Opinie

Cameron opgescheept met onmogelijke erfenis

 

Patrick van IJzendoorn
David Cameron. Beeld anp
David Cameron.Beeld anp

David Cameron is zwak. Hij luistert te veel naar het parlement, verschuilt zich achter de vox populi en huppelt aan het handje van de 'geldadel'. De Conservatieve premier mag niet eens de veters strikken van illustere voorgangers als Margaret Thatcher, Tony Blair en Gordon Brown, om over Winston Churchill maar niet te spreken. Onder zijn immorele leiding vervalt Groot-Brittannië tot een Groot-België.

Dat zijn de kiezelstenen die Dirk-Jan van Baar (O&D, 5 mei) de Noordzee over wierp. Vanuit Londen bekeken, thans dé wereldstad, is de situatie minder ernstig dan de historicus doet vermoeden.

Voor een compleet beeld is het noodzakelijk om terug te gaan naar de parlementsverkiezingen van vijf jaar geleden. De Tories hadden geen meerderheid en in plaats van een minderheidsregering te vormen besloot Cameron, in het landsbelang, een coalitie te vormen met de Liberaal-democraten. Anders dan onder Van Baars visionaire helden Thatcher, Blair en Brown zou regeren voortaan schipperen worden. Schipperen zonder geld. Op het ministerie van Financiën had een behulpzame Labourbewindsman een jolige kattebelletje achtergelaten met de mededeling dat het land blut was.

Cameron maakte een einde aan het 'presidentiële' premierschap dat onder Thatcher is begonnen en door Blair is vervolmaakt. De macht lag niet langer bij speciale adviseurs, maar bij de vakministers. Er zijn hervormingen doorgevoerd in het onderwijs en de zorg. Het begrotingstekort is verkleind en de unieke coalitie heeft het, tot veler verrassing, vijf jaar volgehouden. Waar Blair het parlement negeerde - hij kon zich dat veroorloven - toonde Cameron zich een traditionele parlementariër. Het voeren van een oorlog werd een zaak van de volksvertegenwoordiging, zoals de Syrië-episode aantoonde.

Van Baar prijst daarentegen de moed van Blair inzake Irak, toen hij als metgezel van George Bush fungeerde. Hij loog het parlement doelbewust voor, zijn spindoctors joegen een sceptische wapeninspecteur de dood in en zelf is hij een politieke paria geworden. Moedig? Tevens looft hij Blairs eurogezinde beleid, vergetend dat ook Blair een referendum wilde houden, maar daar uiteindelijk toch van afzag. Daarmee leverde hij een bijdrage aan de euroscepsis. Cameron heeft vooropgelopen bij EU-hervormingen, een streven dat buiten Brussel genoeg steun geniet.

Alsof dat niet genoeg is, beschuldigt Van Baar Cameron ervan de Schotse doos van Pandora te hebben geopend. Dat is echter al in 1999 gebeurd toen de profeet Blair de Schotse nationalisten een machtsbasis gaf in de vorm van een eigen parlement. En waar zijn de Schotten precies boos over? De vernietiging van de industrie door Thatcher, die het land tevens gebruikte als proeftuin voor de poll tax. Woede is er ook over Blairs avonturen in Irak en de arrogantie van Labour in Schotland, iets waarvoor Brown symbool kwam te staan. Van Baars bewering dat Brown de Unie heeft gered, is fantasie.

Cameron is een pragmatische en flegmatieke premier, opgescheept met een onmogelijke erfenis.

Oud-premier van Engeland, Tony Blair, met oud-president Bush. Beeld anp
Oud-premier van Engeland, Tony Blair, met oud-president Bush.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden