Column Caspar loopt

Caspar loopt Bergen op Zoom uit, en dan volgen de mooiste kilometers op zijn tocht tot nu toe

Aflevering 284: van Bergen op Zoom naar landgoed Mattemburgh en de Duintjes.

Bergen op Zoom heeft een boulevard, ik had er nooit bij stilgestaan. Ik loop ’s ochtends de stad uit als de medewerkers van de paviljoenen er de terrassen opstellen. Maar ja, de boulevard ligt aan de Binnenschelde, gewoon een plas water – ‘geen zwemwater’ zegt een bordje, er is nader onderzoek in uitvoering vanwege de verminderde waterkwaliteit. Op de Bergse Plaat, in wat vroeger de Schelde was, de zeearm, is een woonwijk gebouwd, waar ik doorheen moet. Je zou haast nattigheid gaan voelen, gezien de almaar nadrukkelijker voorspelde zeespiegelstijging, maar vooralsnog ligt de woonwijk veilig achter de Oesterdam en een dijk die bij de aanleg van het Schelde-Rijnkanaal werd opgeworpen.

Door een aangelegd bosje de stad uit en dan volgen de mooiste kilometers die ik op mijn tocht tot nu toe heb gelopen. Het nazomerochtendlicht helpt mee, maar het landschap zou het hier ook alleen af kunnen. Een stukje door de kreken in de Augustapolder, dan onder de Kraaijenberg door, een uitloper van de Brabantse Wal. Vóór de afdamming in 1984 kwam het water bij vloed tot hier, het verschil tussen en eb en vloed kon 5 meter zijn. Het glooit en het loopt af van de steilrand naar het Markiezaatsmeer, een van de vogelrijkste gebieden van Nederland. In de vorige broedvogelatlas van Sovon Vogelonderzoek werden in dit kilometerblok (5 x 5 kilometer) zelfs de meeste soorten broedvogels vastgesteld: 125. Want dit is overgangsgebied, voormalig kustgebied, hier is eigenlijk alles: grof gezegd loopt het af van bos, struweel, grasland, rietmoeras, slikken tot open water, verdronken land.

Natuurgebied het Markiezaatsmeer. Beeld Caspar Janssen

Over kronkelpaden en landweggetjes, langs hoeve Hildernisse, tot 1984 de laatste buitendijkse boerderij van Nederland - het gelijknamige dorp werd in de 16de eeuw door stormvloeden weggevaagd. Een paar koeien, een paar paarden. Een stukje langs de rand van het landgoed Mattemburgh en dan de Duintjes in, dat zijn ook echt zandduinen, met struweel en met uitzicht op de schorren en slikken in het Markiezaatsmeer, waar ik een groep lepelaars zie. Je hebt er weinig fantasie voor nodig om je voor te stellen dat het vasteland van Nederland hier ooit geleidelijk overliep in zee.         

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.