Brief van de dag: een nieuwe missie in Afghanistan heeft helemaal niets te maken met strategie of veiligheidsbeleid

Nederlandse special forces aan het werk in Afghanistan, 2010. Beeld Ton Koene

Het kabinet overweegt momenteel wederom een nieuwe missie naar Afghanistan te sturen, maar wil voorkomen dat Afghanistan wordt gezien als een ‘gebed zonder einde’. Maar dat is het zeker: Een gebed van bijna zeventien jaar. Defensiespecialist Rob de Wijk typeert de missie als een bondgenootschappelijke plicht, met andere woorden als een politieke plicht. Deze ‘plicht’ − die verder geen enkel militair doel dient − mag niet de reden zijn om wederom Nederlandse militairen bloot te stellen aan grote risico’s. De oorlog in Afghanistan die inmiddels in zijn zeventiende jaar is, is een verloren oorlog die niets meer oplevert dan collateral damage en politieke schade.

Het probleem is dat politici en generaals het makkelijker vinden een falend beleid voort te zetten dan toe te geven dat er is gefaald. Een nieuwe missie is gemakzuchtig, ook om dit voor te stellen als een bondgenootschappelijke plicht. Daar mogen Nederlandse militairen niet wederom het slachtoffer van worden. Het is de verantwoordelijkheid van de ministers Blok en Bijleveld zich in het belang van de Nederlandse samenleving, de krijgsmacht en het NAVO-bondgenootschap te verzetten tegen dit nieuwste initiatief.

Elk jaar wordt er weer een wonderbaarlijke ‘strategie’ of aanpak gelanceerd om weer te kunnen doormodderen en meer fundamentele besluiten te ontlopen. De prijs is echter te hoog.

Onze militairen kunnen veel nuttiger worden ingezet, in overeenstemming met de taakstelling van de Krijgsmacht zoals die is vastgelegd in de Grondwet. Bijleveld en Blok bewijzen de Nederlandse samenleving en de krijgsmacht een dienst door niet klakkeloos voort te dwalen op een dood spoor dat in stand wordt gehouden door gebrek aan visie en politieke moed. Een nieuwe missie in Afghanistan heeft helemaal niets te maken met strategie of veiligheidsbeleid. Integendeel.

Ingo Piepers is defensiespecialist/wetenschapper.

Smartphone

Dat onze kinderen steeds minder leren, komt niet doordat de scholen steeds meer moeten of door 'nieuwerwetse fratsen' of door een gebrek aan ambitie of doordat de leraren het te druk hebben en/of te weinig betaald krijgen (wat overigens wel zo is), en zelfs niet door te vrije bestuurders, tenminste niet voornamelijk, maar - vooral - doordat we onze kinderen steeds meer zijn gaan onderdompelen in een wereldwijde oceaan van leeghoofdigheid. Juist, die van de smartphone. Dat mentale bombardement, die levenslange blootstelling aan wezenloze flauwekul zoals Facebook, Twitter, WhatsApp, Instagram Snapchat en andere bewustzijnsverpestende niksigheid hééft onomkeerbare gevolgen; en die worden steeds pijnlijker duidelijk. De remedie? Wel, wat denkt u zelf? Of kunt u dat niet meer, verpest als u bent door die leuke, gemakkelijke 'sociale media'?

Jan van Erp, Amsterdam

Puberbrein

Zojuist een mooie uiteenzetting gelezen over de achteruitgang in het onderwijs. 5 punten komen aan bod, maar ik mis nog wat. In de ruim 25 jaar die ik nu voor de klas sta heb ik met heel wat vernieuwingen te maken gehad. Was iedere vernieuwing een verbetering? Zeer zeker niet. Veel wordt bedacht door mensen die zelf niet in het onderwijs werkzaam zijn. Docenten mogen het uitvoeren terwijl ze op voorhand al weten dat het niet werken gaat. Nu moet alles weer digitaal, tot de boeken aan toe. Vergeten wordt dat velen van ons, en dus ook onze leerlingen, beter onthouden wanneer er van papier in plaats van een scherm wordt gelezen. Maakt niet uit, we moeten er aan geloven. En wat te denken van zelfstandig leren bij pubers? Het puberbrein kan die zelfstandigheid nog helemaal niet aan. Tel daarbij op dat de kinderen van nu volop met sociale media bezig zijn en zo snel mogelijk zo veel mogelijk moeten werken omdat dit goed staat op hun cv en het plaatje is compleet. We vergeten wel eens dat ook kinderen maar 24 uur in een dag hebben en er daar toch echt een paar van moeten slapen.

Esther Houkes, Hoogeveen

Cruijffiaans?

In Ten eerste van donderdag 12 april worden vijf mogelijke oorzaken van het slechter presteren van Nederlandse scholieren genoemd. De laatstgenoemde oorzaak is dat bestuurders teveel vrijheid zouden hebben. De conclusie dat deze oorzaak leidt tot 'voortdurend bezuinigen op het primair proces' heb ik nog nooit onderbouwd gezien, maar is wel hardnekkig: het schopt ook zo lekker naar boven. De aangedragen oplossing: een 'cruijffiaanse revolutie' moet weer de macht naar de leraar brengen. Daar heeft de macht echter nooit gezeten. Een verschuiving van de macht is mijns inziens een optie maar dan wel naar álle leden van de gemeenschap school. En of het dan op zijn Cruijffs moet, is maar de vraag. Ajax is in elk geval geen gelukkig voorbeeld.

Harrie CM Koolen, Nijmegen

Mobiel

Woensdag in de krant: 'Isa (14) zit zo'n 12 uur per dag op haar mobiel.' Donderdag in de krant: 'Nederlandse scholieren rekenen, lezen en bewegen steeds slechter, blijkt uit onderzoek van de onderwijsinspectie.' 1+1=2?

Eveline Brunklaus, Amstelveendocent

Meer ambitie

Het enkele feit dat de prestaties van leerlingen in het middelbaar onderwijs lager zijn dan in het verleden betekent niet automatisch dat de kwaliteit van het onderwijs achteruit is gegaan. Het kan ook wijzen op toegenomen ambitie van de huidige leerlingen (en hun ouders!). Wie op de havo goed op zijn plaats zou zijn, haalt op het vwo waarschijnlijk minder goede resultaten. In het verlengde daarvan: die toegenomen ambitie (geschraagd door bijles, huiswerkbegeleiding en particulier onderwijs) is mogelijk ook een verklaring voor het gestegen percentage WO-studenten met een burn-out.

Martje van der Brug, Voorschoten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.