Column Caspar Loopt

Caspar loopt: Nadenken over de aangekondigde dood van de Rietputten

Aflevering 261: Het kan zo niet doorgaan in de Rietputten. Alles moet anders, maar nu nog even niet.

Keuzes, keuzes. Ik kan best goed plannen, maar helaas houdt de werkelijkheid zich nooit aan mijn planning. Nog twee maanden heb ik, voor flink wat Nederland. Ik had nog in de Krimpenerwaard kunnen blijven, bijvoorbeeld om stil te staan bij de cranberryteelt aldaar, een project dat vooruitloopt op een nattere toekomst van de veenweidegebieden. Want het kunstmatig laag houden van de grondwaterstanden gaat een keer stoppen. Om verdere inklinking van de bodem en verbranding van het veen (CO2-uitstoot) te voorkomen. En tegen de verdroging. Goed toekomstig nieuws. Goed voor de extensieve veeteelt, voor weidevogels, voor het landschap. En laten cranberry’s het nu bij uitstek goed doen op natte veengrond. Landbouw waar de natuur beter van wordt, dat is het idee. Volgend jaar worden er voor het eerst cranberry’s geoogst. Maar nu moet ik door.

Keuzes. Ik loop onder Rotterdam door. Dat betekent dat ik Midden-Delfland mis. De Rietputten stond nog op mijn lijstje. Een kleine oase in een zee van bebouwing, industrie en verkeer, tussen Maassluis en Vlaardingen. Rietvogels, bruine kiekendieven, roerdomp, een van de laatste stukjes agrarisch cultuur- en natuurlandschap in de wijde omtrek. Zeven jaar geleden schreef ik al eens een kroniek van de aangekondigde dood van dit gebiedje. De Blankenburgtunnel gaat er dwars doorheen lopen, pas onlangs werd het definitief. Want alles moet anders, en het kan zo niet doorgaan, maar nu nog even niet, eerst nog even wat verkeersstromen in banen leiden.

Een stee bij Rijsoord. Beeld Caspar Janssen

Vanaf Rijsoord gaat het door IJsselmonde. Dat is een eiland, je zou het niet zeggen, een eiland met een deel van Rotterdam en de haven, met plaatsen als Barendrecht, Poortugaal, Pernis en Rhoon. Rijsoord ligt aan de dode rivierarm het Waaltje, het is een lintdorp, nieuwe en oude huizen door elkaar. Overgangsgebied, uitbreidend woonland, de rook van Rotterdam, restjes agrarisch cultuurland. Ik heb het water rechts van me, links ligt het Waalbos, een nieuw natuurgebiedje. Jonge boompjes, het bloemrijke grasland is vergeeld door de droogte. Langs een oude stee, zo heet dat hier, die er een beetje verloren bij staat. Toch: een glimp van het landschap van weleer. 

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.