Column Casper loopt

Caspar loopt door de Brabantse natuurgebieden en droomt zich een prachtige heide

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land. Vandaag – aflevering 288 – loopt hij over de Brabantse heide van Kampina.

Het is stil op de heide van Kampina. Qua mensen, maar anderszins ook. Dat is de tijd van het jaar, maar ik had gehoopt op nog wat heide in bloei. Een paar plukjes paars zie ik, verder pijpenstrootjes en andere grassen. Ik begrijp dat het een maand geleden niet beter was. Door de droge zomer, maar het is eigenlijk al jaren zo. De heide wordt steppe. Natuurmonumenten plagt, laat extra schapen grazen, maar het helpt hoogstens tijdelijk, want de grassen groeien harder, gevoed door stikstof. De stikstofdepositie is de laatste jaren alleen maar toegenomen in de omgeving. Vandaar dat Natuurmonumenten zich verzet tegen de vergunning voor een megastal voor 16.000 biggen, pal naast het gebied.

Alle Brabantse natuurgebieden lijden onder die stikstofneerslag. Iedereen die om zich heen kijkt – en ruikt – kan nog wel wat redenen bedenken om de veestapel hier drastisch in te krimpen. Vanwege de gezondheid, vanwege het landschap, en vanwege het dierenwelzijn. Wat betreft dat laatste: je hoeft geen dierenknuffelaar te zijn om moeite te hebben met 16.000 biggen die in een ruimte zijn gepropt met een actieradius van 0,4 vierkante meter per big.

Struikhei in bloei Beeld Caspar Janssen

Maar ja, dat is weer zo negatief geformuleerd. Ik probeer het positiever. Ik stel me voor hoe het hier zou kunnen zijn. Je neemt het landschap, het milieu en het dierenwelzijn als uitgangspunt en bedenkt de landbouw die daar bij past. Kleinschaliger, grondgebonden landbouw, dieren die naar buiten mogen, lokale of regionale kringlopen, geen export naar Japan, geen mestoverschot, geen muren van mais. Landbouw die past in het landschap, waarvan de contouren hier nog aanwezig zijn. En met veel minder dieren dus, dat kan niet anders. Dan is het hier binnen de kortste keren prachtig. Want alles is hier in principe nog. Beekdalen, bossen, coulissenlandschap, heide, vennen.

Een dromerig verhaal dus. Je wordt natuurlijk ook wat zonderling als je zo in je eentje over de heide loopt.

Verder nog wat? Nou, het schijnt ook slecht te gaan met de eiken, maar eenmaal in de bosrand regent het eikels. En er zit een paapje in het zonnetje, in de top van een struikje.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden