Column Caspar Janssen

Caspar loopt door zeldzame stukjes blauwgrasland in kleurrijk Donkse Laagten

Aflevering 257: In Natura 2000-gebied de Donkse Laagten zijn zeldzame stukjes blauwgrasland ontstaan.

Beeld Renate Beense

Een rondje Donkse Laagten, eeuwenoud veenweidegrasland in de Alblasserwaard. Vochtig, nat doorgaans, maar nu is het zelfs hier droog. Ik loop over scheuren in de kade langs het boezemkanaal. Dat dit een natuurgebiedje werd – te midden van almaar intensievere veehouderij  heeft te maken met het afgraven van de grond voor het versterken van boezemdijken. Dat maakte een deel van het gebied moeilijk te bewerken en bemesten. Er ontstonden stukjes blauwgrasland, met grassoorten als blauwe zegge en Spaanse ruiter, die gedijen op voedselarme grond en blauwig kleuren. Blauwgrasland is inmiddels zeldzaam, want door het verlagen van waterstanden is zowat heel Nederland inmiddels bewerkbaar en bemestbaar.

Maar dit werd in de jaren tachtig een reservaat, het waterpeil mocht hier omhoog en de bemesting stopte. De normale situatie nabootsen, dat is hedendaags natuurbeheer. Inmiddels is dit Natura 2000-gebied, wat wil zeggen: natuur die in Europees verband wordt gezien als uniek. Vanwege de kolganzen, brandganzen en kleine zwanen die hier overwinteren. In het voorjaar is dit gebied dan weer interessant voor weidevogels, die hier de gewenste natheid aantreffen en niet worden weggemaaid.

Genoeg verteld. Lopen. In wiek van de molen bij de Zijdeweg zit een torenvalk, boerenzwaluwen scheren over het water van de boezem, rietgorzen en kleine karekieten in het riet, een rietzanger doet zich gelden. Een persoonlijk mijlpaaltje: in het grasland herken ik een reiger die duidelijk geen blauwe of zilverreiger is. Elegante purperkleurige nek, purperen schouderbladen, prachtige verschijning: purperreiger.

Donkse Laagten Beeld Caspar Janssen

Het kanaal over via een bruggetje, door naar De Donk, buurtschap op een zandduin, een donk. Hoger gelegen dus, ook vanwege het ingeklonken veen eromheen. Verder langs een weggetje met knotwilgen  huismussen en ringmussen op een hek – kijken bij stukje ‘plas-dras’ in polder Langenbroek. Vanaf een afstand onderscheid ik een kluut, kieviten en een tureluur in het drassige landje. En pleviertjes, die ik niet kan thuisbrengen.

Nog drie zware kilometers, door gewoon boerenland, over de weg. Leeg, heet, stil, weiland links, maïsvelden rechts. Dan, weer bij het beginpunt, een informatiepaneel van Staatsbosbeheer. Met een afbeelding van een molen, een torenvalk en een purperreiger. Voorzeggen doen ze, op die panelen.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.