpad, de vroedmeesterpad, de eikelmuis, de hazelmuis, de wilde hamster, de grauwe gors in de winter.

Holle weg in het Vijlenerbos. Foto Caspar Janssen

Met kunst- en vliegwerk proberen natuurbeschermers die soorten te behouden, soms samen met boeren. Vanzelf gaat het niet meer; het volume van dit landschap is klein en het is versnipperd. Limburgers zijn omzichtig, maar ik hoor het dan toch: buiten de wettelijk voor natuur gereserveerde ruimte verdwijnen ook hier oude landschapselementen, holle wegen en voetpaden krijgen asfalt, wegen worden verbreed, vergunningen voor allerhande activiteiten worden grif verleend. Mijn eigen buren verruilden hun idyllische plekje in Zuid-Limburg voor Amsterdam. Mede vanwege de rust. De boeren en het CDA hebben gewonnen, zeggen ze, over de gemeente waar ze woonden.

Het groene lintje langs de Belgische grens, over een pad met heggen, door velden, ik meen toch echt een grauwe klauwier te zien, langs vakwerkhuizen in het buurtschap Cottessen. Het is plaatselijk prachtig.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.