Rubriek Caspar Loopt

Caspar loopt en ziet kevertjes als natuurlijke plaagbestrijding

Aflevering 248: de gewone zwartschild en de aardbeiloopkever – die wil je wel in je gewassen hebben.

Niet alleen kevers profiteren van de keverbanken, de bloemenblokken, de stoppelvelden en de wildhagen tussen Almkerk en Uppel, andere insecten evengoed. Iris van der Arend en Dennis Maas, die hier monitoren, spreken van een cascade-effect. Meer insecten betekent: meer vogels. Ook hazen en muizen profiteren. En de patrijs dus, waar het om begonnen was. Vorig jaar waren er vier patrijzenkoppels in het proefgebied, nu zijn het er al tien.

‘Dit is ideaal voor patrijzenkuikens’, zegt Iris van der Arend, wijzend in een blok met wilde bloemen. Ondoordringbaar, maar tussen de stengels is ruimte genoeg voor de kuikens. Voor de vos daarentegen is het bloemenblok te dicht, de kuikens zijn relatief veilig. 

Het punt is hoogstens dat er heel wat bij komt kijken om zo’n project (PARTRIDGE, heet het) op te tuigen. Er zijn organisaties bij betrokken en er is (Europese) subsidie. Maar projecten zijn eindig en de situatie waarin deze vorm van landbouw de norm wordt – en standaard wordt beloond  is nog ver weg.

Het mag vooralsnog de pret niet drukken. Dennis Maas heeft weer twee kevers in een bodemval: de gewone zwartschild en de aardbeiloopkever. ‘Effectieve predators van slakken en luizen. Deze soorten wil je graag in je gewassen hebben.’ Van der Arend: ‘Het aantal luizen in deze landbouwpercelen is vele malen lager dan in de reguliere teelt. Vanwege de natuurlijke plaagbestrijding dus.’

Dennis Maas vangt insecten. Beeld Caspar Janssen

Nog iets: in het proefgebied mogen dan rond de 120 soorten kevers voorkomen, maar niet de schadelijke coloradokever, die wel is aangetroffen in aardappelvelden buiten het proefgebied. Het is speculatie, maar Van der Arend en Maas sluiten niet uit dat het te maken heeft met natuurlijke weerbaarheid. Er is hier veel van alles, ook veel vogels die larven van kevers eten. En geen enkele soort krijgt de kans om te overheersen.

Even later, op het erf van Rens Kolff, bij zijn vleeskoeien. ‘Maar zo doe ik het al’, zei Kolff, toen hij hoorde van het begrip ‘natuurinclusieve landbouw’. Hij is geen biologische boer, maar veel scheelt het niet. Soms vergist hij zich nog, dan spreekt hij van ‘natuurintensieve landbouw’. Eigenlijk een mooiere term.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.