OpinieBrett Kavanaugh

Brett Kavanaugh is óf een ten onrechte beschuldigde engel, óf een duivel. Die tegenstelling is vals

Brett Kavanaugh tijdens een hoorzitting op 6 september van de juridische Senaatscommissie. Beeld AP

De karikaturale discussie over Brett Kavanaugh spoort niet met wat we weten over de menselijke natuur, schrijft columnist Frank Bruni in The New York Times.

Brett Kavanaughs vrouw, Ashely, zei tegen Martha MacCallum van Fox News: ‘Ik ken Brett. Ik ken hem al zeventien jaar.’

Maar dat is niet zijn hele leven. En dat is niet de hele Brett. Ze kent hem vooral als echtgenoot en vader, bewogen door de emotionele stromen die die rol losmaakt.

‘Ze kennen Brett’, zei ze over hun twee dochters. ‘En zij kennen de waarheid.’ Inderdaad – een deel ervan. Maar niet de hele waarheid. Hij kan de zachtaardigste man ter wereld zijn met hen. Hij kan een feminist zijn wat hun ambities en hun basketbalcompetitie betreft.

Maar het is mogelijk dat hij niets van dat alles is ten aanzien van vrouwen die zijn pad kruisten toen hij heel jong, heel dronken en heel opdringerig was. Een kamergenoot van Kavanaugh vertelde The New Yorker dat hij ‘vaak incoherent dronken’ was toen hij studeerde – de tijd waarin hij volgens zijn oud-klasgenote Deborah Ramirez, zichzelf aan haar toonde. ‘Is het geloofwaardig dat zij alleen was met een roofzuchtig groepje jongens die dachten dat het grappig was om een meisje als Debby seksueel te tormenteren?’, zei de kamergenoot, James Roche. ‘Ja, zeker. Is het geloofwaardig dat Kavanaugh een van hen was? Ja.’

Dus dat is mogelijk óók Kavanaugh - voortgestuwd door een golf testosteron en alcohol, te midden van andere, net zo opgepompte dronken maatjes.

Elastische ethiek

Terwijl de aanhangers en vijanden van Brett Kavanaugh een felle strijd voeren over zijn biografie en reputatie en de rest toekijkt en erachter probeert te komen waartoe hij in staat is en waarvan hij gemaakt is, vallen velen onder ons in dezelfde val. Hij is of een ten onrechte belasterde engel, of een misleidend flegmatieke duivel, prooi of roofdier.

Zijn ethiek is elastisch en hij liegt voortdurend – of hij is strikt religieus, geheel toegewijd aan zijn gezin en zijn zonden zijn verzonnen door zijn politieke tegenstanders.

Dat is een misleidende, valse tegenstelling die niet spoort met wat we weten over de menselijke natuur en over onszelf.

Ik geloof niet dat iemand die op een overtuigende manier wordt beschuldigd van de dingen die hij volgens Christine Blasey Ford haar aandeed, een plek verdient in het Hooggerechtshof. Dus we moeten proberen zo dicht mogelijk in de buurt van een volwassen inschatting komen van wat er meer dan 35 jaar geleden is gebeurd – inclusief nauwgezet luisteren naar haar woorden tijdens de hoorzitting donderdag van het juridisch comité van de Senaat.

Maar die inspanning wordt niet geholpen door de karikaturen die deze discussie zijn gaan domineren. Deze karikaturen lopen uit de pas met het leven zelf. En geen enkele getuige over Kavanaughs karakter (goed of slecht) kan het definitieve woord uitspreken. Ze hebben hem in bepaalde scènes meegemaakt, maar niet de hele film gezien.

Heilige en zondaar ineen

We laten verschillende kleuren zien op verschillende tijden en onder verschillende omstandigheden. We worden ouder, soms op een manier die ons beter maakt, soms slechter. We boetseren onszelf, bewust of onbewust, in wie en wat we moeten zijn voor vrienden, geliefden, ouders, kinderen, bazen, en werknemers – afhankelijk van hun verschillende verwachtingen en altijd veranderende eisen.

We zijn echte heiligen en heuse zondaars. We zijn onderdelen die optellen tot een incoherent geheel.

In het interview dat Kavanaugh en zijn vrouw gaven aan Fox News, noemde hij herhaaldelijk de brief die op 14 september is gestuurd aan de leiders van het juridisch comité van de Senaat en die werd ondertekend door 65 vrouwen die hem op de middelbare school kenden. De brief getuigde van positieve ontmoetingen met hem en impressies over hem.

Maar dat betekent niet dat andere vrouwen geen negatieve ervaringen of impressies konden hebben. Misschien hing het af van het – goede of slechte – lot dat je trok.

Vandaar ook het geduw en getrek in het artikel in The New Yorker over Ramirez’ beschuldiging. Sommige klasgenoten van Kavanaugh zeiden dat het niet past in zijn karakter. Anderen zeiden van wel. Ze spreken elkaar niet noodzakelijkerwijs tegen.

Tegenstrijdige signalen

Kavanaugh is vele types. Hij komt uit een bevoorrecht milieu. Hij is ijverig. Hij is arrogant. Hij is integer. Hij is de op bier verzotte penningmeester van de ‘Keg City Club’, volgens zijn jaarboek uit 1983 van de katholieke jongensschool Georgetown Prep. Hij is ‘gretig consument van juridisch onderzoek’, volgens zijn oud-professor (en Clinton-supporter) aan Yale University.

Maandag publiceerde The New York Times een verhaal over een frase van Kavanaugh in dat jaarboek: ‘Renate Alumnius’. Dat was klaarblijkelijk een vorm van opschepperij, van Brett Kavanaugh en andere football-spelers, over Renate Schroeder, die op een katholieke meisjesschool in de buurt zat.

Nu bekend als Renate Dolphin, was zij een van de 65 ondertekenaars van de brief – maar ze kwam er pas deze week achter dat deze frase in zijn jaarboek stond. ‘De insinuatie is afschuwelijk, pijnlijk en simpelweg onwaar’, zei ze in een verklaring tegenover de krant. ‘Ik bid dat zijn dochters nooit zo zullen worden behandeld.’

Ze kende een Kavanaugh op de middelbare school, of dacht dat ze dat deed. Nu leert ze achteraf een andere Kavanaugh kennen. Ze moet een weg zoeken door de tegenstrijdige signalen. Die taak ligt nu voor ons allen.

© The New York Times

Frank Bruni is columnist van The New York Times.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden