180 graden buitenmens

‘Buiten zijn is ontzettend belangrijk’, realiseerde binnenmens Dylan Haanappel zich

Ecoloog en natuuronderzoeker Dylan Haanappel (28) was een binnenmens en werd een buitenmens.

Dylan Haanappel: ‘De natuur is een ervaring.’ Beeld Ivo van der Bent

Oude standpunt

‘Naar buiten gaan en de natuur in gaan voor je ontspanning en plezier is niet belangrijk. Het speelde geen rol in mijn leven. Toen ik jong was, speelde ik steeds minder buiten. Ik las boeken, keek televisie en kroop achter de computer. Ik ben geboren en getogen in Den Haag, ‘die mooie stad achter de duinen’. Hoewel je hier een mooi strand en prachtige natuur in de omgeving hebt, ben ik opgegroeid zonder dat ik veel tijd in de buitenlucht doorbracht. Mijn ouders hadden niet zoveel met de natuur, dat hebben ze niet van huis uit meegekregen. Ze werkten heel hard om voor hun kinderen te zorgen en kwamen weinig buiten. Dat hoort bij het leven, was de gedachte. En naar buiten gaan is ook niet iets wat je bijvoorbeeld op school meekrijgt.’

Het kantelpunt

‘Toen ik 18 was, ging ik op reis. Ik woonde op Aruba en in Australië en deed aan golf- en kitesurfen. Dat waren twee supermooie jaren, maar daarna wilde ik toch iets serieus gaan doen. Ik ben teruggegaan naar Nederland en begon aan de opleiding grafisch ontwerper aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Hoewel ik in die jaren in het buitenland veel in de natuur was, verviel ik in Nederland in oude gewoonten: ik bleef binnen.

‘Maar er kriebelde iets, er miste iets. Ik vond de opleiding ontzettend leuk, maar merkte dat ik me aan het voorbereiden was om fulltime achter de computer te zitten. Tijdens mijn stage werd me dat heel duidelijk. Ik werkte veertig uur in de week en zat de hele tijd binnen. Daar werd ik niet gelukkig van. Bovendien is grafisch ontwerper een creatief beroep, maar ik merkte dat ik minder creatief werd als ik de hele dag binnen was. Het bleef knagen. Waarom werd ik hier ongelukkig van?

‘Een van de dingen waarmee we bij de opleiding bezig waren, was het ontwerpen en herkennen van logo’s. Automerken wist ik bijvoorbeeld allemaal te noemen, maar van de boom die voor het gebouw stond, kende ik de naam niet. Dat is eigenlijk vreemd. Ik besefte dat er zo veel is waar je dagelijks aan voorbijloopt, zonder dat je er iets van weet. Ik ging me meer in de natuur verdiepen en toen realiseerde ik me hoeveel buiten zijn eigenlijk voor me betekent.’

Nieuwe standpunt

‘Buiten zijn is ontzettend belangrijk, je wordt er gelukkig van. Er gebeurt in het dagelijks leven zo veel om ons heen, alles gaat heel snel. Als je in de buitenlucht bent, kun je daar afstand van nemen. Het geeft rust, ruimte en is gezond. Alleen de frisse lucht is al fijn, je voelt je meteen gezonder. En je ziet van alles: de natuur is een ervaring.

‘Voor veel mensen is er een drempel om de natuur in te gaan. Ze denken vaak dat het lastig is, of dat je ver weg moet. Maar het hoeft niet moeilijk te zijn. Bovendien kun je ook gewoon even naar een park in de buurt. Je hoeft niet per se de stad uit. Ik woon zelf midden in Den Haag, maar de natuur is heel dichtbij. Mensen realiseren zich dat niet – ik vroeger ook niet.

‘Je hoeft het ook niet te groot te maken. Natuurlijk heeft niet iedereen uren de tijd om de natuur in te trekken, ikzelf ook niet. Loop een blokje om, ga even een half uurtje de deur uit. Dan wordt het vanzelf routine. En juist in de herfst en winter moet je naar buiten. Het helpt echt tegen winterdepressies.’

Het effect

‘Ik ervaar zelf ontzettend veel rust door vaak buiten te zijn. En ik word er creatiever van. Uiteindelijk heb ik me omgeschoold tot ecoloog en natuuronderzoeker. Dat was een grote stap, maar ik wist bij het eerste college al dat ik de juiste keuze had gemaakt. Het ging over de invloed van wolven op het ecosysteem van Yellowstone. Ik dacht meteen: wauw, dit is zo ontzettend interessant. Er ging een wereld voor me open en ik wilde weten hoe die wereld in elkaar stak.

‘Ik ging aan de slag met een onderzoek naar wisenten, Europese bizons, in Nederland. We hebben wisenten in het Kraansvlak in de Kennemerduinen. Het onderzoek was vooral theoretisch. Toen zat ik wéér zes maanden achter de computer. Ik heb geen wisent gezien! Gelukkig kreeg ik daarna de kans om vervolgonderzoek te doen naar het gedrag van de wisenten en bracht ik heel wat uren door in de buitenlucht. Ondertussen begon ik een blog over mijn ervaringen: Dylan gaat naar buiten.

‘Tijdens het veldwerk realiseerde ik me ook dat het in Nederland eigenlijk altijd wel een moment van de dag goed weer is. Ik kom zelf meerdere keren per week buiten, in het weekend vaak wat langer. Om vogels te kijken bijvoorbeeld. Ik ben het vaakst in Meijendel, een heel afwisselend en soortenrijk gebied.

 ‘Als ik lang niet buiten ben geweest, word ik chagrijnig. En andere mensen denk ik ook, bewust of onbewust. Ik denk dat als we regelmatig naar buiten gaan, we allemaal iets liever zouden zijn.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden