Brief van de dag: Paul Blokhuis moet administratieve druk in de (jeugd)zorg wegnemen

De brieven van 14 april

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 14 april 2018.

Paul Blokhuis, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport Foto anp

Brief van de dag: Paul Blokhuis moet administratieve druk in de (jeugd)zorg wegnemen 

Staatssecretaris Paul Blokhuis trekt ten strijde tegen de lange wachtlijsten in de ggz (Voorpagina, 11 april). Een missie waar iedereen het mee eens kan zijn. Wat mij echter stoort, is dat de staats­secretaris van mening lijkt te zijn dat wachtlijsten kunnen worden verkort door te dreigen met het opleggen van maatregelen aan behandelaars en zorgverzekeraars.

Eén van de grote problemen in de zorg is de grote hoeveelheid tijd die administratieve systemen vragen van behandelaars. Een voorbeeld daarvan is de jeugd-ggz, waarvan het vorige kabinet heeft ­besloten dat gemeenten hiervoor vanaf 2015 verantwoordelijk zijn. Het gevolg is dat de administratieve druk nog verder is toegenomen. De vaak complexe administratieve processen betreffen niet ­alleen het verantwoorden en administreren van de zorg, maar ook de tijd en inspanning die het de zorgverlener kost om betaald te krijgen. Betalingsachterstanden lopen niet zelden op tot meer dan een jaar. Over wachten gesproken.

De administratieve rompslomp is niet alleen bijzonder kostbaar, maar ook zeer tijdrovend. Uiteraard heeft dit een negatieve invloed op de voor de ggz beschikbare capaciteit. Daarnaast ervaren veel behandelaars deze administratieve druk als dermate frustrerend dat velen, met name vrijgevestigden, overwegen te stoppen met het bieden van (jeugd-)zorg of dat al hebben gedaan.

Het zou de staatssecretaris sieren als hij initiatieven zou ontplooien om de ontspoorde administratieve processen terug te dringen. Zijn dreigement behandelaars onder verscherpt toezicht te plaatsen, getuigt van onbegrip van wat daadwerkelijk leeft bij behandelaars en zal een averechts effect hebben.

Hans Schepers, Heemstede

Geluksgevoel

Leuke conclusie: ‘Ook dat ene glaasje rode wijn per dag is ongezond.’ (Ten eerste, 13 april). Ik vraag mij af of bij het ­onderzoek het ‘geluksgevoel’ van de mensen die niet drinken is afgezet tegen dat van de ‘drinkers’. Ik denk dat veel mensen om te kunnen genieten van een lekker glaasje wijn best wel wat jaartjes minder willen leven als je hen van te voren voor die keuze zet. Uiteraard is te veel drinken nooit goed. Als dit zich doorzet wat moeten we dan met al die mooie wijnvelden? Leven we dan in een wereld waarbij deze net als de ­papavervelden vernietigd moeten gaan worden?

Pieter Meurs, Diemen, zorgassistent

Glaasje wijn

Die 1,3 jaar vind ik niet zo heel spannend; dan maar 88 in plaats van 89 jaar worden (Ten eerste, 13 april).

Annette Phielix, Weesp

Onderzoeksfinanciering

Om de kans op toekenning van onderzoeksfinanciering te vergroten, wil ­wetenschapsorganisatie NWO universiteiten vragen om een ‘garantie voor inbedding’ (Wetenschap, 12 april). In eerste instantie lijkt dit een goede oplossing: waarom tijd en energie investeren in onderzoeksvoorstellen die door de universiteit niet als kansrijk worden gezien?

In de praktijk zal deze maatregel echter vooral leiden tot een verschuiving van het probleem: universiteiten zullen nieuwe mechanismen en controlesystemen moeten optuigen om de voorstellen van medewerkers te beoordelen. Eerste experimenten daarmee laten zien dat deze beoordeling vooral via bureaucratische mechanismen zal geschieden, terwijl dat bij NWO nu nog door wetenschappelijke peers wordt gedaan. Komt dit de kwaliteit van voorstellen ten goede? Mijns inziens niet. En efficiënter is het ook al niet. Het is vooral mooi nieuws voor NWO: de toekenningspercentages zullen flink stijgen.

Jeroen Candel, Universitair docent bestuurskunde, Wageningen Universiteit

Ggz-paradox

Bijzonder toch: de ggz-wachtlijsten worden – net als de behandelingen – langer en langer (Voorpagina, 11 april), terwijl het budget de laatste vier jaar is gestegen (Voorpagina, 6 april). Ondertussen is het aantal mensen met een psychische stoornis stabiel – volgens het periodieke Nemesis-bevolkingsonderzoek. Deze paradox lijkt me eerder voer voor sociologen dan voor psychologen.

Bauke Koekkoek, Zeistlector psychiatrische zorg en crisisdienstverpleegkundige 

Kabinet

Fuseert de krant met de Staatscourant? De afgelopen week opent de krant vier keer met ‘Het Kabinet...’ Mag het een onsje minder zijn?

Bernard Tomlow, Utrecht

Smedes heeft er niets van begrepen

In het artikel van Taede Smedes (O&D, 12 april) komt het bekende misverstand rond publishing-on-demand (pod) weer aan het woord. Pod gaat over techniek. Het is een drukmethode, je drukt wat je nodig hebt. Je kunt iets niet als kwalitatief slecht beoordelen omdat het pod is. Smedes laat zien dat zijn visie op drukken en uitgeven hopeloos verouderd is. Dan heb ik het nog niet over de duurzaamheidsfactor. Vroeger lagen de ­magazijnen van uitgevers vol onverkochte boeken, en kon zelfs De Slegte de ramsj niet meer aan. Nu wordt er niet meer verspild en bestaat overvoorraad bijna alleen nog uit winkelretouren.

Waar Smedes de kennis vandaan haalt dat er zoveel betaald moet worden bij de uitgeverij is mij een raadsel. Is hij hier de boeken komen inzien? Neen dus.

Smedes laat zien dat hij een fantasievolle geest heeft, maar met de werkelijkheid heeft dat niets van doen. De Vlaam-se auteur waar hij het over heeft, is gewoon een Nederlandse auteur die in Vlaanderen woont, Boudewijn van Houten, die reeds decennialang publiceert en tientallen boeken op zijn naam heeft staan. Enige jaren terug bracht de zojuist bekroonde filmmaker Jef Rademakers een documentaire over hem uit. Smedes weet wederom van niets. Heerlijk toch, om zo onbekommerd zo’n onzin te formuleren vanaf de fulmineerstoel. 

 Perry Pierik, SoesterbergUitgeverij Aspekt

Zelfoverschatters

Taede A. Smedes, recensent en schrijver: ‘Als recensent bespreek ik honderden boeken per jaar.’ Honderden. Dan zit je al snel op een boek per dag. ‘Maar ik neem mijn vak als recensent zeer serieus.’ O, ja? Elke dag een boek grondig ­lezen, erover nadenken, je gedachten formuleren en die opschrijven. Misschien kunnen de heel groten dat. Maar ik vrees dat het de kleinen zijn, zelfoverschatters die met hun ogen van andermans boeken moeten afblijven.

Peter de Zwaan, Meppelschrijver

Eisen van de markt

Een genuanceerdere benadering had de hartenkreet van Taede Smedes sterker gemaakt. Naast slechte egodocumenten vallen ook goed geschreven en uitstekend geredigeerde boeken onder pod. Ze worden uitgegeven in eigen beheer of volgens pod omdat hun boek te specifiek is voor een groot lezerspubliek of omdat reguliere uitgevers er geen commercieel succes van verwachten. ‘Goed geschreven, interessant onderwerp, maar lastig voor de verkoop’, kreeg ik bijvoorbeeld te horen over mijn boek ­Gerijpte jeugd, gesprekken met oudere ­kunstenaars. Ik ben blij dat er ook andere mogelijkheden dan de traditionele zijn om een boek uit te brengen. Met zijn oproep aan de reguliere uitgevers om hun werk als grensbewakers goed te blijven doen, geeft Smedes er blijk van te verlangen naar een utopische overzichtelijkheid en zuiverheid in de boekenbranche. De actuele grensbewaking is niet alleen gebaseerd op liefde voor het boek, maar evengoed op de eisen van de markt.

Inez van der Spek, zelfstandig schrijver en boekredacteur

Lolita

Taede Smedes pleit ervoor geen boeken meer te bespreken van ‘on demand’-­uitgeverijen, zoals Aspekt. Dit om de ­auteurs te ontmoedigen hun boeken te publiceren. Waarom eigenlijk? Er bestaat altijd een kans dat er een meesterwerk zit tussen de vele manuscripten die de uitgevers toegestuurd krijgen. Nabokov kreeg nul op het rekest van tal van uitgevers voordat een kleine uitgever het aandurfde Lolita op de markt te brengen. Dus auteurs: ga vooral door met ploeteren en trek u niets aan van al die negatieve recensies. Ooit rolt er een Lolita uit uw pen.

Rob Scherjon, Rotterdam

Lula was geen Robin Hood

Brazilië is een land met zwakke instituties, aldus Jacco Smit (O&D, 10 april). Een partijdig justitieapparaat is het gelukt de linkse ex-president Lula achter de tralies te krijgen. Lula’s nieuwe presidentskandidatuur lijkt gestopt.

Dit complotdenken miskent dat de instituties met Operatie Lava Jato (Wasstraat) hebben bewezen onafhankelijk te opereren. Ook ‘rechtse’ politici zoals Kamervoorzitter Cunha en gouverneur Cabral van Rio de Janeiro zitten jarenlange straffen uit. In de zaak tegen Lula was de omkoping onmiskenbaar. De uitspraak, met daarin uitvoerig bewijs, beslaat 218 pagina’s en is in hoger beroep bekrachtigd.

Lula heeft het land door economisch wanbestuur en het toelaten van corruptiepraktijken in de grootste crisis sinds 1900 gestort. Onder de door hem aangewezen opvolger Rousseff krompt de economie in 2015 en 2016 met 7,5 procent.

Lula kon voortbouwen op de hervormingen van zijn voorganger, Cardoso, die de munt stabiliseerde en privatiseringen en een strenger begrotingsbeleid invoerde. Daarnaast profiteerde bofkont Lula van de stijgende grondstoffenprijzen. De erfenis van Cardoso heeft hij verkwist. Door een stroom politieke benoemingen kwam partijaffiliatie boven bekwaamheid te staan.

Het beeld van Lula als Robin Hood die strijdt voor de armen slaat nergens op. Zijn veroordeling laat zien dat de instituties sterker zijn en ’s lands grootste probleem – corruptie – eindelijk serieus aangepakt wordt.

Anton van Schijndel is advocaat in Amsterdam. Hij woonde van 2007 tot 2013 in Rio de Janeiro.

Camila Borba Lefèvre is advocaat te São Paulo. Zij woonde van 1989 tot 2008 in Amsterdam.

Teloorgang

De teloorgang van de Nederlandse taal is niet beter te illustreren dan met het feit dat het vandaag in de grote boekhandels in Nederlands bookstoreday is.

Ruerd Halbertsma, Voorburg

Drama

Ik vind het jammer Yassin (Brief van de Dag, 10 april), dat je geen vwo-advies hebt gekregen in groep 8. Dat had gemoeten. Maar ik vind het ook jammer dat je meent dat Amed, de nieuwe Stephen Hawking, zijn tijd verdoet bij drama. Wis- en natuurkunde zijn niet de enige vakken waarbij Amed iets leert. Alle kennis is waardevol en kan van pas komen in je leven.

Francine van Bentum, Hoorn

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.