LAAT HET STOPPENFrank Heinen

Buienradar is een reddingsbootje in een zee van alledaagse bedreigingen

Een tijd geleden was het plotseling tijd voor een inventarisatie van de troep in onze kasten. Wat bleek: háár kasten zaten al jaren vol met míjn troep. Het was een stralende dag, en in de voortuin koekten muffe pockets, knipsels van eigen stukjes, volledige Donald Duck-jaargangen uit begin jaren negentig, voetbalsjaals, VHS-banden vol onyoutubebare beelden en te gekke bordspellen waarvoor we nog eens een grotere tafel moeten aanschaffen, aan tot een heuvelachtig bewijs van verzamelziekte, in afwachting van een nieuwe bergplaats.

Het werd benauwd, de hemel betrok en ik begon trek te krijgen. ‘Straks verder. We gaan boodschappen doen.’

Ze wees naar boven. ‘We kunnen toch niet alles buiten laten staan?’

Ik toonde haar een satellietbeeld waarop vlekjes in lichtblauw, donkerblauw en agressief rood traag over de kaart van Nederland zweefden. ‘Hier staat: tot 19.45 is het droog. Die buien komen vannacht pas.’

Drie kwartier later waren we weer thuis. Doornat, en met meer extra kastruimte dan een mens ooit nodig zal hebben.

Buienradar dus. Of Weeronline. Of welke andere weersite of -app dan ook die je kunt raadplegen om te zien wanneer ‘het losbarst’. Met behulp van radarbeelden kun je tot op de minuut nauwkeurig nagaan wanneer die donkerblauwe Rorschachfluim des doods je tuinfeest/mini-openluchtfestival/natuurcamping aantikt.

Er zijn tijden geweest dat je ’s ochtends de gordijnen opentrok, een wolkeloos zwerk boven je zag en welgemoed dacht: ze hadden het gister kennelijk mis bij het weerbericht, dit wordt een topdag. Sinds Buienradar weet je beter: het is een geautomatiseerde waarschuwing dat alle plezier eindig is en elke vorm van onbekommerdheid daarmee lachwekkend. Bovendien vertelt hij je akelig exact wannéér de pret voorbij is. Over twee uur en veertig minuten zal, precies in jouw postcodegebied, een blauwe, met rode spikkels bezaaide, middelvingervormige vlek arriveren. En geniet van het weer nog.

Niemand die ik ken, kan zonder. Zelf kijk ik ongeveer twintig keer per etmaal. Mijn leven kent al jaren slechts één weertype: kans op een bui. Niet omdat er geen ergere dingen bestaan dan natregenen – ik kan er bijvoorbeeld zo al twee bedenken – maar omdat de kans op kleddernat thuiskomen terwijl dat met één klik voorkomen had kunnen worden ervoor zorgt dat je wel moet kijken, bij voorkeur elke tien minuten. Alles om jezelf naderhand maar niets te hoeven verwijten. Een nat pak wordt zo de uitmonstering van iemand zonder organisatietalent. Wie willens en wetens in een bui belandt, is in feite gewoon zijn eigen wolkbreuk, en dat moet toch wel de bodem van het bestaan zijn.

Buienradar is een reddingsbootje in een zee van alledaagse bedreigingen. Wat er gedurende de dag ook allemaal voor onverwachts in je nek valt: het weer heb je in elk geval onder de duim. Althans: dat denk je. In mijn hoofd zoemt nog altijd een zin uit een artikel over Buienradar dat John Schoorl twee jaar geleden voor Volkskrant Magazine schreef. Aan het woord is een medewerker: ‘Wat de neerslagradar waarneemt, is niet direct op Buienradar te zien.’ Er zijn mensen die in een bui belanden terwijl de radar ‘veilig’ geeft, elke dag opnieuw. Niet direct een zaak voor Amnesty, maar iedereen weet dat je van niet voorspelde regen drie keer zo nat wordt. Ondertussen lijmen we onszelf vast aan een beeld dat zo onfeilbaar oogt (en zo vaak gelijk heeft) dat we vergeten dat het er ook weleens naast zit. Vaak nét op een moment dat het ons niet zo uitkomt. Bijvoorbeeld als je even een schoenendoos met jeugdfoto’s hebt buitengezet.

Inmiddels zit ik in een Buienradarafkicktraject. Op een dag hoop ik weer zonder voorkennis naar buiten te kunnen. Als het dan begint te regenen, was er kennelijk kans op een bui.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden