Column Caspar loopt

Caspar loopt langs onverwachte Brabantse parels en verbaast zich over rolluiken

Aflevering 286: Brabant, eigenaardige rommeligheid, mooi van lelijkheid, maar onverwachte parels liggen er ook.

Verder, omhoog weer naar de Brabantse Wal. Eerst nog langs landgoed Lindonk. In het najaar trekken de reeën van het Markiezaatsmeer dit bos in, omdat hier dan meer dekking en voedsel te vinden zijn. Een natuurlijk verschijnsel dat elders in Nederland nauwelijks voorkomt, omdat winter- en zomerbiotopen voor reeën en edelherten zelden aan elkaar grenzen of beide bereikbaar zijn.

Door een landbouwpolder, langs het hoge maïs, onder de A58 door, vrachtwagens in colonne, een overvliegend vliegtuig. In Woensdrecht is het weer rustig. Het gaat nu echt omhoog; even later heb ik uitzicht over de A58 en het Markiezaatsmeer in de verte. Daarna volgt nog een officieel uitzichtpunt, met zicht op de uitlopers van de haven van Antwerpen en de kerncentrale in Doel. Daar weet ik ook de Westerschelde, Het Verdronken Land van Saeftinghe en de Hedwigepolder.

Noordpolder Ossendrecht, met links de Brabantse Wal Beeld Caspar Janssen

Brabant, eigenaardige rommeligheid, mooi van lelijkheid soms. Onverwachte parels liggen er ook. Ik verbaas me weer over de liefde voor steen en cement en voor rolluiken. Acht jaar woonde ik er met plezier, maar aan die gebarricadeerde huizen kon ik nooit wennen. In Brabant brandt nog licht, dat is waar, maar dan wel vaak achter rolluiken.

‘Woensdrecht dankt Maria’, zegt het Mariabeeld, waar tralies omheen staan. Omlaag weer, langs de Noordpolder, een natuurgebied aan de voet van de Brabantse Wal, die vanaf hier zowaar op een echte heuvel lijkt. Het kwelwater van de Brabantse Wal komt hier omhoog, waardoor het van oudsher niet zo geschikt was voor landbouw, maar wel voor natuur. Nu moet het een bloemrijke ‘natte parel’ worden.

Eerst naar Hoogerheide, boven op de Brabantse Wal. In de winkelstraat marcheren militairen, een oefening in de plooi blijven te midden van het winkelend publiek. Dan verder over de steilrand, via een bosje weer naar de Noordpolder. Zoals zo vaak: als je erin loopt, is het aantrekkelijker dan van een afstandje. Knotwilgen, hekjes, oude sloten, ruig grasland, en je kijkt tegen de beboste Brabantse Wal aan. De lucht betrekt, het gaat waaien. De herfst begint nu toch echt. Bij Calfven loop ik de beschutting van de Brabantse Wal weer in.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden