ColumnCaspar Janssen

Caspar loopt bij Zaltbommel en trof landschapsporno aan die hem deed denken aan grote schrijvers

null Beeld Studio V
Beeld Studio V

Nee, ik ging niet naar Zaltbommel om de brug te zien, maar ik zie de Martinus Nijhoffbrug wel, vanuit de uiterwaarden tussen Neerijnen en Waardenburg. En het stoort niet, die brug en de snelweg in de relatieve verte, vermoedelijk omdat er helemaal niets stoort vandaag. Ik ging richting Rotterdam, maar deze wandeling kon ik toch niet laten lopen. Ik volg de routebeschrijving van Rob Wolfs, die Trage Tochten maakt waarbij verharde paden en wegen zoveel mogelijk worden gemeden. Over de landgoederen Waardenburg en Neerijnen, door loofbos, bloemrijke velden, boomgaardjes, doorkijkjes naar kasteel Waardenburg. Je kunt foto’s maken, in de categorie landschapsporno.

De dijk op, de bermen in volle bloei, geel, paars, wit, langs een oude griend met knotwilgen, de dijk aan de andere kant af, de Rijswaard in, het Gelders Landschap voert hier het beheer. Het is heet, maar in het loofbos was het koel en nu gaat het richting Waal. Het is maandag, dat heeft als groot voordeel dat er verder niemand is.

Dan sta ik met de voeten in de Waal. Het is stil, af en toe een binnenschip dat voorbij zoemt en het kabbelende water. Je kunt hier niet anders dan denken aan de dichter Marsman, die je niet wilt citeren, omdat het clichéalarm dan afgaat, maar ja, de rivier is breed, en traag, en het laagland is best oneindig. Zelf groeide ik op in een dorp aan de Waal, stroomopwaarts, waar je dan weer denkt aan die andere schrijver, Nescio, aan De Uitvreter, en aan een andere brug, bij Nijmegen.

De Rijswaard Beeld Caspar Janssen
De RijswaardBeeld Caspar Janssen

In mijn jeugd leefden we met de rug naar de Waal, die zwaar vervuild en in flinke vaart voorbij stroomde. Dat is veranderd, verbeterd. Ik vraag me af of het door mijn eigen achtergrond komt dat de rivier steeds zo trekt. Of komt het doordat de rivieren nu eenmaal het raamwerk vormen van de Nederlandse delta, het raamwerk dat heeft bepaald wie we zijn en wat we doen. Ik vermoed het laatste. In ieder geval heb ik, zo met mijn voeten in de Waal, even het idee dat ik de kern van Nederland heb bereikt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden