Opinie Onrust in medische wereld

Buurman & Buurman zijn doorgedrongen tot de topgelederen van het ministerie van Volksgezondheid

Ministers Bruins en De Jonge knutselen enthousiast maar creëren onrust in de medische wereld.

Minister Bruno Bruins voor Medische Zorg (VVD, links) en minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (CDA, rechts) met D66-Kamerlid Pia Dijkstra. Beeld ANP

Een van de favoriete programma’s van mijn zoontje is Buurman & Buurman. En ik moet bekennen, ook ik ben fan. Twee mannen die vol enthousiasme en met de beste bedoelingen alles klussend de vernieling in helpen. Geleid door een impulsieve dadendrang en zich niet bekommerend om handleidingen en goede raad gaan ze iedere uitdaging aan. Geen enkele klus is te klein voor de altijd goed geluimde heren. En ook al gaat het telkens mis en eindigt alles steevast in een complete ravage, ze blijven geloven in hun eigen kunnen onder het motto ‘A je to!’

De laatste tijd bekruipt mij steeds meer het gevoel dat Buurman & Buurman doorgedrongen zijn tot de topgelederen van het ministerie van Volksgezondheid. Bruno Bruins en Hugo de Jonge klussen en knutselen er wat op los, en met een vrolijkheid en vlijt waarop iedereen jaloers is. En ach, ook al draaien ze alles in een rap tempo de soep in, het enthousiasme en positivisme is bijna aanstekelijk.

Buurman Bruno werd compleet verrast door het omvallen van enkele ziekenhuizen. Ach ja, dat kan gebeuren. We weten ook wel dat er in Nederland te veel ziekenhuizen zijn nu er overal snelwegen liggen en we niet meer afhankelijk zijn van paard en wagen. Alleen enige sturing in dit proces was wellicht handig geweest. Artsen die werkzaam waren in de omgevallen ziekenhuizen zijn niet alleen plots hun baan kwijt, maar ook hun praktijk die ze veelal met dure leningen hebben moeten kopen. Inmiddels kijkt iedereen die een stethoscoop om zijn nek heeft naar de financiële ranglijsten van de ziekenhuizen. De laagvliegers hebben daarbij steeds meer moeite om goed personeel aan zich te binden, want waarom zou je in een ziekenhuis gaan werken dat binnenkort niet meer bestaat. Het gevolg: minder personeel, meer druk, minder kwaliteit oftewel een selffulfilling prophecy. Goed gedaan Bruno!

Buurman Hugo blijft daarbij niet achter. De onrust in de medische en vooral paramedische wereld is groot in verband met de volstrekt ongelijkwaardige positie ten opzichte van de zorgverzekeraars in het maken van contractafspraken. Veel paramedici worden gedwongen bij het alom bekende kruisje te tekenen zonder enige vorm van dialoog, laat staan onderhandeling.

Een echte onderhandelingspositie is er ook niet. Het enige waarmee men nog een klein beetje de onderhandeling in kan gaan, is het dreigement om niet te tekenen, om geen contract te sluiten met een specifieke zorgverzekeraar, althans niet onder de teken-bij-het-kruisje-voorwaarden. En stelt wat onze Hugo uitgerekend op dit moment voor? Het paal en perk willen stellen aan zorg verleend door niet-gecontracteerde zorgverleners. Way to go Hugo! Het enige onderhandelingswapen van veel paramedici down the drain.

En om het nog mooier te maken sluit Hugo de week af met de opmerking ‘de zorg is om te dienen, niet om aan te verdienen’. Prachtig gezegd, Hugo, prachtig. Zorgverleners weten dit al lang, en het is ook een van de voornaamste redenen waarom ze de zorg ingegaan zijn. Omdat het beroep zoveel meer biedt dan alleen geld. Het gaat ook niet om geld, het gaat om bestaansrecht. Op dit moment zijn de opleidingen voor logopedisten, fysiotherapeuten en ergotherapeuten bij lange na niet gevuld. De reden? Een volstrekt onzeker bestaan. Zou Hugo zijn kinderen adviseren om de zorg in te gaan?

Zo knutselen de heren verder, zonder enig zicht te hebben op de ravage die ze aan het creëren zijn. Terwijl de zorg steeds verder om hen heen in elkaar stort, stoten ze elkaar triomfantelijk aan, deze Buurman & Buurman van VWS. A je to! 

Gerald Hengstman is neuroloog.

Gerald Hengstman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.